Οι υποδομές των μικρών οικισμών έχουν ολοκληρωθεί προ πολλού. Το μοναδικό και τεραστίων διαστάσεων πρόβλημα που στη συνέχεια δημιουργήθηκε είναι η επέλαση της άγριας φύσης στο εσωτερικό τους.
Οι κάτοικοι, όσοι απέμειναν, αισθάνονται ανασφαλείς στον τόπο τους, βιώνουν την εγκατάλειψη της πολιτείας, αρχίζουν να χάνουν την εμπιστοσύνη τους στους διοικητικούς θεσμούς.
Δεδομένου ότι τα αποτελέσματα στους μεγάλους οικισμούς ως προς αυτό το θέμα είναι ικανοποιητικά, τίθεται θέμα άνισης μεταχείρισης των δημοτών μεταξύ των δύο κατηγοριών. Αμφότεροι εκπληρώνουν τις ίδιες υποχρεώσεις προ τον Δήμο, αλλά οι υπηρεσίες που τους προσφέρονται είναι διαφορετικές, είναι λιγότερες προς εκείνους των μικρών οικισμών.
Ο αρμόδιος αντιδήμαρχος και οι πρόεδροι των τοπικών κοινοτήτων περνούν των παθών τους τον τάραχο, αποτελούν τον κυματοθραύστη της δημοτικής αρχής στις διαμαρτυρίες των κατοίκων. Προσπαθούν αγωνιωδώς να εξασφαλίσουν κάποιο μηχάνημα ή κάποιο συνεργείο για να κόψουν τα χόρτα των χωριών τους. Πραγματικά δεν θα ήθελε κανείς να βρίσκεται στη θέση τους.
Λόγω αυτής της κατάστασης χρειάζεται άμεσα η λήψη νέων μέτρων για την αντιμετώπιση του προβλήματος.
Για να γίνει αυτό χρειάζεται η εκπόνηση και η εφαρμογή ενός ολοκληρωμένου σχεδίου αποψιλώσεων, μετατροπής των δικτύων και τακτοποίησης των οικισμών.
Το πρόβλημα χρόνο με τον χρόνο οξύνεται αντί να αρχίσει να μειώνεται, αν και αποκτήθηκαν κάποια μέσα. Φέτος παρατηρούνται φαινόμενα χαλάρωσης, τόσο της κυβέρνησης όσο και των τοπικών φορέων, μετά από μία εγρήγορση που υπήρξε πριν δύο χρόνια όχι για αυτόν τον σκοπό, αλλά για την πρόληψη των πυρκαγιών.
Το πρόβλημα οφείλεται στην ελαχιστοποίηση της άσκησης της κτηνοτροφίας με τον παραδοσιακό τρόπο, στη μείωση κατά πολύ των γεωργικών δραστηριοτήτων και στη γνωστή και μη εξαιρετέα κλιματική αλλαγή κατά πως άπαντες διατείνονται. Φυσικά οφείλεται και στη μείωση του πληθυσμού της υπαίθρου.
Η εφαρμογή του οργανωμένου σχεδίου να περιλαμβάνει τις εργασίες και τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα των εργασιών:
Την κοπή των χόρτων σε όλη τη διάρκεια του χρόνου και όχι μόνο την περίοδο έξαρσης της βλάστησης κατά τους μήνες Μάρτιο, Απρίλιο και Ιούνιο. Πριν την κοπή, την πρώτη φορά, στους χώρους εργασίας να διαμορφωθεί κατάλληλα το έδαφος έτσι ώστε η κοπή των χόρτων να είναι ολοκληρωμένη, να γίνεται, γρήγορα και να αποφεύγονται οι βλάβες στα μηχανήματα κοπής από τα κρυμμένα στα χόρτα διάφορα εμπόδια.
Να οριοθετηθούν επ΄ ακριβώς οι εκτάσεις κοπής των χόρτων από την αρμόδια υπηρεσία βάση των υποδείξεων των κατοίκων. Να χαρτογραφηθούν για να εκτελούνται οι εργασίες κάθε χρόνο δίχως κενά και παραλήψεις.
Ως χώροι εργασίας να είναι οι πλατείες, οι πρώην σχολικοί κήποι, τα νεκροταφεία, οι περιβάλλοντες χώροι εκκλησιών και εξωκκλησίων, τα ερείσματα του εσωτερικού οδικού δικτύου καθώς και του επαρχιακού – εθνικού οδικού δικτύου που διέρχεται των οικισμών.
Εντός των οικισμών συνηθισμένο φαινόμενο είναι η ύπαρξη εγκαταλειμμένων σπιτιών.
Η υπηρεσία να εντοπίσει και να καταγράψει όλες τις περιπτώσεις, να αποσαφηνίσει το ιδιοκτησιακό καθεστώς σε συνεργασία με τη νομική υπηρεσία και να κατεδαφιστούν τα εγκαταλειμμένα σπίτια μέσω των διαδικασιών που η σχετική νομοθεσία προβλέπει. Τα μη δηλωμένα ως ιδιοκτησία σπίτια και οικόπεδα να περιέλθουν στο Δήμο και να αξιοποιηθούν ως ελεύθεροι χώροι ή ως αγροί που θα αποδοθούν για χρήση σε ενδιαφερόμενους δωρεάν για καλλιέργεια με μόνο σκοπό να μην επανέλθουν στην πρότερη κατάσταση.
Στις περιπτώσεις που εξακολουθούν να αποτελούν ιδιοκτησίες να υποχρεωθούν οι ιδιοκτήτες να κατεδαφίσουν οι ίδιοι τα εγκαταλειμμένα σπίτια τους. Οι ιδιοκτήτες να διευκολυνθούν από τη νομική και την τεχνική υπηρεσία.
Οι Δήμοι και οι Περιφέρειες να καθαρίζουν τους χώρους που τους ανήκουν και ύστερα να ζητούν από τους ιδιώτες να κάνουν το ίδιο στις ιδιοκτησίες τους.
Τα δίκτυα των πρώην οργανισμών κοινής ωφέλειας είναι σε άθλια κατάσταση, σύρματα μεταφοράς ηλεκτρικού ρεύματος καλύφθηκαν από τα ψηλά δένδρα, καλώδια σταθερής τηλεφωνίας είναι θαμμένα κάτω από εγκαταλειμμένα σπίτια.
Οι εταιρίες να υποχρεωθούν να αποκαταστήσουν τα δίκτυα, αν η σταθερή τηλεφωνία δεν χρησιμοποιείται πλέον να αποψιλωθεί το δίκτυό της.
Εκεί που ολόκληρη γειτονιά οικισμών έχει εγκαταλειφθεί, να προσαρμοσθούν αναλόγως τα δίκτυα υδροδότησης, αποχέτευσης και εξωτερικού ηλεκτροφωτισμού. Από την μετατροπή παράκαμψης των εγκαταλειμμένων σπιτιών, σε ό,τι αφορά το δίκτυο ύδρευσης, να ελεγχθούν οι διαρροές για να περιορισθούν οι απώλειες νερού που σήμερα παρατηρούνται.
Σήμερα πώς να ελεγχθεί μία καταργημένη παροχή νερού που έχει διαρροή η οποία βρίσκεται κάτω από τα χαλάσματα;
Για να γίνουν όλα αυτά χρειάζονται τρία πράγματα οργάνωση, οργάνωση, οργάνωση, κατά την γνωστή ρήση του πιο πετυχημένου, κατά γενική ομολογία, υπουργού, από τη μεταπολίτευση μέχρι σήμερα, του Γιώργου Γεννηματά. Χρειάζεται η δημιουργία υπηρεσίας αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής, χρειάζεται η εκ βάθρων αναδιοργάνωση των υπηρεσιών ύδρευσης.
Μου κάνει εντύπωση πώς από την πολυπράγμονα, κατά τα άλλα, σημερινή κυβέρνηση διέφυγε η αναγκαιότητα ίδρυσης οργανισμού με το συγκεκριμένο αντικείμενο σε επίπεδο χώρας για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Αν δεν θέλει να αυξήσει το κράτος, να δημιουργήσει μηχανισμούς ανάθεσης του έργου στον ιδιωτικό τομέα με την εξασφάλιση των απαραίτητων κονδυλίων. Για την επιλογή της θα κριθεί από τους πολίτες στις εκλογές.
Οι δημοτικές υπηρεσίες να αποκτήσουν μόνιμο προσωπικό με έμφαση στις τεχνικές ειδικότητες, να αποκτήσουν δομή και ιεραρχία. Να μελετώνται και να εκτελούνται πλάνα εργασιών, να κρατούνται στατιστικά στοιχεία, να χαρτογραφηθούν οι χώροι και τα δίκτυα.
Δεν μπορεί ο αντιδήμαρχος να εκτελεί χρέη εργοδηγού ή επιστάτη ή τεχνικού ή ο πρόεδρος να αλλάζει τις λάμπες του εξωτερικού φωτισμού.
Με αυτή τη λογική ένας καθηγητής Ιατρικής να μην ορίζεται ως αντιδήμαρχος, να μην έχει ούτε καν θέση στο δημοτικό συμβούλιο.
Η συνέχεια των λειτουργιών εξασφαλίζεται από τα μόνιμα διοικητικά στελέχη. Η θέση του αντιδημάρχου και των προέδρων των τοπικών κοινοτήτων είναι πολιτική. Δεν χρειάζεται να έχουν τεχνικές γνώσεις, αν τις έχουν ακόμα καλύτερα.
Οι υπηρεσίες να αποκτήσουν μηχανολογικό εξοπλισμό. Ένα χορτοκοπτικό μηχάνημα μέχρι χθες, ένα δεύτερο από σήμερα και ένα τρίτο από αύριο, δεν επαρκούν για τους 50 μικρούς οικισμούς, για τους συνολικά 80 οικισμούς, μικρούς και μεγαλύτερους, στο Βόιο της Δ. Μακεδονίας.
Οι σημερινές καθημερινές ανάγκες των μικρών οικισμών, των μικρών δήμων και ιδιαίτερα αυτών που έχουν μεγάλη εδαφική περιφέρεια, διαθέτουν εκτεταμένο οδικό δίκτυο και οι μικροί οικισμοί είναι διασκορπισμένοι, ουδεμία σχέση έχουν με τις παλαιές ανάγκες.
Για να δημιουργηθούν ανθρώπινες συνθήκες στους κατοίκους των μικρών οικισμών πρέπει να αλλάξουμε λογικές αν όχι κουλτούρα.
Η κατασκευή έργων όπως οι πλατείες, τα πεζοδρόμια και οι αναπλάσεις που ήταν κάποτε στη μόδα, είναι σήμερα άνευ λόγου και σημασίας. Χρειάζονται αποψιλώσεις. Χρειάζεται η προσαρμογή των δικτύων στα νέα δεδομένα. Χρειάζεται η συντήρηση των παλαιών υποδομών. Οι υπεραπλουστεύσεις είναι κουραστικές για τον αναγνώστη, ωστόσο είναι απαραίτητες για την ευαισθητοποίηση των αρμοδίων.
