Πριν τη Μεγάλη Θλίψη
Εμπνεύστηκα τη φωτογραφική μου εργασία «Πριν τη Μεγάλη Θλίψη» μέσα από την ατμόσφαιρα της Αποκάλυψης του Ιωάννη σε συνάρτηση με τα σημεία των καιρών που διαβαίνουμε, όχι ως κυριολεκτική αναπαράσταση, αλλά ως υπαινιγμό ενός κόσμου που βρίσκεται λίγο πριν από μια μεγάλη πνευματική δοκιμασία.
Άνθρωποι, ζώα και τοπία στέκονται σε ένα μεταίχμιο ανάμεσα στην καθημερινότητα και σε μια επερχόμενη αλλαγή. Τα σώματα κουβαλούν κόπωση. Τα βλέμματα χάνονται σε ακαθόριστους ορίζοντες ή στρέφονται προς τον ουρανό . Τα τοπία μοιάζουν έρημα, σαν σκηνικά μιας τελευταίας αναμονής πριν από κάτι αμετάκλητο.
Οι φωτογραφίες λειτουργούν ως ίχνη μιας εσωτερικής αγωνίας και μιας σιωπηλής προειδοποίησης. Εδώ η θλίψη δεν εμφανίζεται ως γεγονός, αλλά ως αίσθηση, σαν η ανθρώπινη ύπαρξη να διαισθάνεται ότι πλησιάζει μια στιγμή αποκάλυψης, κρίσης ή μεταμόρφωσης.
Η έκθεση «Πριν τη Μεγάλη Θλίψη» αποτυπώνει τη στιγμή πριν από το ξέσπασμα της καταιγίδας. Όλα μοιάζουν ακόμη ακίνητα. Όμως τίποτα δεν θα παραμείνει το ίδιο.
