Η αλλαγή στην προεδρία του Δημοτικού Συμβουλίου Κοζάνης με την αντικατάσταση της Ε. Παπαδοπούλου από τον Γ. Ευκολίδη ήταν λίγο – πολύ αναμενόμενη εδώ κι αρκετό καιρό. Ωστόσο, σύμφωνα με πληροφορίες της στήλης, ο τρόπος με τον οποίο έγινε φέρεται να έχει αφήσει ενοχλημένη κι απογοητευμένη την πρώην πρόεδρο. Όπως μαθαίνουμε, ο Δήμαρχος Κοζάνης, Ι. Κοκκαλιάρης, δεν μπήκε καν στη διαδικασία να έχει μια κατ’ ιδίαν συνάντηση μαζί της πριν από την αλλαγή. Όχι γιατί θα άλλαζε κάτι ως προς μια απόφαση, που φαίνεται πως είχε ληφθεί εδώ και καιρό, αλλά έστω για το τυπικό. Για μια συζήτηση απολογισμού των δυόμισι χρόνων που προηγήθηκαν, για μια κουβέντα σχετικά με το αν υπάρχει κάποιος άλλος ρόλος στον οποίο θα μπορούσε να αξιοποιηθεί. Μια ανθρώπινη και πολιτικά αυτονόητη διαδικασία, που συνηθίζεται όταν ένας συνεργάτης αποχωρεί από μια κορυφαία θεσμική θέση. Η Ε. Παπαδοπούλου έρχεται να προστεθεί κι αυτή σε μια ομάδα εκλεγμένων προσώπων, όπως οι Ι. Ιωανννίδης, Κ. Κουρού, Ν. Παπαδόπουλος, Π. Παπακωσταντίνου κ.α., οι οποίοι, για διαφορετικούς λόγους ο καθένας, βρίσκονται, πλέον, εκτός του στενού κύκλου του Δημάρχου. Την ίδια στιγμή, ο Ι. Κοκκαλιάρης δείχνει σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Μαζί με τον αντιδήμαρχο Τεχνικών Υπηρεσιών Κ. Βόμβα, από τον οποίο δύσκολα αποχωρίζεται στις δημόσιες εμφανίσεις, κινούνται στους δικούς τους ρυθμούς, δίνοντας την εντύπωση ότι θεωρούν πως όλα βαίνουν καλώς, όταν ακόμη κι άλλοι Αντιδήμαρχοι – δημοτικοί σύμβουλοι της παράταξης, χωρίς προσωπικές διαφορές με τον Δήμαρχο, παραδέχονται πως η εικόνα μόνο καλή δεν είναι. Ότι υπάρχει έλλειμμα συντονισμού, πολιτικής συνοχής και κυρίως επικοινωνίας στο εσωτερικό της. Συμπερασματικά, όταν δεν είναι ένα ή δύο, αλλά ολοένα και περισσότερα στελέχη της δημοτικής αρχής που εκφράζουν το παράπονο ότι πλέον δεν ερωτώνται, δεν ακούγονται και δεν συμμετέχουν ουσιαστικά στη λήψη των αποφάσεων, όπως συνέβαινε στην αρχή της θητείας, τότε το πρόβλημα δύσκολα μπορεί να αποδοθεί σε συμπτώσεις ή σε προσωπικές ευαισθησίες. Είναι θέμα λειτουργίας της δημοτικής ομάδας και, ως εκ τούτου, η πολιτική ευθύνη βαραίνει πρωτίστως τον Δήμαρχο.
Η Χύτρα
