Σε ακόμη μία συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Κοζάνης, η Πρόεδρος Ε. Παπαδοπούλου φάνηκε να χάνει τον έλεγχο της διαδικασίας, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις από την αντιπολίτευση και μουρμούρα ακόμη και σε δημοτικούς συμβούλους – Αντιδημάρχους της παράταξής της Όπως επισήμαναν – ορθώς – τόσο ο Λ. Μαλούτας όσο και ο Χ. Κουζιάκης, κάτι που αποδέχτηκε – στη συνέχεια – κι η ίδια η Πρόεδρος, δεν υπήρξε καμία κοινοποίηση για την κατάθεση της προσφυγής στο Συμβούλιο της Επικρατείας, παρά το γεγονός ότι αυτή η εξέλιξη αποτέλεσε το βασικό λόγο για τον οποίο ζητήθηκε η αναβολή συζήτησης του θέματος για το Ληξιαρχείο της Αιανής, στην χθεσινή (30/3) συνεδρίαση.
Την ίδια στιγμή, γι’ ακόμη μία φορά, σύγχυση επικράτησε κι ως προς τη διαδικασία, με το ποιος έχει το λόγο, πότε επιτρέπεται ο διάλογος να αλλάζει από στιγμή σε στιγμή. Ενώ, βάσει κανονισμού, υπάρχουν σαφείς κανόνες για τη διεξαγωγή της συζήτησης, στην πράξη φάνηκε να εφαρμόζονται κατά περίπτωση, δημιουργώντας ένα κλίμα ασυνέπειας κι έντασης. Η εικόνα που διαμορφώθηκε, γι’ ακόμη μία φορά, ήταν αυτή μιας διαδικασίας χωρίς σαφή συντονισμό, με την Πρόεδρο να αδυνατεί να διαχειριστεί αποτελεσματικά τη συζήτηση.
Πέρα όμως από την ένταση μεταξύ συμπολίτευσης και αντιπολίτευσης, ερωτήματα προκαλεί κι η διαχείριση, από μέρος της, τεχνικών ζητημάτων, όπως αυτό της ζωντανής μετάδοσης. Είναι χαρακτηριστικό ότι η συνεδρίαση διεκόπη όταν η Πρόεδρος ενημερώθηκε πως δεν υπήρχε live (ζωντανή μετάδοση). Ορθώς έπραξε, θα πει κάποιος. Εδώ όμως τίθεται ένα εύλογο ερώτημα. Πόσες φορές, στο παρελθόν, έχουν υπάρξει διακοπές στη ζωντανή μετάδοση συνεδριάσεων και πόσες από αυτές οδήγησαν σε διακοπή της διαδικασίας, δηλαδή της συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου; Η απάντηση είναι σαφής. Καμία. Με μοναδική εξαίρεση μία περίπτωση διακοπής ρεύματος, όπου, τότε, δεν υπήρχε ούτε δυνατότητα καταγραφής των απομαγνητοφωνημένων. Σ’ όλες τις άλλες τις περιπτώσεις οι συνεδριάσεις συνεχίστηκαν κανονικά. Το γεγονός ότι το ίδιο ζήτημα, άλλες φορές, αντιμετωπίστηκε διαφορετικά, δείχνει επίσης μια επιλεκτική εφαρμογή αποφάσεων και κανόνων, που ενισχύει την εικόνα προβληματικής λειτουργίας.
Κι όλα αυτά, μάλιστα, τη στιγμή που η Πρόεδρος διανύει περίπου δυόμιση χρόνια στη θέση αυτή. Ένα χρονικό διάστημα που, θεωρητικά, θα έπρεπε να έχει οδηγήσει σε μεγαλύτερη εμπειρία, σταθερότητα κι αποφυγή επαναλαμβανόμενων λαθών. Αντί αυτού, τα ίδια ζητήματα επανέρχονται σχεδόν σε κάθε συνεδρίαση, δημιουργώντας εύλογους προβληματισμούς για τη συνολική λειτουργία του Δημοτικού Συμβουλίου και τον τρόπο με τον οποίο ασκείται η προεδρία. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι παραπάνω επισημάνσεις δεν αποτελούν μόνο θέσεις της αντιπολίτευσης ή συμπεράσματα της στήλης, αλλά αποτυπώνουν έναν ευρύτερο προβληματισμό που εκφράζεται πλέον και από μέλη της συμπολίτευσης, τα οποία σε αρκετές περιπτώσεις έχουν αφήσει σαφείς αιχμές για τη λειτουργία της διαδικασίας.
Η Χύτρα
