Κύριε Χ. Τσιαΐρη,
Με αφορμή την τοποθέτησή σας στο kozan.gr (20/03/2026), επιτρέψτε μου να καταθέσω μια διαφορετική οπτική, η οποία δεν εστιάζει σε αναμνήσεις ή συναισθηματικές προσεγγίσεις, αλλά στην ουσία της θεσμικής τάξης και της καθημερινότητας των πολιτών της Αιανής.
Η προσπάθεια υποβάθμισης ενός σοβαρού διοικητικού ζητήματος σε απλό «τοπικισμό» παραγνωρίζει τη θεμελιώδη αρχή της χρηστής διοίκησης. Όταν η συζήτηση αφορά τη Νομιμότητα, η ταύτιση με τις επιλογές της εκάστοτε Δημοτικής Αρχής δεν μπορεί να υπερβαίνει την ανάγκη για τήρηση των νόμων.
Οφείλουμε να δούμε την πραγματικότητα με στοιχεία:
1. Υπηρεσίες και ερήμωση: Η διατήρηση του Ληξιαρχείου δεν είναι «υπεκφυγή», αλλά ανάγκη εγγύτητας του πολίτη με το κράτος. Η σταδιακή απομάκρυνση υπηρεσιών από την ύπαιθρο είναι η γενεσιουργός αιτία της απαξίωσης, όχι το αποτέλεσμα. Αν γειτονικοί Δήμοι (όπως ο Δήμος Εορδαίας) επιλέγουν να διατηρούν αυτές τις δομές, προφανώς αναγνωρίζουν την αξία της άμεσης εξυπηρέτησης. Το Ληξιαρχείο δεν είναι «σύμπτωμα», είναι δικαίωμα.
2. Θεσμική συμμόρφωση: Η επίκληση του «κλίματος σύγκρουσης» παραβλέπει το γεγονός ότι η ένταση προκαλείται από τη μη συμμόρφωση της Δημοτικής Αρχής με την ομόφωνη ακυρωτική απόφαση (2/2026) της Επιτροπής του άρθρου 152 του νόμου 3463/2006. Η δημοκρατία δεν διχάζεται από αυτούς που ζητούν την εφαρμογή του νόμου, αλλά από εκείνους που επιλέγουν να τον αγνοούν.
3. Νομικός τακτικισμός: Η αναφορά στην επικείμενη απόφαση του ΣτΕ ( παρότι ακόμα δεν έγινε προσφυγή) αποσιωπά ότι η προσφυγή δεν αναστέλλει την άμεση εκτελεστότητα των αποφάσεων ελέγχου. Η παραπομπή σε μια δικαστική κρίση που θα πάρει χρόνια, ενώ η παρατυπία συμβαίνει σήμερα, θυμίζει περισσότερο τακτικισμό παρά νηφαλιότητα.
4. Το Οικονομικό παράδοξο: Είναι αντιφατικό να επικαλείται κανείς «εξοικονόμηση πόρων» για το κλείσιμο μιας υπηρεσίας, όταν την ίδια στιγμή ο Δήμος εγκρίνει (16/03/2026) δαπάνες για εξωτερικούς δικηγόρους προκειμένου να ακυρώσει μια απόφαση που δικαιώνει επτά κοινότητες. Το πραγματικό κόστος δεν είναι το Ληξιαρχείο, αλλά η δικαστική εμμονή εναντίον των τοπικών κοινωνιών.
5. Ανάπτυξη και λογική: Το να παρουσιάζεται η κατάργηση δομών ως «προϋπόθεση» για μελλοντικά έργα (συγκοινωνία, πολιτισμός) αποτελεί λογικό σφάλμα. Η ανάπτυξη έρχεται προσθέτοντας αξία, όχι αφαιρώντας τη βάση λειτουργίας ενός τόπου. Πώς μπορεί ένας πολίτης να εμπιστευτεί τον σχεδιασμό για το μέλλον, όταν βλέπει να καταστρατηγείται η νομιμότητα στο παρόν;
Συμπέρασμα:
Ένας τόπος δεν κρατιέται ζωντανός μόνο με σχέδια στα χαρτιά ( που δεν ξέρω και αν υπάρχουν από τη σημερινή Δημοτική Αρχή) , αλλά με τον σεβασμό στους ανθρώπους του και στους κανόνες της Δημοκρατίας. Η «κοινή προσπάθεια» απαιτεί διαφάνεια και ειλικρίνεια. Η Αιανή δεν ζητά ειδική μεταχείριση· απαιτεί την αυτονόητη εφαρμογή του Νόμου. Η Νομιμότητα δεν είναι τοπικισμός, είναι το θεμέλιο της κοινωνικής συνοχής και της ισονομίας.
Αιανή 20-03-2026
Τζέλλος Ν. Γεώργιος
Με τεράστια διανοητικά άλματα προσπαθεί να μας πει ότι η επαρχία ερημώνει γιατί οι κάτοικοι φεύγουν λόγω έλλειψης ληξιαρχείου.
Είναι πολύ σοβαρός λόγος κάποιος να εγκαταλείψει τον τόπο του για ένα πιστοποιητικό, ειδικά τώρα που όλα γίνονται ηλεκτρονικά!!!
Μακάρι να ζωντάνευε η επαρχία μας με 2-3 (ακόμα) αργόσχολους δημόσιους υπαλλήλους.
Πολύ φοβάμαι ότι οι αντιλήψεις αυτές …είναι η γενεσιουργός αιτία της απαξίωσης και όχι το αποτέλεσμα …όπως λέει και ο ίδιος.