Για τις βασικές δράσεις του Κυνηγετικού Συλλόγου Κοζάνης, τη δομή των κυνηγετικών οργανώσεων, τη μείωση του κυνηγετικού κόσμου, αλλά και ζητήματα που αφορούν τα αγριογούρουνα, τις αρκούδες, τους λύκους, τις επιθέσεις σε σκυλιά και την εικόνα που προβάλλεται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, μίλησε, το απόγευμα της Τετάρτης 15/4 στο kozan.gr, ο πρόεδρος του Κυνηγετικού Συλλόγου Κοζάνης Δημήτρης Παπαγεωργίου. Όπως ανέφερε, ο Κυνηγετικός Σύλλογος Κοζάνης είναι μέλος της Ομοσπονδίας Μακεδονίας – Θράκης και μέσω αυτής της συνομοσπονδίας, με τα κυνηγετικά όργανα να λειτουργούν σε πρωτοβάθμιο, δευτεροβάθμιο και τριτοβάθμιο επίπεδο. Σημείωσε επίσης ότι οι κυνηγετικές οργανώσεις δεν έχουν τη δομή άλλων συλλόγων, αλλά αποτελούν συνεργαζόμενα και εποπτευόμενα σωματεία του Υπουργείου, με ετήσιο οικονομικό και διοικητικό έλεγχο, κατάθεση προϋπολογισμών και απολογισμών και έλεγχο από υπαλλήλους του Δασαρχείου. Σε ό,τι αφορά τον Κυνηγετικό Σύλλογο Κοζάνης, είπε πως αριθμεί 904 ενεργά μέλη, χαρακτηρίζοντάς τον ως τον μεγαλύτερο σύλλογο της Δυτικής Μακεδονίας. Διευκρίνισε ότι τα όρια του συλλόγου εκτείνονται «από την Αιανή μέχρι την Ποντοκώμη». Για όποιον επιθυμεί να ασχοληθεί με το κυνήγι, εξήγησε ότι απαιτούνται εξετάσεις στο Δασαρχείο και, εφόσον ο ενδιαφερόμενος κριθεί κατάλληλος, εγγραφή σε κυνηγετικό σύλλογο, που στη συνέχεια αναλαμβάνει την έκδοση της άδειας κάθε χρόνο. Πρόσθεσε ακόμη ότι για την άδεια θήρας απαιτούνται, πέρα από την επιτυχία στις εξετάσεις, όπλο και υποχρεωτική ασφάλιση αστικής ευθύνης. Ο κ. Παπαγεωργίου υποστήριξε ότι το κυνήγι βρίσκεται σε καθοδική πορεία. Όπως είπε, από περίπου 300.000 κυνηγούς πανελλαδικά πριν από κάποια χρόνια, σήμερα ο αριθμός έχει πέσει περίπου στις 120.000, με τη μείωση να αποτελεί, όπως σημείωσε, παγκόσμια τάση. Για τον ίδιο, οι βασικοί λόγοι είναι η απομάκρυνση του κόσμου από τη φύση και οι οικονομικοί παράγοντες, καθώς χαρακτήρισε το κυνήγι «εξαιρετικά ακριβό χόμπι».
Σχετικά με τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι κυνηγετικές οργανώσεις, ανέφερε ότι η μείωση των αδειών συνεπάγεται και μείωση εσόδων. Εξήγησε ότι οι κυνηγετικές οργανώσεις απασχολούν σε μόνιμη βάση περισσότερα από 400 άτομα, εκ των οποίων οι 250-300 είναι θηροφύλακες, δηλαδή προανακριτικοί υπάλληλοι που πραγματοποιούν ελέγχους όλο τον χρόνο, ενώ υπάρχουν και επιστημονικοί συνεργάτες, όπως δασολόγοι και πανεπιστημιακοί, που συντάσσουν τις μελέτες για το κυνήγι. Σύμφωνα με τον ίδιο, σε πανελλαδικό επίπεδο γίνονται περίπου 100.000 έλεγχοι τον χρόνο, όχι μόνο σε κυνηγούς αλλά γενικά σε ανθρώπους που βρίσκονται στη φύση. Για την περιοχή της Κοζάνης ανέφερε ότι μόνο φέτος ξεπέρασαν τις 20 οι μηνύσεις, που αφορούσαν παραβάσεις όπως παράνομη αλιεία, υλοτομία, αμμοληψία, θήρα και σύλληψη άγριων πουλιών, προσθέτοντας πάντως ότι η περιοχή παρουσιάζει σχετικά μικρή παραβατικότητα.
Σε ό,τι αφορά τα θηράματα, είπε ότι τα είδη που χαρακτηρίζονται θηράματα, όπως λαγός, πέρδικα, ορτύκι και τρυγόνι, εμφανίζουν σταθερότητα σύμφωνα με τις ετήσιες μελέτες που υποχρεούνται να καταθέτουν οι κυνηγετικές οργανώσεις. Εξαίρεση, όπως σημείωσε, αποτελούν τα αγριογούρουνα, για τα οποία μίλησε για «τεράστια έκρηξη» του πληθυσμού, όπως επίσης και για έκρηξη στους πληθυσμούς αρκούδας και λύκου. Για τα αγριογούρουνα ανέφερε ότι μόνο ο Κυνηγετικός Σύλλογος Κοζάνης θήρευσε φέτος περίπου 1.400 αγριογούρουνα. Απέδωσε την αύξηση του πληθυσμού στην ελεύθερη χοιροβοσκή, η οποία, όπως είπε, έφερε σε επαφή οικόσιτους χοίρους με άγριους πληθυσμούς, οδηγώντας σε προσμίξεις και σε πολύ μεγαλύτερο αριθμό γεννήσεων. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην περίοδο της πανδημίας, όταν, όπως είπε, απαγορεύτηκε «εντελώς παράλογα» το κυνήγι, ενώ επιτρεπόταν η παρουσία στο βουνό χωρίς όπλο, εκτιμώντας ότι τότε η κατάσταση «ξέφυγε εντελώς». Υποστήριξε μάλιστα ότι, αν για μία χρονιά δεν υπάρξει κυνήγι αγριόχοιρου, ο πληθυσμός τους θα αυξηθεί ακόμη περισσότερο.
Για την αρκούδα είπε ότι, ενώ παλαιότερα γινόταν λόγος για μόλις 80 αρκούδες στην Ελλάδα, σήμερα μόνο στην περιοχή του Κυνηγετικού Συλλόγου Κοζάνης υπάρχουν περίπου τόσες. Ανέφερε ότι μόνο στη Ροδιανή εντοπίζονται οκτώ αρκούδες, ενώ μίλησε και για παρουσία αρκούδας στον Ψηλό Αη-Λιά, αλλά και έξω από την Πτολεμαΐδα. Για την αρκούδα υποστήριξε ότι είναι πολύ δύσκολο να έρθει κάποιος πρόσωπο με πρόσωπο μαζί της, καθώς αντιλαμβάνεται πολύ νωρίτερα την παρουσία του ανθρώπου και απομακρύνεται. Σύμφωνα με όσα είπε, στην περιοχή έχουν καταγραφεί τρεις έως τέσσερις επιθέσεις αρκούδας σε ανθρώπους τα τελευταία χρόνια, με πιο σοβαρές περιπτώσεις έναν κυνηγό που δαγκώθηκε στο πόδι και έναν βοσκό στο Τσοτύλι που σώθηκε, όπως ανέφερε, χάρη στα ποιμενικά του σκυλιά. Ερωτηθείς για τις λύσεις που θα μπορούσαν να δοθούν στο θέμα της αρκούδας και του λύκου, υποστήριξε ότι «θα πρέπει να ακολουθήσουμε ό,τι κάνει και η υπόλοιπη Ευρώπη» και να αποφασιστεί, βάσει ειδικών, πόσες αρκούδες μπορεί να χωρέσει μια περιοχή. Μίλησε επίσης για υπερπληθυσμό λύκου, αναφέροντας ως παράδειγμα το δάσος της Πάρνηθας, όπου, όπως είπε, οι λύκοι έχουν αυξηθεί τόσο ώστε κινδυνεύει το κόκκινο ελάφι. Παράλληλα, χαρακτήρισε «ευτράπελα» τα σενάρια σύλληψης λύκων από άλλες περιοχές και μεταφοράς τους στη Δυτική Μακεδονία. Σημείωσε, πάντως, ότι η πολιτεία θα πρέπει να δώσει λύσεις στους κτηνοτρόφους, όταν οι ζημιές στα κοπάδια είναι μεγάλες.
Για τις επιθέσεις λύκων σε σκυλιά ανέφερε ότι τα τελευταία χρόνια οι λύκοι παρουσιάζουν τάση να θηρεύουν σκυλιά, είτε αδέσποτα είτε δεσποζόμενα, ακόμη και μέσα από αυλές, καθώς, όπως είπε, τα θεωρούν εύκολη τροφή. Αναφέρθηκε επίσης σε απώλειες κυνηγόσκυλων κατά τη διάρκεια του κυνηγιού ή της εκπαίδευσης στο βουνό. Σε ό,τι αφορά τα δηλητηριασμένα δολώματα, δήλωσε ότι πρόκειται για «μάστιγα» που πρέπει να σταματήσει. Εκτίμησε ότι κάθε χρόνο χάνονται περίπου τέσσερα με πέντε σκυλιά από τέτοια δολώματα, λέγοντας ότι συχνά την πληρώνουν κυνηγετικά σκυλιά όταν κάποιοι χρησιμοποιούν τέτοιες μεθόδους για να εκτοπίσουν λύκους.
Για την απολιγνιτοποίηση και το κατά πόσο αυτή έχει επηρεάσει το κυνήγι στην περιοχή, ανέφερε ότι η μείωση της συχνότητας του κυνηγιού και η οικονομική πίεση αποτελούν πανελλαδικό και όχι αποκλειστικά τοπικό φαινόμενο. Τόνισε, πάντως, ότι η Δυτική Μακεδονία και ειδικά η Κοζάνη αποτελούν πόλο έλξης για κυνηγούς, λόγω μορφολογίας και πλούσιων θηραμάτων, με αποτέλεσμα να υπάρχει κυνηγετικός τουρισμός. Όπως ανέφερε, χωριά της άγονης γραμμής στην περιοχή του Τσοτυλίου επιβιώνουν χάρη σε αυτόν, ιδιαίτερα την περίοδο του Σεπτεμβρίου και του Οκτωβρίου, όταν μεταναστεύουν πουλιά όπως ορτύκια, τρυγόνια, μπεκάτσες, φάσσες, τσίχλες και πάπιες. Ερωτηθείς για τα πιο δημοφιλή θηράματα στην περιοχή, είπε ότι παραδοσιακά οι περισσότεροι κυνηγοί ασχολούνται με τον λαγό, ακολουθεί ο αγριόχοιρος και στη συνέχεια τα αποδημητικά πουλιά και τα θηράματα εδάφους όπως ορτύκι, μπεκάτσα και πέρδικα.
Ο πρόεδρος του Κυνηγετικού Συλλόγου αναφέρθηκε εκτενώς και στις δράσεις του συλλόγου για το περιβάλλον και την κοινωνία. Τόνισε ότι η συμμετοχή των κυνηγών στον εντοπισμό πυρκαγιών είναι καθοριστική, καθώς, όπως είπε, 900 κυνηγοί και οι θηροφύλακες βρίσκονται συνεχώς στη φύση και συνεργάζονται άψογα με την Πυροσβεστική και την Πολιτική Προστασία. Ειδική μνεία έκανε στην Αφρικανική Πανώλη των Χοίρων, σημειώνοντας ότι ο Κυνηγετικός Σύλλογος Κοζάνης έχει συγκροτήσει συνεργεία δίωξης αγριόχοιρων για την προστασία καλλιεργειών, τη μείωση των τροχαίων ατυχημάτων και την αποτροπή εξάπλωσης της νόσου στην περιοχή, ιδίως στις χοιροτροφικές μονάδες.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην προσπάθεια ανάδειξης του ζητήματος των τροχαίων ατυχημάτων με άγρια ζώα στον κάθετο άξονα Κοζάνης – Πτολεμαΐδας, πάνω από την Ποντοκώμη και το Μαυροδένδρι. Όπως υποστήριξε, μέσα από τη διαρκή καταγραφή των περιστατικών και τις παρεμβάσεις των Κυνηγετικών Συλλόγων Κοζάνης και Εορδαίας, εγκρίθηκε ποσό 800.000 ευρώ για την αντικατάσταση της κατεστραμμένης περίφραξης, κάτι για το οποίο δήλωσε «ιδιαίτερα περήφανος».
Για την εικόνα που προκαλεί αντιδράσεις με αναρτήσεις κυνηγών στο διαδίκτυο, κυρίως με αγριογούρουνα, ο κ. Παπαγεωργίου είπε πως τον προβληματίζει όταν ο κυνηγός δεν αποδίδει, όπως είπε, την απαραίτητη τιμή στο θήραμα. Ανέφερε ότι ο σύλλογος παλεύει για την «καλή κυνηγετική φωτογραφία», ακόμη και με τηλεφωνικές παρεμβάσεις σε κυνηγούς που αναρτούν φωτογραφίες που δεν θεωρούνται κατάλληλες. Ως παράδειγμα αρνητικής εικόνας ανέφερε μια φωτογραφία με αγριογούρουνο κρεμασμένο από τσιγκέλι και με τα εντόσθια έξω, λέγοντας ότι τέτοιες εικόνες δεν θα μπορούσαν ποτέ να αποτελέσουν εικόνες που θα ήθελε κάποιος να βλέπει καθημερινά στον τοίχο του σπιτιού του. Αντίθετα, μίλησε θετικά για εικόνες που αναδεικνύουν τη σχέση ανθρώπου, σκύλων και φύσης.
Κλείνοντας, ο κ. Παπαγεωργίου εξέφρασε την εκτίμηση ότι η καθοδική πορεία του κυνηγιού θα συνεχιστεί, όπως συμβαίνει γενικά με δραστηριότητες που συνδέονται με τη φύση, όπως η συλλογή βοτάνων, άγριων φρούτων ή σαλιγκαριών. Τόνισε ότι το κυνήγι είναι μια παράδοση που περνά από γενιά σε γενιά και ότι είναι δύσκολο να μυηθεί σε αυτό κάποιος που δεν έχει σχετική οικογενειακή παράδοση, προσθέτοντας όμως ότι όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να απευθυνθεί στον σύλλογο, με έδρα στην οδό Αράπη 47 στην Κοζάνη, ώστε να καθοδηγηθεί και ενδεχομένως να ενταχθεί σε κάποια παρέα για να το γνωρίσει.
Ως μήνυμα προς την κοινωνία, ζήτησε αντικειμενική προσέγγιση χωρίς «παρωπίδες», ενώ προς τους κυνηγούς ζήτησε σεβασμό στη φύση, στα ζώα και στο περιβάλλον.
