Σήμερα είναι η Παγκόσμια Ημέρα Μουσείων και το φετινό θέμα αφορά «Τα μουσεία που ενώνουν τον κόσμο». Μια φράση όμορφη και ουσιαστική, ειδικά στις μέρες μας όπου οι πόλεις προσπαθούν να κρατήσουν ζωντανή την ταυτότητα και τη μνήμη τους.
Αναντίρρητα, τα μουσεία δεν είναι μόνο χώροι με παλιά αντικείμενα και εκθέματα, αλλά ιστορίες, άνθρωποι, εικόνες και στιγμές ενός τόπου. Αποτελούν έναν ουσιαστικό τρόπο να γνωρίσεις καλύτερα την πόλη σου και να τη συστήσεις και στους άλλους.
Στην Κοζάνη, η εικόνα των μουσείων παραμένει μοιρασμένη. Από τη μία πλευρά, η Αρχαιολογική Συλλογή και το Αρχαιολογικό μουσείο στην Αιανή (ΥΠΠΟ) συνεχίζουν να αποτελούν σταθερά σημεία πολιτισμού και ιστορίας για την περιοχή. Από την άλλη, αρκετοί μουσειακοί χώροι της πόλης, παραμένουν εδώ και χρόνια κλειστοί ή λειτουργούν με δυσκολία, αφήνοντας αναξιοποίητο ένα σημαντικό κομμάτι της πολιτιστικής ταυτότητας της πόλης.
Συγκεκριμένα, το Ιστορικό, Λαογραφικό και Φυσικής Ιστορίας Μουσείο αντιμετωπίζει δυσκολίες, η Χαρτοθήκη του Λασσάνη και το Αρχοντικό Βαμβακά παραμένουν κλειστά, ενώ το Μουσείο Σύγχρονης Τοπικής Ιστορίας δεν έχει τη θέση που θα μπορούσε να έχει στην καθημερινότητα της πόλης. Παράλληλα, πολλοί/ες θα περίμεναν πως μια περιοχή με τόσο σημαντική βιβλιοθήκη θα είχε αναπτύξει και έναν οργανωμένο μουσειακό χώρο γύρω από το βιβλίο και την ιστορία του.
Το συγκεκριμένο θέμα έχει απασχολήσει πολλές φορές τη δημόσια συζήτηση τα τελευταία χρόνια, καθώς πρόκειται για ένα ζήτημα που αφορά άμεσα τη διαχείριση της πολιτιστικής κληρονομιάς της πόλης, χωρίς ουσιαστική λειτουργία και αξιοποίηση.
Εντούτοις, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Μουσείων, το ζήτημα του πολιτισμού και της ανάπτυξης επιστρέφει. Σε μια περίοδο όπου η Κοζάνη αναζητά νέες προοπτικές μέσα από τη μετάβαση της απολιγνιτοποίησης, αξίζει να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση στην πολιτιστική αξιοποίηση. Γιατί τα μουσεία δεν αφορούν μόνο το παρελθόν, αλλά και τις δυνατότητες που μπορούν να δημιουργήσουν για το μέλλον.
Άραγε, αν «τα μουσεία ενώνουν τον κόσμο», πόσο χώρο δίνεται πραγματικά στον πολιτισμό;
Κορίνα Χατζηπαναγιωτίδου
Πολιτιστική Διαχειρίστρια│Οικονομολόγος
MSc Διοίκηση Πολιτισμικών Μονάδων
Άλλη μια Παγκόσμια Ημέρα…γεμίσαμε και από αυτές.
Δεν σας γνωρίζω αλλά επιτρέψτε μου να σας δώσω μία συμβουλή. Ο τόπος κυρία Χατζηπαναγιωτιδου, δεν έχει ανάγκη μόνο από διαπιστώσεις . Χρειάζεται ανθρώπους που είναι διατεθειμένοι να αναλάβουν μέρος της ευθύνης. Όλα αυτά δεν γίνεται να αλλάξουν με αναρτήσεις και σχολιασμό από τον καναπέ. Μπορείτε να καταθέσετε τις προτάσεις στην Περιφέρεια ή στον Δήμο , ή να σας κρίνουν οι πολίτες δια της ψήφου τους.
Να σε δώσω κ εγώ μια συμβουλή. κάθε φορά που ανοίγει μια κουβέντα για κατι, κάποιοι επιλέγετε να απαντήσετε με το κλασικό «πες τις προτάσεις σου στον Δήμο και στην Περιφέρεια».Λες και όποιος ασκεί δημόσια κριτική δεν έχει γνώση του χώρου ή εμπειρία πάνω στο αντικείμενο. Η πραγματικότητα είναι πως πολλές φορές οι άνθρωποι που ασχολούνται ουσιαστικά με τον πολιτισμό μένουν εκτός, γιατί προτιμώνται «δικοί μας» άνθρωποι και όχι απαραίτητα άνθρωποι με εμπειρία ή επαγγελματική σχέση με το αντικείμενο και τελικά, αυτό λέει πολλά και για την κατάσταση που βλέπουμε σήμερα στα μουσεία κ γενικότερα στην πόλη
Κατεβείτε στις εκλογές.
Σχολιασμό του καναπέ δεν το λες με πολιτισμό διαχείριση οικονομία κ μεταπτυχιακό της κυρίας !!!!!
κα Χατζηπαναγιωτίδου, το Μουσείο Σύγχρονης Τοπικής Ιστορίας λειτουργεί από εθελοντές κάθε Τετάρτη απόγευμα και κάθε Κυριακή πρωί. Αν δεν καταφέρετε να βρείτε την είσοδο, στη στενούρα της Αλεξίου Καραλίβανου 23, ψάξτε οδηγίες στους χάρτες Google. Στην είσοδο της στενούρας υπάρχει πληροφοριακή πινακίδα που δείχνει προς το Μουσείο.
άλλο η εθελοντική προσπάθεια και άλλο η συστηματική λειτουργία ενός μουσείου μέσα σε μια πόλη, αυτό γράφει το κείμενο
<>
Διάβασε και μετά γράψε την εξυπνάδα …………….
Σωστές επισημάνσεις και λόγος που δείχνει άνθρωπο του χώρου γιατί λεφτά δόθηκαν πολλά για μουσεία, πολιτισμό και δράσεις τι λειτουργεί σήμερα και τι απέμεινε από όλα αυτά?