Ποιος τοπικός κυβερνητικός βουλευτής είχε τηλεφωνήσει στον Γ. Τοπαλίδη και του είχε πει “τι είναι αυτά που λες” όταν έκανε δηλώσεις ότι θα δοθούν σύντομα εκτάσεις από την Μετάβαση Α.Ε. για τη μεγάλη επένδυση της υδροπονίας. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι σχολιασμοί του για τους Δήμους, τον Δήμαρχο Κοζάνης Ι. Κοκκαλιάρη, τον Περιφερειάρχη Γ. Αμανατίδη αλλά και τον Γιώργο Κασαπίδη .
Δείτε το χαρακτηριστικό απόσπασμα από τη συνέντευξη που παραχώρησε στο kozan.gr την Πέμπτη 28/5
Άλλο ένα αστοιχειωτο κομματόσκυλο που απέκτησε τυπικά προσόντα, πτυχία, αναγνωρισιμότητα κ πολύ χρήμα χωρίς να ξέρει να γράφει καν το όνομα του, εκμεταλλευόμενος τις Αβαντες του κόμματος. Να τον βγάλετε μια φωτογραφία να τον δείχνετε στα παιδιά σας για να πειστούν μία ώρα αρχυτερα να σηκωθούν κ να φύγουν από αυτή τη σαπιλα.
Με πενήντα λέξεις περιέγραψες αυτό που έχει στο νου του κάθε σκεπτόμενος πολίτης.Ετσι ακριβώς
Λοιπον….για να τελειωνει το παραμυθακι των αναπορροφητων κονδυλιων (καθε χρηματοδοτικου εργαλειου) απο τους Δημους οι οποιοι “ποτε δεν ειναι ετοιμοι”….οι πολιτες (και τα τοπικα ΜΜΕ) νομιζουν οτι οι Δημοι ειτε δεν θελουν, ειτε δεν μπορουν, ειτε κωλυσιεργουν….οι Δημοι λοιπον για να απορροφησουν κονδυλια θελουν ωριμες μελετες… για να ωριμασει μια μελετη πρεπει να περασει απο συμπληγαδες αδειοδοτησεων σε επιπεδο αποκεντρωμενης και υπουργειων…και νομιζετε οτι οι Δημοι αντιμετωπιζονται ευννο’ι’κα (σε σχεση με τους απαιτουμενους χρονους και την τηρηση της νομοθεσιας) επειδη ειναι φορεις τοπικης αυτοδιοικησης;;;;Τουναντιον….αντιμετωπιζονται χειροτερα και αυστηροτερα απο τους ιδιωτες.Και αυτο οχι γιατι ειναι ανεπαρκεις, στους φακελλους και τα απαιτουμενα, αλλα γιατι ο “ιδιωτης επενδυτης εχει προτεραιοτητα” και ” μπορει να αντιμετωπιζεται και χαλαροτερα” (το γραφω οσο πιο επιεικως μπορω) και ο νοων νοητω….
Αναμασά ο Τοπαλίδης την καραμέλα για την αναποτελεσματικότητα της τοπικής αυτοδιοίκησης όταν σε όλες τις συναντήσεις από το ξεκίνημα αυτής της ιστορίας το ζητούμενο ήταν η τεχνική στήριξη των δήμων για την ωρίμανσης των έργων.
Βέβαια χρήματα για τεχνική στήριξη δόθηκαν στις γνωστές εταιρείες των Αθηνών αλλά μόνο για να μας “ευαισθητοποιήσουν”.
Το 2010 με τον Καλλικράτη διαλύθηκαν οι Δήμοι: ενώθηκαν οι πόλεις με τα χωριά, χωρίς να υπάρξει καμιά πρόνοια για τις μελετητικές υποδομές. Και οι νόμοι για τις δημόσιες συμβάσεις που ακολούθησαν διέλυσαν ό,τι είχε απομείνει όρθιο, καθώς έφεραν μια απέραντη γραφειοκρατία. Το ψάρι βρωμάει απ’ το κεφάλι: η πολιτική κατάσταση είναι το πρόβλημα, όχι οι Δήμοι, που προσπαθούν να δουλέψουν με σιδερένια μπάλα στο πόδι. Από κει και πέρα βέβαια υπάρχουν και στους Δήμους υπάλληλοι που έχουν μόνο το σακάκι στο γραφείο.