Η στήλη τοποθετήθηκε, όπως έπρεπε κι άρμοζε, για το ταξίδι του βουλευτή Κοζάνης Μ. Παπαδόπουλου στο Άμπου Ντάμπι (δείτε εδώ). Όχι γιατί ο βουλευτής ταξίδεψε. Ούτε γιατί βρέθηκε σε διεθνή διοργάνωση. Αυτά, λίγο-πολύ, τα συνηθίσαμε. Η αφορμή ήταν το ενημερωτικό κείμενο που επέλεξε να προωθήσει μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, επιχειρώντας να «ντύσει» την παρουσία του εκεί με έναν σχεδόν καθοριστικό ρόλο για το μέλλον της Δυτικής Μακεδονίας. Τα σχόλια που ακολούθησαν, όπου κι αν έγινε αναπαραγωγή του κειμένου του, ήταν θυμωμένα, σκληρά, σε ορισμένες περιπτώσεις προσβλητικά, όμως δεν προέκυψαν από το πουθενά. Δεν ήταν σχέδιο κάποιας οργανωμένης πολιτικής επίθεσης, όπως αρέσκονται να υποστηρίζουν, κάθε φορά, ορισμένοι, από το περιβάλλον του. Είναι η αυθόρμητη αντίδραση μιας κοινωνίας, κουρασμένης κι απογοητευμένης, που βιώνει από πρώτο χέρι την ανεργία, την αβεβαιότητα και την απολιγνιτοποίηση χωρίς καθαρό σχέδιο και μια ανάπτυξη που ακόμη έρχεται. Σε τέτοιες περιπτώσεις δεν φταίει, λοιπόν, ο κόσμος που αντιδρά. Αν κάτι αξίζει να κρατηθεί ως μάθημα, για τον Μ. Παπαδόπουλο, απ’ όλη αυτή την ιστορία, είναι όταν αυτό που προβάλεις απέχει αισθητά απ’ όσα ζουν καθημερινά οι πολίτες, τότε η αντίδραση είναι αναπόφευκτη. Και δυστυχώς για τον Μιχάλη αυτό δε συνέβη πρώτη φορά.
Η Χύτρα
