Ο βουλευτής Κοζάνης Μ. Παπαδόπουλος παρουσιάζει ως «Μετάβαση στην πράξη» μια σειρά έργων υποδομής, αναπλάσεων, οδικών παρεμβάσεων και αναβαθμίσεων στη Δυτική Μακεδονία, που δρομολγούνται, κάνοντας λόγο για «έμπρακτη απόδειξη στήριξης της κυβέρνησης» προς την περιοχή. Κανείς φυσικά δεν αμφισβητεί ότι αρκετά από αυτά τα έργα χρειάζονται. Το ερώτημα όμως είναι άλλο. Μπορούν πραγματικά όλα αυτά να παρουσιαστούν ως η μεγάλη απάντηση απέναντι στην απώλεια χιλιάδων θέσεων εργασίας και στην κατάρρευση του παραγωγικού μοντέλου της περιοχής λόγω απολιγνιτοποίησης; Και κάπου εδώ, κ. Μ. Παπαδόπουλε, αρχίζει να εξαντλείται κι η υπομονή της κοινωνίας. Διότι δεν μπορεί επί χρόνια να ακούμε για χιλιάδες θέσεις εργασίας και τελικά να παρουσιάζονται ως μεγάλη επιτυχία δρόμοι, φωτισμοί, αναπλάσεις κι έργα που υπό φυσιολογικές συνθήκες θα έπρεπε έτσι κι αλλιώς να γίνουν μέσω ενός κανονικού Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων.
Η Δυτική Μακεδονία έχασε το βασικό παραγωγικό της μοντέλο. Έχασε εισόδημα, πληθυσμό, δουλειές και προοπτική. Κι αντί να βλέπει μεγάλες παραγωγικές επενδύσεις, βιομηχανική δραστηριότητα και πραγματική οικονομική αναγέννηση, βλέπει συνεχώς επικοινωνιακές αναρτήσεις με τίτλους περί «μετάβασης στην πράξη». Ε, κάποια στιγμή σταματήστε να παίζετε με τη νοημοσύνη του κόσμου. Γιατί η κοινωνία της Δυτικής Μακεδονίας ζει καθημερινά την πραγματικότητα και ξέρει πολύ καλά να ξεχωρίζει τι είναι πραγματική ανάπτυξη.
Η Χύτρα
