«Τι είναι πιο δύσκολο; Αυτό θέλω! Ποιο δρόμο να πάρεις ; Τον πιο κακοτράχαλο ανήφορο, αυτόν παίρνω κι εγώ».
Για εμάς αυτή η χρονιά- όπως και η προηγούμενη- είναι μια συνεχής ανηφόρα. Ένας δρόμος χωρίς απαραίτητο προορισμό αλλά με μια αποστολή ιερή, προς την ομάδα, την πόλη, την ιστορία της Κοζάνης και φυσικά τον αθλητισμό της περιοχής.
Δεν καταρρεύσαμε σε άλλες και άλλες στιγμές. Δεν κάναμε πίσω όταν όλη η ποδοσφαιρική Ελλάδα μας είχε τελειωμένους, πέρυσι, σε ένα βάναυσο πρωτάθλημα και με πρόγραμμα- βουνό, κλείνοντας τα στόματα πολλών «ειδικών» της κατηγορίας.
Η σημερινή ήττα μας ατσαλώνει ακόμα περισσότερο, μας γεμίζει πείσμα και πάθος να παλέψουμε άλλη μία φορά απέναντι σε όλα τα προγνωστικά.
Άλλωστε έτσι πορευόμαστε από τον Οκτώβριο του 2024, χωρίς οι συνθήκες να μας ευνοούν, χωρίς τίποτα να είναι υπέρ μας, χωρίς την ηρεμία μιας κανονικής ομάδας.
Οι ήρωες ποδοσφαιριστές μας και το τεχνικό τιμ, με τον Νίκο Κατακαλίδη στο τιμόνι, έχουν κερδίσει το σεβασμό και το χειροκρότημα όλων των αντιπάλων της κατηγορίας.
Πάνω απ’ όλα έχουν κερδίσει όμως την εμπιστοσύνη τη δική μας και των υγιών φιλάθλων της πόλης που γνωρίζοντας τα δεδομένα, στήριξαν από την αρχή αυτήν την προσπάθεια.
Αυτά τα παιδιά και αυτός ο προπονητής θα καταφέρουν και φέτος τον άθλο της παραμονής.
Γιατί κανείς από αυτούς δεν καταδέχεται να ρωτάει αν κερδίσαμε ή χάσαμε…
Αυτοί οι μάγκες με την φανέλα της Κοζάνης στο στήθος επιμένουν να πολεμάνε.
Θα είμαστε δίπλα τους μέχρι τέλους…
Μαζί με τον υπέροχο κόσμο της Κοζάνης που σήμερα ήρθε στο γήπεδο, βοήθησε με κάθε τρόπο και έπνιξε κάθε «περίεργη» φωνή των παντογνωστών της κερκίδας.
Και αυτά αδιάφορα μας είναι.
Γιατί η Κοζάνη έχεις τους καλύτερους και τους πιο μάγκες ποδοσφαιριστές της κατηγορίας και καθοδηγείται επίσης από τον καλύτερο προπονητή.
Ποιον θα φοβηθούμε;
