Μέσα στη μεγάλη επιτυχία που καταγράφει το ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης με τη «Γη της Επαγγελίας», μια ανάρτηση του καλλιτεχνικού διευθυντή του, Σ. Χλιαρά, που εντόπισε, με μικρή καθυστέρηση, η στήλη, πέρασε μάλλον στα ψιλά. Μόνο που τα όσα έγραψε δύσκολα μπορούν να θεωρηθούν τυχαία. «Μπορεί να πήρατε τη φωνή κάποιων κριτικών που λογοκρίθηκαν», έγραψε, αναφερόμενος μάλιστα ονομαστικά σε συγκεκριμένη κριτική η οποία, όπως αναφέρει, ανέβηκε και κατέβηκε μέσα σε λίγες ώρες σε γνωστό site. Και δεν έμεινε εκεί. Η αναφορά του στον πατέρα του, που εργάστηκε επί 30 χρόνια στα εργοστάσια και «πλήρωσε βαριά αυτή του την εργασία», δίνει ακόμη πιο προσωπικό τόνο στην τοποθέτησή του, πριν καταλήξει με τη φράση που μάλλον αποτελεί και το πραγματικό μήνυμα της ανάρτησης: «Τη φωνή όμως των απλών ανθρώπων δεν μπορείτε να την πάρετε».
Σε ποιους ακριβώς απευθύνεται το «πήρατε» και το «δεν μπορείτε»; Ο ίδιος δεν κατονομάζει κανέναν πέρα από τη συγκεκριμένη αναφορά στην κριτική. Ωστόσο, όταν ένας καλλιτεχνικός διευθυντής δημόσιου θεατρικού οργανισμού, όπως το ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης, κάνει λόγο για «κριτικούς που λογοκρίθηκαν» και για φωνές που κάποιοι επιχειρούν να πάρουν, η τοποθέτηση αποκτά από μόνη της ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Κι όλα αυτά ενώ η «Γη της Επαγγελίας» δείχνει να είναι περισσότερο μια «αντι-παράσταση» με την κλασική έννοια του όρου, καθώς δεν στηρίζεται σε ένα συμβατικό θεατρικό κείμενο και σε μια μυθοπλαστική ιστορία, αλλά αντλεί το υλικό της από πραγματικές συνεντεύξεις, μαρτυρίες και αφηγήσεις ανθρώπων της περιοχής που έζησαν από πρώτο χέρι τη λιγνιτική εποχή, εργάστηκαν στα εργοστάσια και στα ορυχεία και βίωσαν τις συνέπειες αυτής της ιστορικής διαδρομής.
Σε κάθε περίπτωση η «Γη της Επαγγελίας» φαίνεται πως είναι μια παράσταση που, κάποιους, τους ενοχλεί. Κι όταν μια καλλιτεχνική δουλειά, αντί να περνά αδιάφορη, προκαλεί συζητήσεις, αντιδράσεις και διαφορετικές αναγνώσεις, τότε προφανώς έχει καταφέρει να αγγίξει κάτι βαθύτερο. Κι ίσως αυτό ακριβώς να είναι που την κάνει περισσότερο «ενοχλητική» για κάποιους. Ότι οι ιστορίες που μεταφέρει στη σκηνή είναι ιστορίες που πράγματι συνέβησαν και οι φωνές που ακούγονται πίσω από αυτές είναι υπαρκτές.
Η Χύτρα
Έναν οργανισμό τον οποίο χρηματοδοτεί για να ανεβάζει τις παραστάσεις του:
1). Το υπουργείο πολιτισμού
2). Η Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας
3). Ο δήμος Κοζάνης
Ποιος αλήθεια ενοχλείτε πέρα αυτού που το αναφέρει;