Η σημερινή κινητοποίηση-διαμαρτυρία του Σωματείου ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ στο Διοικητήριο του ΛΚΔΜ, δεν ήταν παρά μία πρώτη αντίδραση στην πρόθεση της επιχείρησης για κατάργηση της βάρδιας. Την ώρα που ο αγώνας για την πλήρη επαναφορά της βάρδιας συνεχίζεται, ο αρχικός σχεδιασμός, μετά την σημερινή δράση, μεταβάλλεται.
Περισσότερο συγκεκριμένα: από τις 8 Ιουνίου από πενθήμερο 8άωρο, η βάρδια θα πάει πρωί-απόγευμα.
Ο ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ γνωρίζοντας πολύ καλά τις αρνητικές επιπτώσεις που θα υπάρξουν από την μη επαναφορά του συγκεκριμένου καθεστώτος, θα συνεχίσει με κάθε τρόπο να διεκδικεί την επαναφορά της βάρδιας.
Γραφείο Τύπου














































Χωρίς Σ Κ και χωρίς επί τόπου αλλαγές
Συνάδελφοι μήπως βιάζεστε ότι ήταν επιτυχία;
Προχθές χωρίς βάρδιες
Σήμερα Πρωί Απόγευμα
Υπάρχει προγραμματισμός;
Η φοβήθηκε η επιχείρηση ;
Τυράκι για τα ποντικάκια
Τι θα παράγετε στην βάρδια?
Λιγνίτη?
Για ποιον?
ΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΚΑΝΟΝΙΖΕΤΕ ΤΑ ΩΡΑΡΙΑ ΝΑ ΠΑΤΕ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ ΔΙΚΕΣ ΣΑΣ ΔΟΥΛΕΙΕΣ. ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΤΗ ΜΑΓΚΙΑ ΣΑΣ.
Το θέατρο που παίζεται με το Νίκου βγάζει ματιά!!!!
α τώρα που θα έρθει ο Ελληνικός Απελευθερωτικός Στρατός…το νέο κόμμα ντε ο ΕΛΑΣ…..αριστερίλα θα σας λύσει τα προβλήματα
Κάποτε οι συνδικαλιστές είχαν πραγματική δύναμη και ο κόσμος τούς στήριζε γιατί πίστευε ότι αγωνίζονταν για το κοινό καλό και για το μέλλον της περιοχής. Σήμερα όμως οι περισσότεροι δεν τους παίρνουν στα σοβαρά, γιατί έδωσαν την εντύπωση ότι το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν τι αποζημίωση θα πάρουν και αν θα φύγουν με 80.000 ή 100.000 ευρώ μέσω κάποιου προγράμματος.
Από το 2019, όταν ανακοινώθηκε η απολιγνιτοποίηση, αντί να υπάρξει σοβαρή πίεση και σχέδιο για το μέλλον της περιοχής, το μόνο που βλέπαμε ήταν στήριξη στη ΝΔ, ενώ η κατάσταση χειροτέρευε συνεχώς. Δεν τους ένοιαξε πραγματικά τι θα απογίνει η τοπική κοινωνία, οι νέοι άνθρωποι και οι επόμενες γενιές.
Και τώρα, όσοι λίγοι απέμειναν, αν εξασφαλίσουν και αυτοί κάτι για τον εαυτό τους, πάλι δεν θα τους νοιάξει τίποτα άλλο. Άλλωστε, όπως είπε και ο αρχισυνδικαλιστής τις προάλλες: «Εγώ θα πάρω και καλή σύνταξη και θα είμαι στο παραθαλάσσιο». Ίσως τελικά αυτή η φράση να δείχνει ξεκάθαρα γιατί ο κόσμος έχασε την εμπιστοσύνη του.
Πιο καλύτερη απάντηση δε θα υπήρχε.
Μην ξεχάσετε τώρα που θα έχουμε εκλογές τι ψηφίζατε όλα αυτά τα χρόνια και όταν ξανάρθει ο Κούλης σε καμιά Ακρινή να είστε πάλι εκεί να τον χειροκροτάτε. Η περιοχή διαλύθηκε, ο κόσμος φεύγει, οι δουλειές χάνονται και κάποιοι συνέχισαν να κάνουν δημόσιες σχέσεις μόνο και μόνο για να μη χάσουν τα προνόμιά τους. Όσο ήταν να παρθούν αποζημιώσεις, προγράμματα και πακέτα των 80 και 100 χιλιάδων ευρώ όλα ήταν καλά, για το μέλλον όμως της περιοχής ούτε κουβέντα. Και το χειρότερο είναι ότι αυτοί που πραγματικά δούλευαν, οι εργολαβικοί, μέσα στη σκόνη και στις πιο δύσκολες συνθήκες, ήταν πάντα οι πιο χαμηλά αμειβόμενοι και οι πρώτοι που πλήρωσαν το τίμημα. Άλλοι όλα αυτά τα χρόνια έτρωγαν και κοιτούσαν μόνο πώς θα βολευτούν καλύτερα, ενώ σήμερα ο τόπος καταρρέει και οι νέοι φεύγουν. Βγείτε λίγο και στην πραγματική αγορά εργασίας να δείτε πόσο εύκολα βγαίνουν τα 3.000 ευρώ τον μήνα χωρίς εξασφαλισμένους μισθούς, επιδόματα και συντάξεις. Φάγατε, φάγατε, φάγατε… και στο τέλος αφήσατε μια ολόκληρη περιοχή στην τύχη της.
Φτάνει ρε κουρασατε θέλετε να πάτε να κάθεστε και να πληρώνεστε αρκετά με τους βολεμενους.
Ελάτε στον ιδιωτικό τομέα να δουλεύεις πραγματικά 8 -10 ώρες καθημερινά, να δούμε τι όρεξη θα έχετε και πως είναι να ζεις με 800 ευρώ μηνιαίως.