Εκεί διαπιστώσαμε από κοντά ότι η ηλεκτροκίνηση δεν ήταν πλέον το μέλλον, αλλά το παρόν. Ο τότε Δήμαρχος Τρικκαίων και σημερινός Υπουργός, κ. Δημήτρης Παπαστεργίου, είχε ήδη ανοίξει δρόμους και βρισκόταν πολλά βήματα μπροστά.
Λίγο αργότερα, στις δύσκολες ημέρες που δίναμε τη μάχη για τη Γέφυρα Σερβίων, σε μια αυθημερόν κάθοδο στην Αθήνα, το προσωπικό μου αυτοκίνητο πήρε φωτιά. Εκείνη η στιγμή, όσο δυσάρεστη κι αν ήταν, έγινε η αφορμή για να βάλω ένα προσωπικό στοίχημα: να ανανεώσουμε πλήρως τον στόλο του Δήμου.
Σήμερα, επτά χρόνια μετά, αυτό το όραμα γίνεται πραγματικότητα. Είμαστε έτοιμοι να παραλάβουμε το πρώτο ηλεκτρικό επιβατικό αυτοκίνητο του Δήμου Σερβίων, που αποκτήθηκε μέσω του προγράμματος ΣΔΑΕΚ του Πράσινου Ταμείου. Μαζί του ήρθαν ακόμη δύο κλειστά βαν,ενώ έχει συμβατοποιηθεί ένα αυτόματο φορτηγό 18tn και ένα Bobcat, ενισχύοντας ουσιαστικά τον εξοπλισμό και τις δυνατότητες των υπηρεσιών μας.
Τίποτα από όλα αυτά δεν έγινε τυχαία. Κάθε βήμα απαιτούσε σχέδιο, επιμονή και συνεχή προσπάθεια.
Γιατί, για να πετύχεις έναν μεγάλο στόχο, πρέπει πρώτα να τον ονειρευτείς. Και πάνω απ’ όλα, να μη φοβηθείς τις δυσκολίες. Αυτές είναι που σε κάνουν να κοιτάζεις μπροστά, να εξελίσσεσαι και να φτάνεις ακόμη πιο ψηλά.
Συνεχίζουμε με το ίδιο πείσμα, με σχέδιο και με πίστη ότι ο Δήμος Σερβίων αξίζει πάντα το καλύτερο.
























































τρία μνημόνια δεν ήταν αρκετά για να βάλουμε μυαλό αχ αχ πόσο γρήγορα ξεχνάμε…
Και τζιπ όχι τίποτα άλλο! Ο ένας με τον άλλον κοντράρονται ποιος θα πάρει το μεγαλύτερο. Αλλά δεν φταίνε αυτοί εμείς φταίμε που του ψηφίζουμε και τους ξαναψηφίζουμε.
πράσινα άλογα από το πράσινο ταμείο χα χα χα αρε δημαρχάρες που έχουμε Να τους χαιρόμαστε, να του ξαναβγάλουμε μην χάσουμε τα κελεπούρια!!!
ωραίος ο δήμαρχος έχει και στόρι, μπλα μπλα μας έπεισε Ρε αυτοί μας δουλεύουν ψιλό γαζί
Δεν μπορώ να καταλάβω τι τους πιάνει. Αν το αμάξι δεν είναι τζιπ, δεν είναι 5 μέτρα, δεν είναι μαύρο, θα πέσουν στην υπόληψη των δημοτών; Δεν πήραν χαμπάρι πως αυτά ο κόσμος δεν τα θέλει, τόσο πίσω έμειναν; Το σεμνά και τα ταπεινά για αυτούς δεν λέει τίποτα; Πραγματικά εκπλήσσομαι. Τι άλλο να πω.