Πέντε ώρες κράτησε η χθεσινή συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου Δυτικής Μακεδονίας για την ενέργεια. Κι αν κάτι φάνηκε ξεκάθαρα μέσα από όλες αυτές τις τοποθετήσεις, τις διαφωνίες, τις «συνθέσεις» και τις πολιτικές ισορροπίες, είναι ότι δεν βρίσκονται όλοι στην ίδια πλευρά. Δεν ήταν όλοι μαζί χθες, όπως δεν είναι εδώ και μήνες – για να μην πούμε χρόνια – στο ζήτημα των διεκδικήσεων της περιοχής. Υπάρχουν εκείνοι που πραγματικά πιστεύουν ότι το κλείσιμο των λιγνιτικών μονάδων, τουλάχιστον στα επόμενα χρόνια, είναι καταστροφικό για τη Δυτική Μακεδονία και ζητούν καθαρά παράταση λειτουργίας τους. Υπάρχουν κι εκείνοι που προσαρμόζουν τη στάση και τη ρητορική τους ανάλογα με το ακροατήριο, τη συγκυρία και το ποιος βρίσκεται απέναντί τους. Κι υπάρχει και μια τρίτη κατηγορία. Εκείνοι που έχουν ουσιαστικά συμβιβαστεί με την κατάσταση, αλλά κάνουν τα απολύτως απαραίτητα για να δείχνουν ότι «κάτι κάνουν». Αγώνες περισσότερο επικοινωνιακοί παρά ουσιαστικοί. Αγώνες χωρίς πίστη, χωρίς σχέδιο, χωρίς πραγματική σύγκρουση. Σε αυτή την κατηγορία ανήκουν αρκετοί. Κάποιοι μάλιστα δεν κρύβονται καν. Ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Κοζάνης Λευτέρης Αδάμ, τον οποίο η στήλη έχει επικρίνει επανειλημμένα για την ανύπαρκτη στάση του σε κορυφαία ζητήματα της περιοχής. Είπε περίπου ότι το πρόβλημα δεν είναι αν θα πάνε έναν ή δύο χρόνους πίσω οι λιγνιτικές μονάδες, αλλά ότι δεν έρχονται επενδύσεις. Και θύμισε ότι παρά τους αγώνες έκλεισαν σταθμοί και μονάδες τα προηγούμενα χρόνια. Εν μέρει διατύπωση της πραγματικότητας. Η λογική Αδάμ ουσιαστικά λέει ότι ο λιγνίτης τελείωσε, ας δούμε τι κάνουμε από εδώ και πέρα. Δηλαδή αποδέχεται ως δεδομένο το κλείσιμο και μεταφέρει τη συζήτηση αποκλειστικά στη διαχείριση της επόμενης ημέρας. Εδώ χρειάζεται μια πολύ καθαρή διάκριση. Από τη στιγμή που δεν τηρήθηκε η βασική συμφωνία της μετάβασης, δηλαδή νέες θέσεις εργασίας, πραγματικές επενδύσεις και παραγωγική αντικατάσταση όσων χάνονται τότε δεν μπορεί να ολοκληρωθεί η απολιγνιτοποίηση με αυτούς τους όρους. Άρα η παράταση λειτουργίας των μονάδων δεν είναι «μπάλωμα» ούτε παράταση αγωνίας. Είναι αναγκαστική συνθήκη μέχρι να τηρηθούν οι δεσμεύσεις που δόθηκαν στην περιοχή. Είναι τελείως διαφορετικό να λες ο λιγνίτης τελείωσε, ας δούμε τι θα κάνουμε και τελείως διαφορετικό να λες αφού δεν τηρήθηκε η συμφωνία, δεν μπορεί να ολοκληρωθεί το κλείσιμο. Η διαφορά είναι τεράστια. Στην πρώτη περίπτωση αποδέχεσαι την ήττα και απλώς ζητάς καλύτερους όρους διαχείρισής της. Στη δεύτερη αμφισβητείς συνολικά το μοντέλο που επιβλήθηκε. Και κάτι ακόμη όταν λες ότι οι αγώνες δεν απέτρεψαν το κλείσιμο μονάδων, περίπου υπονοείς ότι οι αγώνες είναι μάταιοι. Αν ήταν έτσι όμως, καμία κοινωνία δεν θα διεκδικούσε ποτέ τίποτα. Όλοι θα αποδέχονταν μοιρολατρικά ό,τι αποφασίζεται γι’ αυτούς. Οι αγώνες μπορεί να χάνονται. Αλλά χάνονται όταν δεν οργανώνονται σωστά, όταν δίνονται χωρίς σχέδιο ή όταν δίνονται από ανθρώπους που στην πραγματικότητα δεν πιστεύουν σε αυτούς. Και βέβαια ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου δεν είναι μόνος. Υπάρχουν πολλοί ακόμη που καμουφλάρουν καλύτερα τις θέσεις τους. Που εμφανίζονται «μαχητικοί» δημόσια, αλλά στις κρίσιμες στιγμές κρατούν πάντα μια πίσω πόρτα ανοιχτή. Αυτές οι διαφορετικές στάσεις δεν καταγράφονται μόνο στους θεσμικούς παράγοντες που βρίσκονταν χθες στην αίθουσα. Καταγράφονται και σε άλλα «μετερίζια». Σε ανθρώπους που έχουν δημόσιο λόγο. Εκεί θα δει κανείς ακόμη πιο προσεκτικά διατυπωμένες εκδοχές του «ναι μεν αλλά», του «μην είμαστε υπερβολικοί». Μόνο που όλα καταγράφονται. Και κυρίως φαίνονται. Είτε κάποιος είναι εργαζόμενος της ΔΕΗ, είτε συνεργάζεται μαζί της, είτε εξαρτάται οικονομικά ή επαγγελματικά από αυτήν, η στάση του κρίνεται. Αν έστω κι έτσι μπορεί ή όχι να σηκώσει ανάστημα σε κάτι άδικο που συντελείται. Και μέσα σε όλα αυτά είδαμε χθες και «επαναστάτες» δημάρχους. Δημάρχους που στις συνεδριάσεις της ΠΕΔ έλεγαν διάφορα βαρύγδουπα και επαναστατικά, αλλά όταν έφτανε η ώρα της πραγματικής πίεσης κρατούσαν γερά τα γκέμια. Ούτε είχαν ούτε φαίνεται να έχουν πραγματική πρόθεση να συγκρουστούν. Λίγη πίεση, λίγες δηλώσεις, καμία πανδυτικομακεδονική απεργία για τα μάτια του κόσμου, καμία συνάντηση στην Αθήνα για να ειπωθούν τα ίδια και τα ίδια. Χθες απλώς παίχτηκε ακόμη μία παράσταση. Και εδώ υπάρχει και κάτι ακόμη. Οι δήμαρχοι των μεγαλύτερων Δήμων της περιοχής βρίσκονται πλέον στα μέσα της θητείας τους. Οι δικαιολογίες τελείωσαν. Δεν μπορούν πλέον να λειτουργούν ως μικροί θεσμικοί παράγοντες που περιορίζονται σε διαπιστώσεις, ανακοινώσεις και συμβολικές αντιδράσεις. Εκπροσωπούν περιοχές που βρίσκονται στο επίκεντρο της μεγαλύτερης οικονομικής και κοινωνικής ανατροπής των τελευταίων δεκαετιών. Άρα κρίνονται με άλλα μέτρα. Κι η εποχή απαιτεί πρωτοβουλίες, συγκρούσεις και πραγματική πίεση, όχι διαχείριση εικόνας. Από την άλλη πλέυρά, αντικειμενικά, ο βουλευτής Κοζάνης του ΠΑΣΟΚ Πάρις Κουκουλόπουλος ανεξάρτητα από τα εγκληματικά λάθη που έγιναν διαχρονικά και από το δικό του κόμμα στο θέμα της ΔΕΗ — έβαλε ορισμένα ζητήματα με πιο καθαρό τρόπο.
Η αλήθεια είναι μία. Κανείς δεν είναι αιθεροβάμων για να πιστεύει ότι ο λιγνίτης θα υπάρχει για πάντα. Όμως η συμφωνία που παρουσιάστηκε στην τοπική κοινωνία ήταν συγκεκριμένη. Για κάθε θέση εργασίας που χάνεται θα δημιουργείται αντίστοιχη νέα θέση. Θα υπήρχαν εμβληματικές επενδύσεις, νέο παραγωγικό μοντέλο, πραγματική μετάβαση. Αυτό όχι μόνο δεν τηρήθηκε, αλλά δεν πλησιάστηκε ούτε στο ελάχιστο. Και όταν μια συμφωνία δεν τηρείται, δεν λες «εντάξει, πάει τώρα, τελείωσε». Ή απαιτείς να εφαρμοστεί όπως συμφωνήθηκε ή ακυρώνεις τη συμφωνία. Δεν μπορεί η μία πλευρά να τηρεί τις δεσμεύσεις της να κλείνει μονάδες, να χάνει δουλειές, να βλέπει την οικονομία της να καταρρέει κι η άλλη πλευρά να μην έχει υλοποιήσει σχεδόν τίποτα από όσα υποσχέθηκε.Γι’ αυτό, με τη σημερινή κατάσταση στην τηλεθέρμανση, με το αναπτυξιακό μοντέλο της περιοχής σε τραγική κατάσταση και με την αγορά να καταρρέει, η παράταση λειτουργίας των μονάδων δεν είναι ούτε ιδεοληψία ούτε ρομαντισμός. Είναι μονόδρομος. Για όσο χρειαστεί. Τρία χρόνια, πέντε, δέκα, όσο χρειαστεί μέχρι να υπάρξει πραγματική μετάβαση και όχι ανεκπλήρωτες υποσχέσεις. Αλλιώς, συμφωνία δεν υπάρχει.
Η Χύτρα
Αντικειμενικά πολύ καλή προσέγγιση στο όλο της.
Αντικειμενικά ο δήμαρχος Πτολεμαίδος έφυγε στελεχάρα πρώτης γραμμής απο τον Καμμένο ζητώντας του να ρίξει τον Τσίπρα για το όνομα της Μακεδονίας. Για το κλείσιμο των εργοστασίων στον δήμο του και το μαρασμό της πόλης του ΤΙ;
Ποιος Αδάμ ρε παιδιά; Δεν υπάρχει εργατικό κέντρο και Αδάμ
Δεν υπάρχει ντ ΑΔΕΔΥ
3-4 συνδικαλιστές που πάλευαν, που πρωτοστατούσαν κυνηγήθηκαν , οι ιδιωτικοί συνταξιοδοτήθηκαν κάποιοι λεκέδες παλεύουν και κάποιοι της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, κάποιοι δημόσιοι τιμωρήθηκαν από δημάρχους γιατί ήταν όντως αγωνιστές και μια δημόσια σια διοίκηση που είτε κάνει υποκύψεις στον Μητσοτάκη είτε στην ΔΕΗ που μην ξεχνάμε είναι αε και όχι δημόσια!
Με Μητσοτάκη πρωθυπουργό και Στάση στο τιμόνι, πως θα μπορούσαν α είναι όλοι στην ίδια πλευρά; Ούτε για αστείο τέτοιο πράγμα. Έχω φίλους και γνωστούς που αν δεν ήταν η ΔΗΜΟΣΙΑ μαμά ΔΕΗ να τους “περιθάλψει” δεν θα μπορούσαν να πουλάνε κουλούρι στην πλατεία. Και τώρα μάς το παίζουν στελέχη ιδιωτικής εταιρείας. Αλλά πίσω έχει η α(Α)χλάδα την ουρά.
Απο συνεδριασεις , μπλα μπλα κ καφεδαρες παμε καλα, τα υπολοιπα ΣΚΑΤΑ,
στα μουτρα σας
Swot analysis, business plan, στρατηγικό πλάνο, ανάλυση αγοράς κλπ κλπ κλπ
Όλα αυτά τα διδάσκουν στις σχολές διοίκησης αλλά και η καθημερινή “αγορά”. Όλα αυτά είναι ψηλά στην λίστα των soft αλλά και τυπικών skills των “αρίστων”.
Ε τον Σεπτέμβρη του ’19, από το βήμα του ΟΗΕ, ο Κυρ. Μήτσο. ανακοίνωσε την πρόωρη διακοπή της παραγωγής ενέργειας από λιγνίτη, λέγοντας ότι η Ελλάδα θα δώσει το παράδειγμα. Την ίδια ώρα που εγκαινιάζοντας η υπερσύγχρονη “Πτολεμαϊδα 5” και οι Γερμανία , Πολωνία έφτιαχναν νέα λιγνιτεργοστασια.
Σχέδιο μετάβασης; Ουδέν. Διαβούλευση; Καμία. Προεκλογική αναφορά; Ποτέ. Ακόμα και συνοικιακή οικογενειακή βιοτεχνία με πυτζάμες να έχει κάποιος όταν θέλει να αλλάξει παραγωγή εφαρμόζει ένα πλάνο, χρειάζεται τουλάχιστον μία τριετία να μπει στην αγορά. Πίσω μάλλον όταν μιλάμε για την μεγαλύτερη βιομηχανία της χώρας και το οικονομικό-παραγωγικο στάτους μιας περιφέρειας…
Τι έγινε από τότε; Το βλέπετε στις τιμές ρεύματος, στην ανάγκη να εντάσσονται στο δίκτυο ακόμα και τώρα οι λιγνιτικες μονάδες ειδάλλως δεν έχει επάρκεια, στον μαρασμό μιας ολόκληρης περιφέρειας, της δυτικής Μακεδονίας. Η μεγαλύτερη πτώση ΑΕΠ, η μεγαλύτερη ανεργία, η μεγαλύτερη μείωση πληθυσμού στην χώρα, καμία προοπτική, παραίτηση και τα παιδιά στο εξωτερικό.
Μάιος του 2020 δηλώσεις Μητσοτάκη στη γερμανική εφημερίδα Bild: “Κλείνουμε όλα τα ανθρακωρυχεία στη βόρεια Ελλάδα – Θα πρέπει πλέον οι κάτοικοί της να βρουν κάτι άλλο να κάνουν… Και, βεβαίως, θα επωφεληθούν και γερμανικές εταιρείες”…
Τι είχε πει ο τότε βουλευτής της ΝΔ και σημερινός Περ/χης;
Ζητάμε να αλλάξουν πράγματα και θαύματα!!!!!!Όταν εμείς είμαστε να μην πω τίποτα τι……5 σύνεδροι στο ΕΚ Κοζάνης και 5 στο ΕΚ Πτολεμαΐδας για την ΓΣΕΕ…δηλαδή 5οοο+5000=10000 Εργαζόμενοι με μία ΔΕΗ στην περιοχή που έχει σχεδόν κλείσει. Αρα που είναι όλοι αυτοί οι εργαζόμενοι;;;;;;;;Ποιός κοροϊδεύει ποιόν!!!!σφραγίδες Σωματεία χωρίς καμία δραστηριότητα παρά μόνο για την πάρτι κάποιων λίγων για πολλά χρόνια που εχουν ξεχάσει τι θα πει εργασία και με πρόεδρο ΓΣΕΕ 71 ετών!!!!!!!Δεν σώνεται τίποτα.
Κουλή ριχτό και το τελευταίο, να μάθετε να ψηφίζετε για τα παιδιά σας όχι αυτό που ψήφιζε ο αγράμματος πατέρας σας.
Ριχτό Κουλή όλοι ψηφοφόροι σου είναι,καλά τους κάνεις και τα μαγαζιά και όλους.
Εννοείται καλά τους κάνει.. αντε συνταξιουχε της ΔΕΗ στο μπο μια βόλτα να πιεις το τσιπουρακι σου και μετά κλαρίνα τις Απόκριες. Και σχόλια φυσικά για τον Κουλή.. μέχρι εκεί καλός εισαι
Το πιο κοντινό που έχω με την δεη είναι η πρακτική που εκανα πριν 20 χρονια και έπαιρνα 172 ευρω τον μηνα, ουτε δίμηνο δεν εχω μπει…
O πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου είναι πρώτα νεοδημοκράτης και μετά οτιδήποτε άλλο. Το κόμμα τους είναι ιερό και ό,τι λέει είναι Ευαγγέλιο. Μηδενική δική τους άποψη. Ο κόσμος να καεί δεν θα πουν κάτι που θα δυσαρεστήσει την ΝΔ.
Είναι λυπηρό τέτοιες κρίσιμες ώρες και εκπροσωπούμαστε και να πιστεύουμε πώς θα βρεθεί λύση από φερέφωνα της κυβέρνησης. Το υγιές κομμάτι της δεξιάς, όσο έχει μείνει, αρκείτε σε δηλώσεις καφενείου.
Στην ΔΕΗ δεν δούλεψα ποτέ. Ούτε κάποιο μέλος της οικογένειάς μου. Θα ήταν όμως τεράστια αχαριστία να μην λέμε τα καλά που έφερε στον τόπο μας, γιατί δεν έχουμε ούτε θάλασσα, ούτε τουρισμό, ούτε γεωργοκτηνοτροφία. Δεν γίνεται ένας και μόνο ένας, ο Πάρης Κουκουλόπουλος, να στέκεται στο ύψος των περιστάσεων. ξυπνήστε κύριοι πρόεδροι, δήμαρχοι, σύμβουλοι. Οι περισσότεροι από εσάς από την μαμά ΔΕΗ τρώγατε. Αλλά έχετε κάνει την μπάζα σας, και για τα παιδιά σας, τι σας νοιάζει για την Δυτική Μακεδονία;
Το ΕΒΕ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΕΚΠΡΟΣΩΠΗΣΕΙ ΤΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΉΣΕΙΣ
Εύγε kozan. Αυτό έχω να πω μόνο.
Ο τεχνοκράτης Αμανατίδης πως και δεν έδωσε λύση ακόμη!!!!
Για ποια “συμφωνία” μιλάτε; Καμιά συμφωνία δεν υπήρξε ποτέ! Επιβολή κλεισίματος του λιγνίτη, προκειμένου να καίνε φυσικό αέριο. Μας το είπε ο Μανιάτης το 2010 κι ο Κουκουλόπουλος σφύριζε αδιάφορα από τότε. Έγινε και υφυπουργός του Σαμαρά και συμπεριφέρθηκε στη ΔΕΗ σαν “γενίτσαρος”: κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του Πασοκ στις 4/2/2014 για το ξεπούλημα του ΑΔΜΗΕ, υπέρμαχος του ξεπουλήματος της “μικρής ΔΕΗ” αργότερα. Ε, δεν έχουμε όλοι μνήμη χρυσόψαρου!
Όλοι όσοι μαζεύτηκαν Φλεβάρη 2020 στου Παντελίδη και χειροκροτούσαν το “σχέδιο” Χατζηδάκη, έχουν την τσίπα να πάνε σπίτια τους; Ε, Αμανατίδη; Παπαδόπουλε, ακόμα ελεύθερος; Δεν σε κάλεσε ο ανακριτής για τα Τέμπη;
Καλά, για τη Βέττα ό,τι και να πούμε είναι λίγο, απλά ανύπαρκτη.
Τον Φλεβάρη του 20 τρώγαμε χημικά απέξω εκτός από δύο δημάρχους που μπήκαν να αποθεώσουν τον Άδωνι. Τον Ελευθερίου των Σερβίων (πήρε και τα μπράβο του Άδωνι) και τον ζευκλη του βοιου
Το να μην κλεισει καμια μοναδα και να συνεχισει να λειτουργει με το εγχωριο καυσιμο ,δεν το συζητα κανενας.το οτι μπηκαμε στην διαδικασια των ρυπων για τα συμφεροντα καποιων και αντι να εξαιρεθουμε,συζηταμε πως θα καταστρεψουμε τις υποδομες και να πληρωνουμε για εισαγομενο καυσιμο .και να ειμαστε εξαρτημενοι ως χωρα, απο τα παιχνιδια μιας καστας οικονομικων παραγοντων διεθνων,εξαρτημενοι και οικονομοκα και στρατηγικα!!