Το συντριπτικό αποτύπωμα των περικοπών και αρνητικών/μηδενικών τιμών ενσωματώνουν πλέον τα «μοντέλα» των επενδυτών με το «πηλίκο» να βγαίνει σημαντικά «μείον» ως προς την βιωσιμότητα των επενδύσεων τόσο βραχυπρόθεσμα όσο και μεσο-μάκροπρόθεσμα, ιδίως αν διατηρηθούν αναλλοίωτες συν τω χρόνω, οι αρνητικές παράμετροι που «ψαλιδίζουν» μέρα με την μέρα τα έσοδα των παραγωγών.
Το παραπάνω συμπέρασμα προκύπτει από σχετική τεχνικοοικονομική ανάλυση βιωσιμότητας φωτοβολταϊκού πάρκου 1 MW στον ΑΔΜΗΕ (cluster φωτοβολταϊκών στη Κεντρική Ελλάδα) λαμβάνοντας ως περίοδο αναφοράς το διάστημα από τον Μάιο του 2025 μέχρι και τον Φεβρουάριο του 2026 και με την τιμή αναφοράς να προσδιορίζεται στα 68,87 ευρώ ανά Μεγαβατώρα.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης, η συνολική απώλεια για την περίοδο αναφοράς φτάνει το 33,19% επί του συνολικού εσόδου χωρίς περικοπές και μηδενικές/αρνητικές τιμές, γεγονός που με αναγωγή στο σύνολο του έτους, καταλήγει σε ανεπαρκείς ταμειακές ροές για την ομαλή εξυπηρέτηση του δανείου.
Αν και η «άσκηση» διαφέρει από περίπτωση σε περίπτωση και από πάρκο σε πάρκο, εντούτοις, όπως επισημαίνεται σχετικά, η εν λόγω ανάλυση συνιστά ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα για τις μικρομεσαίες επενδύσεις με τις όποιες διαφορές στα τελικά «νούμερα» να αποτυπώνουν την διαφορετική ένταση του προβλήματος χωρίς ωστόσο να αναιρείται ούτε το πρόβλημα ούτε και η γενικότερη τάση που θέλει τα έσοδα των φωτοβολταϊκών να συρρικνώνονται επικίνδυνα με τα «χειρότερα» να είναι μπροστά.
Το εν λόγω παράδειγμα, όπως αναλύεται στη σχετική τεχνικοοικονομική ανάλυση, λαμβάνει ως βάση αναφοράς για την ετήσια παραγωγή του πάρκου τις 1.294,41 MWh που αντιστοιχούν σε έσοδα της τάξης των 89.146,02 ευρώ χωρίς περικοπές και χωρίς επίδραση μηδενικών/αρνητικών τιμών. Η τελική εικόνα των εσόδων αλλάζει άρδην με τις περικοπές και μηδενικές/αρνητικές τιμές με το τελικό νούμερο να μειώνεται στα 59.557,44 ευρώ, ήτοι συνολική απώλεια 29.599,58 ευρώ ή 33,19%. Σύμφωνα με την ίδια ανάλυση, το μεγαλύτερο μέρος των απωλειών προκύπτει από τις περικοπές (19.319,20 ευρώ ή 21,67%) με τις αρνητικές/μηδενικές τιμές να αφαιρούν επιπλέον 10.269,38 ευρώ από τα αρχικά έσοδα του παραγωγού βάσει της συνολικής παραγωγής του φωτοβολταϊκού, φτάνοντας έτσι στην προαναφερόμενη συνολική απώλεια εσόδων.
«Δυσοίωνες» προοπτικές με «σφραγίδα» Φεβρουαρίου
Αξίζει να σημειωθεί, όπως προκύπτει από τα στοιχεία, ότι ο χειρότερος μήνας από άποψη απωλειών ήταν ο Φεβρουάριος του 2026, φτάνοντας να ξεπεράσει τους «παραδοσιακούς» μήνες περικοπών και κατά συνέπεια αρνητικών και μηδενικών τιμών που είναι την περίοδο της άνοιξης, αρχές καλοκαιριού και το φθινόπωρο.
Το συντριπτικό αποτύπωμα των περικοπών και αρνητικών/μηδενικών τιμών ενσωματώνουν πλέον τα «μοντέλα» των επενδυτών με το «πηλίκο» να βγαίνει σημαντικά «μείον» ως προς την βιωσιμότητα των επενδύσεων τόσο βραχυπρόθεσμα όσο και μεσο-μάκροπρόθεσμα, ιδίως αν διατηρηθούν αναλλοίωτες συν τω χρόνω, οι αρνητικές παράμετροι που «ψαλιδίζουν» μέρα με την μέρα τα έσοδα των παραγωγών.
Το παραπάνω συμπέρασμα προκύπτει από σχετική τεχνικοοικονομική ανάλυση βιωσιμότητας φωτοβολταϊκού πάρκου 1 MW στον ΑΔΜΗΕ (cluster φωτοβολταϊκών στη Κεντρική Ελλάδα) λαμβάνοντας ως περίοδο αναφοράς το διάστημα από τον Μάιο του 2025 μέχρι και τον Φεβρουάριο του 2026 και με την τιμή αναφοράς να προσδιορίζεται στα 68,87 ευρώ ανά Μεγαβατώρα.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης, η συνολική απώλεια για την περίοδο αναφοράς φτάνει το 33,19% επί του συνολικού εσόδου χωρίς περικοπές και μηδενικές/αρνητικές τιμές, γεγονός που με αναγωγή στο σύνολο του έτους, καταλήγει σε ανεπαρκείς ταμειακές ροές για την ομαλή εξυπηρέτηση του δανείου.
Αν και η «άσκηση» διαφέρει από περίπτωση σε περίπτωση και από πάρκο σε πάρκο, εντούτοις, όπως επισημαίνεται σχετικά, η εν λόγω ανάλυση συνιστά ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα για τις μικρομεσαίες επενδύσεις με τις όποιες διαφορές στα τελικά «νούμερα» να αποτυπώνουν την διαφορετική ένταση του προβλήματος χωρίς ωστόσο να αναιρείται ούτε το πρόβλημα ούτε και η γενικότερη τάση που θέλει τα έσοδα των φωτοβολταϊκών να συρρικνώνονται επικίνδυνα με τα «χειρότερα» να είναι μπροστά.
Το εν λόγω παράδειγμα, όπως αναλύεται στη σχετική τεχνικοοικονομική ανάλυση, λαμβάνει ως βάση αναφοράς για την ετήσια παραγωγή του πάρκου τις 1.294,41 MWh που αντιστοιχούν σε έσοδα της τάξης των 89.146,02 ευρώ χωρίς περικοπές και χωρίς επίδραση μηδενικών/αρνητικών τιμών. Η τελική εικόνα των εσόδων αλλάζει άρδην με τις περικοπές και μηδενικές/αρνητικές τιμές με το τελικό νούμερο να μειώνεται στα 59.557,44 ευρώ, ήτοι συνολική απώλεια 29.599,58 ευρώ ή 33,19%. Σύμφωνα με την ίδια ανάλυση, το μεγαλύτερο μέρος των απωλειών προκύπτει από τις περικοπές (19.319,20 ευρώ ή 21,67%) με τις αρνητικές/μηδενικές τιμές να αφαιρούν επιπλέον 10.269,38 ευρώ από τα αρχικά έσοδα του παραγωγού βάσει της συνολικής παραγωγής του φωτοβολταϊκού, φτάνοντας έτσι στην προαναφερόμενη συνολική απώλεια εσόδων.
«Δυσοίωνες» προοπτικές με «σφραγίδα» Φεβρουαρίου
Αξίζει να σημειωθεί, όπως προκύπτει από τα στοιχεία, ότι ο χειρότερος μήνας από άποψη απωλειών ήταν ο Φεβρουάριος του 2026, φτάνοντας να ξεπεράσει τους «παραδοσιακούς» μήνες περικοπών και κατά συνέπεια αρνητικών και μηδενικών τιμών που είναι την περίοδο της άνοιξης, αρχές καλοκαιριού και το φθινόπωρο.
Η κορύφωση του προβλήματος τον Φεβρουάριο στην καρδιά της χειμερινής περιόδου, όπως σχολιάζουν παράγοντες της αγοράς, δείχνει δύο βασικά πράγματα. Το πρώτο αφορά στην εποχικότητα του φαινομένου των περικοπών που πλέον φαίνεται να υποχωρεί με το «ψαλίδι» να λαμβάνει χώρα λίγο έως πολύ καθ’ όλη την διάρκεια της χρονιάς και μάλιστα σε υψηλά επίπεδα.
Την ίδια στιγμή, προμηνύει τα «χειρότερα» της επόμενης περιόδου με την απόκλιση προσφοράς και ζήτησης να διευρύνεται περαιτέρω στη βάση της εποχιακής μείωσης της ζήτησης. Χρειάζεται να σημειωθεί ότι τα παραπάνω λαμβάνουν χώρα σε μια στιγμή που η εγκατεστημένη ισχύς έργων ΑΠΕ στο σύστημα αυξάνει, γεγονός που με την σειρά του «υποχρεωτικά» καταλήγει στο τέλος της ημέρας ολοένα και να αυξάνει τις περικοπές και κατά συνέπεια τις μηδενικές και αρνητικές τιμές με την εναλλακτική της αποθήκευσης να είναι ακόμη σημαντικά περιορισμένη σε επίπεδο ηλεκτρικού συστήματος για να αναχαιτίσει την τροχιά των πραγμάτων.
Με άλλα λόγια, οι ζημιές προβλέπεται να συνεχιστούν τους αμέσως επόμενους μήνες, με το βασικό «ερώτημα» πλέον για τους επενδυτές να εστιάζει στο μέγεθος των ζημιών και το οποίο συναρτάται, όπως προκύπτει από τους παρακάτω πίνακες με τον όγκο των περικοπών.
Απόσβεση λίγο πριν το τέλος
Στην προκειμένη περίπτωση, ενός cluster φωτοβολταϊκών στον ΑΔΜΗΕ στη Κεντρική Ελλάδα, τα πιθανά σενάρια βαίνουν το ένα χειρότερο από το άλλο με όλα να γράφουν αρνητικό αποτέλεσμα, παραπέμποντας στο «απώτερο μέλλον» την απόσβεση της επένδυσης.
Το σενάριο βάσης λαμβάνει ετήσια παραγωγή (κατόπιν αναγωγής των στοιχείων της περιόδου αναφοράς σε ετήσια βάση) στις 1.553,29 MWh και έσοδα 106.975,22 ευρώ χωρίς περικοπές και χωρίς μηδενικές/αρνητικές τιμές. Με βάση αυτό το σενάριο εξετάζεται η επίπτωση των περικοπών σε τρία βασικά σενάρια 40%, 45% και 50%, όπου σημειωτέον όλα διατηρούν πιθανότητες να επαληθευτούν στο τέλος της χρονιάς.
Σύμφωνα με τα διαθέσιμα αποτελέσματα όπως αποτυπώνονται στους παρακάτω πίνακες, η ταχύτερη ανάκτηση των ίδιων κεφαλαίων επιτυγχάνεται στα 20,8 έτη με τις περικοπές στο 40% και το επιτόκιο σταθερό στο 4,5% όταν η διάρκεια ζωής του έργου φτάνει τα 25 χρόνια. Εύλογα η κατάσταση επιδεινώνεται στα σενάρια υψηλότερων περικοπών και υψηλότερων επιτοκίων με το πρόβλημα ωστόσο να μην περιορίζεται στην ανάκτηση των ιδίων κεφαλαίων αλλά και στην ίδια την βιωσιμότητα του δανείου που έχει συνάψει ο επενδυτής με την τράπεζα.
Επ’ αυτού, η μελέτη καταλήγει ότι η επέκταση της διάρκειας της σύμβασης από μόνη της δεν αποκαθιστά τη βιωσιμότητα του έργου. Μειώνει το μέρος του ετήσιου βάρους μόνο εφόσον συνοδευτεί και από τραπεζική επιμήκυνση. Ακόμη και τότε, ο επενδυτής ανακτά μόνο το κεφάλαιό του σε 16,5 έως 19,1 έτη, χωρίς καμία απόδοση.
Εν είδει συμπεράσματος, όπως σημειώνεται σχετικά, «στα επίπεδα αυτά στρεβλώσεων το έργο δεν δημιουργεί θετική ετήσια ταμειακή ροή προς τον επενδυτή κατά τη διάρκεια του δανείου. Το πρόβλημα είναι άμεσο και αφορά την ίδια τη δυνατότητα εξυπηρέτησης του τραπεζικού ανοίγματος»
Ας πρόσεχαν! Δεν έμαθαν τίποτα απ’ όσα έγιναν στο Χρηματιστήριο το 1999 κι έτρεξαν όλοι να μπουν στη νέα ΦΟΥΣΚΑ. Τώρα οι 5 “νταβατζήδες της ενέργειας” θα τους πάρουν τα εργοστάσια κοψοχρονιά, αφού αυτοί καθορίζουν κάθε μέρα την τιμή στο Χρηματιστήριο Ενέργειας. μητσοτάκης, η χαρά των καρτέλ!
Ψηλά στην ατζέντα του ΥΠΕΝ βρίσκεται η τροποποίηση του Άρθρου 42, ώστε να κλείσει το «παραθυράκι» που επιτρέπει εδώ και χρόνια τον «ενεργειακό τουρισμό». Μάλιστα, εκτός από την απαλλαγή της αγοράς από μία σημαντική επιβάρυνση, που θα επιτρέψει τη μείωση του ενεργειακού κόστους, ένα πρόσθετο κίνητρο που έχει πλέον προστεθεί είναι η ενίσχυση των ενεργειακών αναβαθμίσεων μέσω του On-Bill Financing – ένα σχέδιο που θα υπονομευθεί αν δεν μπει μπλόκο στις μετακινήσεις των στρατηγικών κακοπληρωτών.
https://energypress.gr/news/energeiakos-toyrismos-etoimazei-antidoto-ypen-katalytis-bill-financing-parathyro-gia-apokopes
Όταν σε μια επένδυση ακούς τον ταξιτζή να μιλάει για αυτήν, τις μαμάδες πηγαίνοντας τα παιδιά του στο σχολείο , τους παππούδες στο καφενείο και εννοώ την μάζα τότε έχει ήδη παρέλθει το κρίσιμο σημείο που θεωρείτο επένδυση και βαίνει προς φούσκα. Το πρόβλημα γεννήθηκε σε εκείνη τη χρονική στιγμή αλλά εμφανίστηκε λίγο χρόνια μετά δλδ σήμερα. Εύκολο η τζάμπα χρήμα δεν υπάρχει και δεν υπήρξε ποτέ. Από τις μαζικές διαδικασίες βγαίνουν συνήθως ωφελούμενοι όλοι οι υπόλοιποι εκτός από τους επενδυτές. Κρίσιμος εδώ ειναι ο ρόλος του κράτους που αντί να προστατεύει, ενισχύει παρόμοιες διαδικασίες. Το παράδειγμα του Χρηματιστηρίου ήταν το 1ο μαζικό σε εθνικό επίπεδο και ίσως τα ΦΒ το 2ο. Εδώ πρέπει ο κάθε επενδυτής να σκεφτεί 2 πράγματα : Α ότι δε γίνεται με πχ 80000 δάνειο (από τα οποία είχε μόνον τα 20000) και ένα χωράφι να βγάζει εισόδημα για μια ζωή και Β ότι ανταγωνίζεται τεράστιους ενεργειακούς ομίλους πχ ΔΕΗ, Metlen κλπ με τους οποίους πουλάει το ίδιο προιον (ρεύμα) στην ίδια αγορά (δίκτυο). Το ζητούμενο δεν είναι ποιος θα βγεί κερδισμένος γιατί και η δική τους αγορά ενέχει ρίσκα αλλά ποιος θα βγεί σίγουρα χαμένος. Η απάντηση στο προηγούμενο είναι μόνο μια. Οι σύμβουλοι θα μιλήσουν θετικά για να “γράψουν” φακέλους, οι τράπεζες θα δανειοδοτήσουν γιατι αυτή ειναι η δουλειά τους (πουλάνε χρήμα και κερδίζουν από αυτό, δεν είναι φιλανθρωπικά ιδρύματα αλλα είναι απαραίτητες για την οικονομία) , οι κατασκευαστές θα υποστηρίξουν γτ πληρώνονται αμέσως αλλά στο τέλος επικρατεί ο νόμος της αγοράς. Ο οποίος ισχυεί πάντα και πριν όλοι οι προηγούμενοι γεννηθούν.
Η τιμή της KWH για τον καταναλωτή γιατί δεν μειώνεται εφ όσον υπάρχει επάρκεια ρεύματος?? Τι κάνει το Κράτος? Όλοι ξέρουμε ότι όταν υπάρχει επάρκεια αγαθών η τιμή πέφτει?