Όπως μπορείτε να δείτε στο έγγραφο στο τέλος του κειμένου, ο Υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων για μία ακόμη φορά παραπέμπει πάλι αόριστα στο μέλλον, με τη δισέλιδη απάντηση να μπορεί να συμπυκνωθεί σε τρεις λέξεις “εάν, ίσως και εφόσον”.
Ενώ μάλιστα η Ερώτηση του Βουλευτή Κοζάνης -βάσει της τότε ανακοίνωσης του “Αγροτικού Καπνικού Συνεταιρισμού Βοΐου, Καστοριάς και Γρεβενών”- τόνιζε ότι «από το 2023 – 2024 έως και σήμερα, το 70% των καλλιεργειών καπνού που καταστράφηκαν από ακραία καιρικά φαινόμενα δεν έχει αποζημιωθεί», η Κυβέρνηση ουσιαστικά απαντά: περιμένετε να δούμε και για το 2025 και μετά βλέποντας και κάνοντας! («αναλόγως των επίσημων στοιχείων που θα προκύψουν, στους προβλεπόμενους από τις διαδικασίες χρόνους, και για το έτος 2025, θα αξιολογηθεί η ανάγκη και η δυνατότητα»).
Μετά τη λήψη της απάντησης, ο Υπεύθυνος ΚΤΕ Οικονομικών του ΠΑΣΟΚ δήλωσε:
«Η Κυβέρνηση εδέησε να απαντήσει μετά από δύο μήνες, παραβιάζοντας τον Κανονισμό της Βουλής που ρητά της δίνει προθεσμία 25 ημερών. Η απάντηση απλά ήρθε να επιβεβαιώσει ακριβώς τον τίτλο της Ερώτησής μου, όπου ξεκάθαρα στηλίτευα τον εμπαιγμό, την κυνική κοροϊδία (για να λέμε τα πράγματα ως έχουν).
Είναι αδιανόητο ότι Μάρτιο του 2026 απαντούν πως «δεν προέκυψε μεγάλη μείωση παραγωγής του καπνού της συζητούμενης περιοχής για το έτος 2024», όταν ο τέως Υφυπουργός απαντώντας στην Επίκαιρη Ερώτησή μου τον Μάιο 2025 είχε παραδεχτεί πως πληρούσαν όλες τις προϋποθέσεις ένταξης στο Μέτρο 23 αλλά δεν χώρεσαν.
«Πράγματι είχαμε μείωση παραγωγής για το 2024 λόγω κλιματολογικών συνθηκών. Αυτό προκύπτει πράγματι όπως αναφέρατε από τις Εκθέσεις των Περιφερειακών Επιτροπών, δεν το αμφισβητεί κανένας», μου είχε απαντήσει στην Ολομέλεια της Βουλής ο τέως Υφυπουργός, για να έρθει ο νυν Υφυπουργός της ίδιας Κυβέρνησης να το αμφισβητήσει.
Τα πράγματα είναι πολύ απλά: oι πληγέντες παραγωγοί καπνού, όπως σιτηρών και κερασιών και όλων των καλλιεργειών που επλήγησαν στην περιφέρειά μας, αποτελούν την τελευταία προτεραιότητα της Κυβέρνησης.
Εάν είχε ψηφιστεί και ίσχυε υποχρεωτικά ως νόμος η Ρήτρα Δίκαιης Μετάβασης που έχω καταθέσει στη Βουλή, αυτό θα είχε αποτραπεί.
Με τη Ρήτρα σε νόμο, δεν θα έβλεπαν οι συντοπίτες μας τις καλλιέργειες άλλων νομών να χωράνε στο ένα ή το άλλο χρηματοδοτοτικό εργαλείο και να δικαιώνονται, αλλά αυτοί να μένουν “στην απέξω” και να διαβάζουν “a la carte” δικαιολογίες ότι ο προϋπολογισμός του Μέτρου ήταν περιορισμένος. Πως άλλοι χώρεσαν στον “περιορισμένο προϋπολογισμό” που επικαλείται για εδώ ο Υφυπουργός και οι Δυτικομακεδόνες περίσσεψαν;
Εάν δεν θεσπιστεί η Ρήτρα, να παίρνουν υποχρεωτικά προτεραιότητα οι ανάγκες του τόπου μας, τότε απλά η Δυτική Μακεδονία θα συνεχίσει “να κυνηγά την ουρά της”, σε έναν φαύλο κύκλο μιζέριας και εγκατάλειψης.
Για να μην κοροϊδευόμαστε: για τις εκκρεμείς αποζημιώσεις και ενισχύσεις έχω εξαντλήσει κάθε κοινοβουλευτική δυνατότητα με διαδοχικές Ερωτήσεις – Επίκαιρες Ερωτήσεις – Αναφορές, κάθε φορά με συγκεκριμένες προτάσεις, όπως ad hoc ΚΟΕ, τα έχετε όλοι διαβάσει.
Το θέμα είναι πως όλοι απευθυνόμαστε σε μια Κυβέρνηση με τα “αυτιά” ερμητικά κλειστά στις ανάγκες της περιφέρειάς μας. Συνεχίζουν τόσα χρόνια να υπόσχονται λύσεις για όλα, σπρώχνοντας το χρόνο για να φθάσουν πλέον όλα στις εκλογές, ώστε να τάξουν ότι θα κάνουν, όσα δεν έκαναν 7 χρόνια.
Το πλειοψηφικό αίτημα της κοινωνίας για πολιτική Αλλαγή μπορεί να γίνει πραγματικότητα από τo ΠΑΣΟΚ και την εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης που προτείνουμε».
