Ο Δημήτρης Περτσινίδης είναι μόλις 25 ετών. Ένα νέο παιδί από την Κοζάνη, που αντί να σχεδιάζει το μέλλον του όπως κάθε συνομήλικός του, δίνει καθημερινά έναν σκληρό και άνισο αγώνα ζωής. Η διάγνωση μιας σπάνιας και επιθετικής μορφής καρκίνου άλλαξε βίαια την πορεία της ζωής του, οδηγώντας τον στους διαδρόμους νοσοκομείων και κλινικών, σε Ελλάδα και εξωτερικό.
Πρόκειται για ένα παιδί με ήθος, αξίες και αξιοθαύμαστη δύναμη ψυχής. Παρά τις δυσκολίες, κατάφερε να σπουδάσει Πληροφορική στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας στη Θεσσαλονίκη. Ακόμη και την περίοδο που έδινε τη μάχη του με τις χημειοθεραπείες, δεν εγκατέλειψε τον στόχο του. Ολοκλήρωσε την πτυχιακή του εργασία, όμως η κατάσταση της υγείας του δεν του επέτρεψε ούτε καν να παρευρεθεί στην ορκωμοσία του — ένα όνειρο που ευτυχώς πραγματοποιήθηκε δύο χρόνια αργότερα.
Με το πέρασμα του χρόνου, οι ιατρικές ανάγκες αυξάνονται και οι επιλογές περιορίζονται. Η άμεση μεταφορά του σε εξειδικευμένο, υπερσύγχρονο νοσοκομείο της Αμερικής και συγκεκριμένα στο Χιούστον κρίνεται αναγκαία. Πρόκειται για μια ελπίδα ζωής, αλλά και για μια διαδικασία με τεράστιο οικονομικό κόστος, το οποίο η οικογένειά του αδυνατεί να καλύψει μόνη της. Οι δικοί του άνθρωποι — οικογένεια, συγγενείς και φίλοι — στέκονται δίπλα του ακούραστα, κάνοντας ό,τι μπορούν.
Όμως σήμερα, χρειάζονται και τη δική μας βοήθεια. Με μια πράξη αλληλεγγύης, μπορούμε να σταθούμε δίπλα σ’ έναν νέο άνθρωπο που παλεύει με αξιοπρέπεια για το αυτονόητο: Τη ζωή!
Αν ενώσουμε τις δυνάμεις μας, μπορούμε να του δώσουμε κάτι πολύ περισσότερο από μια οικονομική στήριξη. Μπορούμε να του δώσουμε ελπίδα. Η ζωή του είναι στα χέρια μας!











































Μπράβο στον Δημήτρη. Παράδειγμα ζωής!! Ο Θεός να του δίνει δύναμη και κουράγιο. Όλα θα πάνε καλά. Όλοι μας πρέπει να βοηθήσουμε, όσο μπορούμε. Επειδή τις τελευταίες μέρες είδα πολλούς κουμπαραδες σε καταστήματα, καλό θα ήταν να πάνε και στα σχολεία. Έχει ξαναγίνει στο παρελθόν για άλλο παιδί και πραγματικά τα παιδιά το υποστήριξαν με πολλή αγάπη. Πρέπει να μάθουν να στηρίζουν τον συνάνθρωπο όταν χρειάζεται βοήθεια. Νομίζω ότι θα ήταν καλό. Η Παναγια μαζί σας.!!!