Ο Γενάρης έφτασε στην τελευταία του ημέρα και μαζί του θέλουμε να πιστεύουμε πως κλείνει και ένα κεφάλαιο βαθιάς δοκιμασίας για τον Μακεδονικό Κοζάνης. Ένα χρονικό διάστημα – και γενικότερα μια αγωνιστική περίοδος – που δεν μας λύγισε, αλλά μας κούρασε, μας πίκρανε και μας δοκίμασε όσο λίγες φορές στο παρελθόν.
Η μη αδειοδότηση του γηπέδου της Νέας Νικόπολης, ενός γηπέδου που αποτελεί ένα από τα καλύτερα του τοπικού ποδοσφαίρου, στέρησε από την ομάδα μας το αυτονόητο: το σπίτι της. Μας ανάγκασε να ζούμε το παράδοξο να δίνουμε «εντός έδρας» αγώνες μακριά από τη φυσική μας έδρα, χωρίς τη γνώριμη αίσθηση του χώρου που μας ανήκει.
Και σήμερα, απέναντι στη Δόξα Βερμίου Πύργων, ο Μακεδονικός θα δώσει ακόμη έναν τέτοιο αγώνα, στην φιλόξενη Αιανή. Έναν ακόμη υποτιθέμενο εντός έδρας αγώνα, σε μια διαδικασία ψυχοφθόρα, επίπονη και με σημαντικές οικονομικές συνέπειες για τον σύλλογο. Έναν δρόμο δύσκολο, που όμως τον περπατήσαμε με αξιοπρέπεια, υπομονή και πίστη.
Σε αυτόν τον Γολγοθά δεν ήμασταν μόνοι. Και αυτό είναι κάτι που δεν θα ξεχάσουμε ποτέ.
Θέλουμε να πούμε ένα μεγάλο, ειλικρινές ευχαριστώ σε όλες τις ομάδες και τους ανθρώπους τους που μας άνοιξαν τις πόρτες των γηπέδων τους, δείχνοντας έμπρακτα τι σημαίνει αλληλεγγύη στο ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο.
Στα γήπεδα που μας φιλοξένησαν φέτος:
το ΔΑΚ Κοζάνης – Φ.Σ. Κοζάνη, τον ΠΑΟ Καραγατσιωτών στο Μαυροδένδρι, τους Ακρίτες Κοζάνης, τους Δαναούς στο Βατερό, τον Αλιάκμονα Αιανής στην Αιανή, και τέλος την ΑΕ Κοζάνης στην Ξηρολίμνη, τον ΠΑΟ Κοίλων στα Κοίλα (στα εντός έδρας παιχνίδια που δίναμε μεταξύ μας). Ένα μεγάλο ευχαριστώ στους ανθρώπους των συλλόγων για τη συνεργασία, τον σεβασμό και τη στήριξη.
Θερμές ευχαριστίες και σε όσους, από θεσμικές θέσεις, προσπάθησαν στο μέτρο του δυνατού να πιέσουν τις καταστάσεις για να δοθεί λύση, αλλά και για τη συνεργασία που είχαμε ώστε να ξεπεραστούν τα γραφειοκρατικά εμπόδια που παρουσιάζονταν σε κάθε εντός έδρας παιχνίδι μας.
Ένα ευχαριστώ:
στην Περιφέρεια και την κα. Λεμονιά Καβακίδου,
στον Δήμο Κοζάνης και ιδιαίτερα τον Αντιδήμαρχο κ. Ιωαννίδη, τον Διευθυντή του ΔΑΚ Κοζάνης κ. Χρήστο Τοπάλη,
και τον Προϊστάμενο της Τεχνικής Υπηρεσίας κ. Μιχάλη Πεχλιβανίδη,
στην ΕΠΣ Κοζάνης και τον πρόεδρό της κ. Αναστάσιο Θεοδωρίδη,
καθώς και τον κ. Κυριάκο Μιχαηλίδη, που όλοι τους στάθηκαν δίπλα μας.
Συνήθως τα ευχαριστήρια γράφονται όταν όλα έχουν τελειώσει. Εμείς, όμως, νιώθουμε πως σήμερα, Σάββατο 31 Ιανουαρίου, γράφεται ο επίλογος αυτής της δοκιμασίας.
Η υπόσχεση θα γίνει πράξη.
Πιστεύουμε – και το χρωστάμε στον εαυτό μας να το πιστεύουμε – πως από το επόμενο παιχνίδι ο Μακεδονικός θα επιστρέψει εκεί όπου ανήκει: στη Νέα Νικόπολη, στο σπίτι του.
Ευχόμαστε αυτή η σεζόν, όσο δύσκολη κι αν ήταν, να γίνει το θεμέλιο για κάτι πιο δυνατό. Να μας κάνει πιο ενωμένους, πιο πεισματάρηδες, πιο ανθρώπινους. Και στο τέλος της διαδρομής, ο Μακεδονικός Κοζάνης να βγει δικαιωμένος, με ψηλά το κεφάλι, έχοντας αποδείξει πως οι ομάδες με ψυχή δεν χάνονται ποτέ — απλώς αντέχουν.
Αυτή η δύσκολη σεζόν μετατράπηκε σε δύναμη και συσπείρωση για εμάς.
Αποτέλεσε για όλους μας στον Μακεδονικό ένα μάθημα αντοχής και ενότητας και το τέλος της διαδρομής που πλησιάζει θα βρει την ομάδα πιο δυνατή, πιο ώριμη και δικαιωμένη μέσα και έξω από το γήπεδο.
Τέλος, ένα μεγάλο ευχαριστώ οφείλουμε στον κόσμο μας, που μας ακολουθεί σε όσα γήπεδα κι αν αγωνιστούμε.
ΠΗΓΗhttps://matiesstasport.blogspot.com
