Πριν από δύο χρόνια μάς κάλεσαν στα επείγοντα για έναν ασθενή σε κωματώδη κατάσταση. Ήταν κάτοικος Αμερικής, ελληνικής υπηκοότητας, με νεφρική βλάβη και βαριά μεταβολική οξέωση, η οποία τον είχε οδηγήσει σε ληθαργική κατάσταση. Κατά την εισαγωγή του και τη διερεύνηση στην κλινική διαπιστώσαμε ότι ο άνθρωπος αυτός παρακολουθούνταν σε ένα από τα καλύτερα και πιο ξακουστά νοσοκομεία της Αμερικής. Από εκείνα τα νοσοκομεία που, ως γιατρός, ονειρεύεσαι κάποια στιγμή στην πορεία σου να επισκεφθείς για εκπαίδευση ή έρευνα. Οι δύο κόρες του και η σύντροφός του ήταν πεπεισμένες ότι δεν είχε κάτι σοβαρό και ότι όσα συνέβαιναν είχαν προκύψει εδώ, στην Ελλάδα. Η παρακολούθησή του από ένα νοσοκομείο τέτοιου κύρους τούς ενέπνεε απόλυτη εμπιστοσύνη.
Το ίδιο δέος απέναντι στο όνομα του συγκεκριμένου νοσοκομείου φάνηκε να επηρεάζει και εμάς τους γιατρούς. Όταν πρότεινα να γίνει εισαγωγή και πλήρης διερεύνηση, κάποιοι συνάδελφοι γέλασαν: θα διερευνούσαμε εμείς, στην κλινική μας, έναν ασθενή που ερχόταν από την Αμερική και παρακολουθούνταν σε ένα τόσο φημισμένο νοσοκομείο; Τη δεύτερη ημέρα της νοσηλείας του, όμως, η εικόνα άρχισε να ξεκαθαρίζει. Διαπιστώσαμε ότι ο ασθενής παρακολουθούνταν κυρίως από γενικό ιατρό, κατόπιν προγραμματισμένων ραντεβού για να τον παραπέμψει αργότερα σε ειδικό νεφρολόγο.Όταν διαπιστώθηκε νεφρική βλάβη, η οποία συνυπήρχε με αιματολογικές διαταραχές, ο γενικός ιατρός επικοινωνούσε γραπτώς με ειδικό νεφρολόγο του ίδιου νοσοκομείου, αποστέλλοντάς του τις εργαστηριακές εξετάσεις.
Ο νεφρολόγος, έχοντας ουσιαστικά μπροστά του κυρίως τις εξετάσεις και όχι ολόκληρη την κλινική εικόνα του ασθενούς, επικεντρώθηκε στα εργαστηριακά ευρήματα. Στοιχεία όπως η σπληνομεγαλία και οι λεμφαδένες, που διαπιστώσαμε τελικά στον ασθενή, δεν οδήγησαν εγκαίρως σε περαιτέρω διερεύνηση, όπως βιοψία νεφρού ή μυελού των οστών. Η παρακολούθηση μέσω αυτής της αλληλογραφίας συνεχιζόταν και η νόσος εξελισσόταν αθόρυβα. Μέχρι που ο ασθενής έφτασε στην Ελλάδα και μέσα σε μία εβδομάδα, διακομίστηκε στα επείγοντα με αιματοκρίτη 19 και μια σειρά άλλων σοβαρών παθολογικών ευρημάτων, που δεν είναι της παρούσης. Η βιοψία μυελού (από φίλη μας Ντορα που ποτέ χατήρι δεν μας χάλασε ) αποκάλυψε τελικά την αιτία: αιματολογική κακοήθεια, συγκεκριμένα μυέλωμα.
Ο ασθενής πήρε εξιτήριο έχοντας πλέον διάγνωση και προγραμματισμένη θεραπεία.
Στην πορεία καταλάβαμε και κάτι ακόμη. Οι συγγενείς του δεν γνώριζαν ουσιαστικά ούτε την έκταση της νεφρικής βλάβης ούτε καν την αλληλογραφία που είχε προηγηθεί μεταξύ των γιατρών. Η εμπιστοσύνη τους στο κύρος του νοσοκομείου ήταν τόσο μεγάλη, ώστε ακολουθούσαν τις οδηγίες χωρίς να αισθανθούν την ανάγκη να ζητήσουν περισσότερες εξηγήσεις.# φαντάζομαι όλοι θα έχουν στο νου τους μια παρόμοια ιστορία να αφηγηθούν # τιμητικό post για τα μικρά και άσημα νοσοκομεία της χώρας μας!
