kozan.gr: Χύτρα ειδήσεων: Έστω για μία ώρα…

Μπήκαμε στην εβδομάδα του Πανδυτικομακεδονικού Συλλαλητηρίου της Πέμπτης 9/7. Προφανώς και ο καθένας έχει δικαίωμα να συμφωνεί ή να διαφωνεί με το βασικό αίτημα της κινητοποίησης, που αφορά την παράταση λειτουργίας των λιγνιτικών μονάδων. Άλλοι θεωρούν ότι η προσωρινή λύση βρίσκεται εκεί, άλλοι πιστεύουν  κάτι άλλο. Όλες οι απόψεις είναι σεβαστές. Εξίσου σεβαστό είναι και το γεγονός ότι κάποιοι δεν θέλουν να βρεθούν στον ίδιο χώρο με πρόσωπα ή παρατάξεις με τις οποίες διαφωνούν πολιτικά. Υπάρχει όμως ένα ερώτημα που ξεπερνά κόμματα, παρατάξεις και προσωπικές συμπάθειες. Μπορεί κάποιος να πει με το χέρι στην καρδιά ότι η “επόμενη μέρα” που υποσχέθηκαν στη Δυτική Μακεδονία έχει έρθει; Μπορεί να ισχυριστεί κανείς ότι δημιουργήθηκε το νέο παραγωγικό μοντέλο που θα αντικαθιστούσε αυτό που χάθηκε; Μπορεί να πει ότι οι θέσεις εργασίας που χάθηκαν αντικαταστάθηκαν; Μπορεί να πει ότι οι νέοι σταμάτησαν να φεύγουν;

Δυστυχώς, μέχρι σήμερα, η πραγματικότητα δεν επιβεβαιώνει τις μεγάλες υποσχέσεις που ακούστηκαν. Επίσης κανείς δεν ισχυρίζεται ότι ένα συλλαλητήριο θα αλλάξει τις κυβερνητικές αποφάσεις. Ένα συλλαλητήριο, όμως, μπορεί να στείλει ένα μήνυμα ότι η κοινωνία (μας) δεν έχει συμβιβαστεί. Ότι εξακολουθεί να διεκδικεί. Ότι δεν αντιμετωπίζει ως φυσιολογική την οικονομική και δημογραφική συρρίκνωση της περιοχής. Γι’ αυτό, ίσως, την Πέμπτη 9/7, στις 20:30, το ζητούμενο να μην είναι όλα αυτά που σκέφτονται κάποιοι για να μην παρευρεθούν. Ό,τι κι αν σκέπτονται. Το πραγματικό ερώτημα είναι αν, έστω για μία ώρα, μπορούμε να σταθούμε όλοι μαζί  και να δείξουμε ότι η Δυτική Μακεδονία εξακολουθεί να νοιάζεται για το μέλλον της. Όχι για το χθες. Για το αύριο. Γιατί, στο τέλος της ημέρας, το συλλαλητήριο δεν αφορά αν κάποιοι είναι υπέρ ή κατά του λιγνίτη. Αφορά το δικαίωμα αυτού του τόπου να διεκδικεί ένα μέλλον με δουλειές, προοπτική και ζωή. Κι αυτό είναι κάτι που αφορά όλους μας.

Η Χύτρα