Το Χρέος της Μνήμης
Καθώς πλησιάζουμε στη συμπλήρωση δύο αιώνων από την αθάνατη Έξοδο του Μεσολογγίου (1826-2026), η ιστορική έρευνα αναδεικνύει τους δεσμούς αίματος που ενώνουν τη Δυτική Μακεδονία με την Ιερή Πόλη. Η συμμετοχή των Γρεβενιωτών και των Κοζανιτών δεν ήταν απλώς μια στρατιωτική ενίσχυση, αλλά μια κατάθεση ψυχής στον βωμό της ελευθερίας.
Η «Φρουρά των Μακεδόνων» και η Τάπια του Μακρή
Στο πολιορκημένο Μεσολόγγι, οι Μακεδόνες αποτέλεσαν μία από τις πιο αξιόμαχες μονάδες. Υπό τη γενική αρχηγία του Νικολάου Στουρνάρη, οι αγωνιστές από τα Γρεβενά και τη Σιάτιστα επώμισαν το βάρος της άμυνας στον κρισιμότερο τομέα: την Τάπια του Μακρή. Εκεί, ανάμεσα στις ομοβροντίες των κανονιών, οι «ξεριζωμένοι» του Βορρά έγιναν οι κυματοθραύστες των επιθέσεων του Ιμπραήμ.
Τα «Παιδιά της Σαμαρίνας» και ο Μίχος Φλώρος
Η θυσία του Μίχου Φλώρου και των 120 Σαμαριναίων παραμένει το πιο συγκλονιστικό σύμβολο αυτής της συμπόρευσης. Από τους 120 άνδρες που βγήκαν στην Έξοδο, μόλις 33 επέζησαν. Η τελευταία τους επιθυμία, να μεταφερθεί το μήνυμα της θυσίας πίσω στα βουνά της Πίνδου, γέννησε το θρυλικό δημοτικό τραγούδι που τραγουδάμε μέχρι σήμερα, θυμίζοντας πως η ελευθερία ποτίστηκε με το αίμα της Μακεδονίας.
Η Οδύσσεια της Οικογένειας Κασομούλη
Κεντρικός μάρτυρας και πρωταγωνιστής, ο Νικόλαος Κασομούλης από το Πισοδέρι. Στα «Ενθυμήματά» του καταγράφει την προσωπική του τραγωδία: τον θάνατο του πατέρα του στη Νάουσα, την ομηρία της μητέρας του και τη θυσία του αδελφού του, Μήτρου, κατά την Έξοδο. Ο Κασομούλης δεν ήταν μόνο ο πολεμιστής που συνέταξε το σχέδιο της Εξόδου, αλλά ο ιστορικός που διέσωσε το κλέος των συμπατριωτών του.
Η ηρωική στιγμή της εξόδου στο Μεσολόγγι ,όπως την αποτύπωσε ο εξαίρετος ζωγράφος Γιώργος Κόλα στο 5ο Δημοτικό Σχολείο Κοζάνης
Η Τέχνη ως Κιβωτός Ιστορίας στην Κοζάνη
Η ιστορική μνήμη στη Δυτική Μακεδονία παραμένει ζωντανή και μέσα από την τέχνη. Το 5ο Δημοτικό Σχολείο Κοζάνης αποτελεί ένα φωτεινό παράδειγμα, καθώς φιλοξενεί τις εμβληματικές τοιχογραφίες του εξαίρετου ζωγράφου Γιώργου Κόλα (2004-2005).
Εκτός από το δράμα του Μεσολογγίου, ο καλλιτέχνης απαθανάτισε και τις στιγμές του θριάμβου: τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη να καμαρώνει τα παλικάρια του που χορεύουν μετά τη νίκη στα Δερβενάκια. Είναι ο χορός της νικηφόρας Ελλάδας, που αντλεί δύναμη από τις θυσίες του παρελθόντος για να ατενίσει το μέλλον.
Ο Γέρος του Μωριά επιβλέπει το χορό των αγωνιστών.Έργο Γιώργου Κόλα (6-6-2005) στο 5ο Δημοτικό Σχολείο Κοζάνης
Το Μήνυμα της Επετείου
Διακόσια χρόνια μετά, οι μορφές των Γρεβενιωτών και Κοζανιτών αγωνιστών στους τοίχους ενός σχολείου και στις σελίδες του Κασομούλη, μας θυμίζουν πως η Ιστορία δεν είναι απλώς παρελθόν. Είναι η πυξίδα μας. Η θυσία τους στο Μεσολόγγι είναι η δική μας κληρονομιά, μια υπενθύμιση πως η ενότητα και η αυταπάρνηση είναι τα μόνα θεμέλια μιας ελεύθερης κοινωνίας.
#Μεσολόγγι200 #Κοζάνη #Γρεβενά #Κασομούλης #Ιστορία.
Επιμέλεια – Κείμενο:
Ηλίας Γάγαλης
Δάσκαλος
