Πολιτικός πολιτισμός είναι να διαφωνείς με επιχειρήματα, με ευγένεια και σεβασμό. Να αναγνωρίζεις τα θετικά του αντιπάλου, όταν κι εφόσον πραγματικά τα πιστεύεις, χωρίς υπερβολές και χωρίς να διαγράφεις όσα ο ίδιος έχεις πει στο παρελθόν. Γι’ αυτό προκάλεσε εντύπωση η στάση που κράτησαν στη χθεσινή συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Κοζάνης, κατά την εκλογή του νέου προέδρου, τόσο η νέα επικεφαλής της «Ενότητας» Ε. Κουϊμτζίδου όσο και ο επικεφαλής της «Δημοτικής Κίνησης Κοζάνη – Τόπος να Ζεις» Χ. Κουζιάκης. Κι οι δύο μίλησαν με ιδιαίτερα θερμά λόγια για την απερχόμενη πρόεδρο Ε. Παπαδοπούλου, σε σημείο που όποιος παρακολούθησε τις συνεδριάσεις των τελευταίων δυόμισι χρόνων, δύσκολα θα πίστευε ότι άκουγε τα ίδια πρόσωπα. Η Ε. Παπαδοπούλου είχε δεχθεί επανειλημμένα σκληρή κριτική από τις δύο παρατάξεις για τον τρόπο που ασκούσε τα καθήκοντά της. Την κατηγορούσαν ότι δεν τηρούσε σωστά τον κανονισμό, ότι δεν διαχειριζόταν ισότιμα, πολλές φορές, τα μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου και συνολικά εξέφραζαν έντονες επιφυλάξεις για τη λειτουργία της ως προέδρου. Αν λοιπόν πράγματι θεωρούσαν ότι ήταν μια τόσο επιτυχημένη πρόεδρος, τότε αδικαιολόγητα την επέκριναν τόσο καιρό. Αν, από την άλλη, εξακολουθούν να πιστεύουν όσα έλεγαν μέχρι χθες, τότε οι χθεσινοί έπαινοι ήταν απλώς λόγια της στιγμής. Η συνέπεια είναι κι αυτή μορφή πολιτικού πολιτισμού. Άλλο πολιτικός πολιτισμός κι άλλο πολιτική αμνησία.
Η Χύτρα
