Ο μέντορας μου στην πολιτική, ο συμπαραστάτης μου , ο φίλος μου, ο συναγωνιστής και ο καλύτερος ακροατής και σύμβουλος μου.
Ο έντιμος, αξιοπρεπής, σοβαρός και διορατικός πολιτικός με το σπάνιο ήθος, ο αφοσιωμένος δημοκράτης και λάτρης της ιστορίας και της πατρίδας μας.
Είχα την ευτυχία να συμπορευτώ με έναν σπάνιο άνθρωπο απο τα φοιτητικά μου χρόνια μέχρι σήμερα. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τον ζήλο και το έμπρακτο ενδιαφέρον που έδειξε για την Κοζάνη μας την δύσκολη περίοδο του σεισμού, από τη θέση του Αντιπροέδρου της Νέας Δημοκρατίας.
Με εμπιστεύτηκε δίπλα του στο στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας,στο Υπουργείο Εμπορίου και στο Πολιτικό του Γραφείο,όπου με περιέβαλε με αγάπη ενώ συνεχίσαμε τη συνεργασία μας και κατά τη δική μου θητεία ως βουλευτής.
Ο Γιαννης Βαρβιτσιώτης θα λείψει σ’ εμένα,σε όλους μας, στη χώρα, στην παράταξη της Νέας Δημοκρατίας αλλά θα μείνει στην καρδιά μας και στην ιστορία. Κρατάω πάντα σαν φυλακτό μια δική του προτροπή, που καθόρισε την πορεία μου: «Θα πετύχεις, Μιχάλη, αν καταφέρεις στον Νομό σου να σε φωνάζουν όλοι με το μικρό σου όνομα».
Αυτό το νοιάξιμο για τον άνθρωπο ήταν που τον έκανε ξεχωριστό.
Συλλυπητήρια στους δικούς μου ανθρώπους Μιλτιάδη, Θωμά, Ελένη και Κωνσταντίνο …. Σήμερα γίναμε όλοι φτωχότεροι …..
Καλό ταξίδι Πρόεδρε. Σε ευχαριστώ για όλα.
@highlight
Να τον έμοιαζες κι όλας λίγο, πολύ λίγο.
Ο χαρτοφύλακας που κρατάει ο Μιχάλης ποιανού είναι ;;,
Θες να μαθεις και τι εχει μεσα εσυ παμε στα σοβαρα τωρα φωτο του σταθικα αναμενουμε
Πως να μην τον ευγνωμονεις που αν δεν ήταν αυτός να σε επιβάλλει για βουλευτή δεν θα σε ήξερε ούτε η μάνα σου
Σάμος 1999. Είμαι στην ουρά με την οικογένειά μου και περιμένουμε για να ανέβουμε στο αεροπλάνο της επιστροφής μας από τις διακοπές. Γυρίζω πίσω μου και βλέπω κάποιον που τον ξέρω από την τηλεόραση. Είναι ο Γιάννης Βαρβιτσώτης με τη σύζυγό του και το ζεύγος Πέτρου Μολυβιάτη. Του πιάνω κουβέντα, τον ρωτώ “μα και εσείς κύριε υπουργέ στην ουρά;” Εκείνος μου απαντά, “δεν είμαι υπουργός, τώρα είμαι ένας απλός βουλευτής που επιστρέφω από τις διακοπές”. Με ρώτησε από που είμαστε και που πάμε, με ρώτησε για την Κοζάνη, για δέκα λεπτά συζητούσα μαζί του, σαν με έναν απλό άνθρωπο. Οι ξένοι τουρίστες γύρω μας σίγουρα δεν ήξεραν πως αυτός δίπλα τους ήταν ένας κραταιός πρώην υπουργός Άμυνας. Οικείος, προσηνής, ευγενής, ακομπλεξάριστος. Πολιτικοί τότε, άλλης πάστας! Πολιτικά δεν ανήκω στην παράταξή του, είμαι τυχερός που τον γνώρισα, θα τον θυμάμαι για πάντα. Τελευταία τον έβλεπα στην εκπομπή του “Ένας μοντέρνος Παυσανίας” στην τηλεόραση που παρουσίαζε τους αρχαιολογικούς χώρους και τα μουσεία μας. γ.γ.