Με ανάρτησή του στον προσωπικό του λογαριασμό στο facebook ο Αντιδήμαρχος Ζ. Στημονιάρης επέλεξε να απαντήσει, έστω και έμμεσα, στο χθεσινό σχόλιο της «Χύτρας». Διαβάζοντας όμως το περιεχόμενό της αννάρτησης, εύκολα σχηματίζει κανείς την εντύπωση ότι δεν αφορά μόνο το συγκεκριμένο δημοσίευμα. Αντίθετα, μοιάζει να αποτελεί μια συνολική απάντηση σε όσα, κατά την άποψή του, τον έχουν αδικήσει ή τον έχουν ενοχλήσει τα τελευταία δυόμισι χρόνια. Γι’ αυτό και το κείμενο περνά από την «προδοσία» και τους «πρώην φίλους», στους «σκ….χους», σε κάποιον δημοσιογράφο και πρώην φίλο που συνεχίζει να διαψεύδει, για να καταλήξει στη στήριξη προς τον δήμαρχο και τους συνεργάτες του. Έτσι, η ανάρτηση αφήνει την αίσθηση ενός συναισθηματικά φορτισμένου κι αποσπασματικού σχολίου περισσότερο, παρά μιας ξεκάθαρης απάντησης σ’ ένα συγκεκριμένο δημοσίευμα. Δεν γίνεται καμία αναφορά στις επισημάνσεις περί του τρόπου άσκησης των καθηκόντων του, στις αιτιάσεις για υπερβολική αυτονομία ή στις σχέσεις του με το σύνολο της δημοτικής ομάδας. Αντίθετα, περιορίζεται σε μια γενική δήλωση στήριξης προς τον δήμαρχο και τους συνεργάτες του. Βεβαίως, κάθε αιρετός έχει κάθε δικαίωμα να αισθάνεται ότι αδικήθηκε και να απαντά στη δημόσια κριτική, ακόμη κι έτσι αόριστα όπως απάντησε ο εν λόγω Αντιδήμαρχος. Ωστόσο, αν και προφανές, όταν κάποιος κατέχει δημόσιο αξίωμα, η κριτική αποτελεί μέρος της πολιτικής διαδικασίας κι οι απαντήσεις κρίνονται πρωτίστως από το αν φωτίζουν τα ζητήματα που τίθενται. Στη συγκεκριμένη περίπτωση η ανάρτηση κινήθηκε περισσότερο σε προσωπικό και συναισθηματικό επίπεδο, χωρίς να δώσει σαφείς απαντήσεις στα ζητήματα που τέθηκαν. Πάντως, αν κάτι δεν επιδέχεται παρερμηνείας στην ανάρτηση, είναι η ένδειξη «αισθάνεται αισιόδοξος». Για όλα τα υπόλοιπα, μάλλον θα χρειαστούν διευκρινίσεις.
Η Χύτρα
