Η απουσία του κυβερνητικού βουλευτή Κοζάνης Μ. Παπαδόπουλου από τη συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου Δ. Μακεδονίας για το μέλλον της ενέργειας και το κλείσιμο των λιγνιτικών μονάδων δεν πέρασε απαρατήρητη. Και μπορεί μέσα στην αίθουσα να υπήρχε διάχυτη απαισιοδοξία για το αν τελικά θα προκύψει κάποιο ουσιαστικό αποτέλεσμα, ωστόσο πολλοί ήταν εκείνοι που σχολίαζαν πως, ανεξαρτήτως αποτελέσματος, η παρουσία του ως θεσμικού εκπροσώπου της περιοχής ήταν υποχρέωση κυρίως για να ακούσουν οι πολίτες τι πραγματικά σκέφτεται, τι πιστεύει και ποια θέση παίρνει δημόσια. Ιδιαίτερα όταν πρόκειται για κυβερνητικό βουλευτή, το ερώτημα που τέθηκε από παρευρισκόμενους ήταν απλό. Γιατί δεν υπήρξε ούτε φυσική παρουσία ούτε έστω μια διαδικτυακή τοποθέτηση; Σε μια τόσο κρίσιμη συνεδρίαση για το μέλλον της περιοχής, αρκετοί περίμεναν μια καθαρή πολιτική στάση κι όχι σιωπή. Μάλιστα, δεν ήταν λίγοι εκείνοι που, χθες, σχολίαζαν με ειρωνική διάθεση πως για εκδηλώσεις, εγκαίνια και κορδέλες πάντα βρίσκει χρόνο, όμως όταν η συζήτηση αποκτά πολιτικό κόστος κι αφορά ευθέως κυβερνητικές επιλογές, τότε μην τον είδατε τον «Παναή» (Μιχάλη). Από την άλλη βέβαια η στήλη θα δικαιολογήσει τον Μιχάλη. Βέβαια, ο Μιχάλης τη δικαιολογία την έχει έτοιμη κάθε φορά «θέλω να είμαι χρήσιμος κι όχι αρεστός» με τα δημόσια ευχαριστώ, σε Υπουργεία, να πέφτουν βροχή όταν κι όποτε υπάρχει έστω και κάποια θετική εξέλιξη για την περιοχή, έστω κι υπό μορφή «ασπιρίνης».
Από την άλλη βέβαια, η στήλη οφείλει να «δικαιολογήσει» τον Μιχάλη. Γιατί όταν επί χρόνια έχεις αναλάβει το δύσκολο έργο να εξηγείς στους πολίτες – όπου κι όταν σε βρίσκουν – γιατί στην πραγματικότητα δεν είναι και τόσο σοβαρό που κλείνουν μονάδες, χάνονται δουλειές, καταρρέει η αγορά, καθυστερούν επενδύσεις κι η περιοχή αδειάζει, τότε πράγματι μια τέτοια συνεδρίαση ίσως να μην έχει κι ιδιαίτερο νόημα για σένα. Άλλωστε, όταν έχεις υπερασπιστεί σχεδόν κάθε κυβερνητική αστοχία απέναντι στη Δυτική Μακεδονία, τι ακριβώς να πας να πεις δημόσια σε μια αίθουσα γεμάτη αγωνία και δυσπιστία; Ίσως λοιπόν να ήταν πιο ασφαλές να λείπει. Σίγουρα ήταν. Ο Μιχάλης δεν πήγε για να είναι «χρήσιμος κι όχι αρεστός», όπως συνηθίζει να λέει. Το θέμα βέβαια είναι σε ποιον επιλέγει, τελικά, να είναι χρήσιμος.
Η Χύτρα
Απλά επιβεβαίωσε αυτα που όλοι του λένε όλα αυτα τα χρόνια. Παρέα με το άλλο κυβερνητικο μηδενικό ειναι μονο για τα πανηγύρια.
Όταν δεν ζεις σε έναν τόπο δεν ξέρεις τι πραγματικά συμβαίνει… Τα προβλήματα της πρωτεύουσας σίγουρα τα γνωρίζει…