Η μετακίνηση του I. Ιωαννίδη από την Αντιδημαρχία Πολιτισμού και Αθλητισμού, ένα χαρτοφυλάκιο με έντονη καθημερινή παρουσία και μεγάλη δημόσια έκθεση, στην Αντιδημαρχία Παιδείας φαίνεται πως ακόμη δεν έχει οδηγήσει σε ένα ξεκάθαρο νέο πολιτικό στίγμα. Μέχρι στιγμής, τουλάχιστον, η παρουσία του στο νέο αντικείμενο δεν έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Αντίθετα, δείχνει να «ψάχνεται», παρεμβαίνοντας σε διαφορετικά ζητήματα, χωρίς ακόμη να έχει αναδείξει μια συγκεκριμένη ατζέντα για τα θέματα Παιδείας του Δήμου Κοζάνης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα κι η πρόσφατη, αρκετά γενική, δημόσια τοποθέτησή του για τα σχολικά βιβλία, με αφορμή τον προβληματισμό που εξέφρασε το Τμήμα Φιλοσοφίας και Παιδαγωγικής του ΑΠΘ για το νέο βιβλίο Κοινωνικής και Πολιτικής Αγωγής της Γ΄ Γυμνασίου. Μια παρέμβαση πάνω σε ένα υπαρκτό και ενδιαφέρον ζήτημα, που όμως αφορά κυρίως την κεντρική εκπαιδευτική πολιτική και αφήνει αναπάντητο το ερώτημα για το ποιο θα είναι το προσωπικό του αποτύπωμα στα συγκεκριμένα προβλήματα της σχολικής κοινότητας του Δήμου Κοζάνης, ενόψει και της νέας σχολικής χρονιάς. Υπάρχει όμως και μια δεύτερη παράμετρος. Ο Ι. Ιωαννίδης φαίνεται να εξακολουθεί να διατηρεί από κακές μέχρι δύσκολες σχέσεις με μερίδα ανθρώπων με τους οποίους οι δρόμοι του χώρισαν το προηγούμενο διάστημα. Η εικόνα αυτή, δικαιολογημένα ή αδικαιολόγητα, δημιουργεί την εντύπωση ότι δεν έχει υπάρξει ακόμη ουσιαστική διάθεση αυτοκριτικής για όσα συνέβησαν κατά την προηγούμενη θητεία του. Η αλλαγή χαρτοφυλακίου θα μπορούσε να αποτελέσει μια καλή ευκαιρία για επανεκκίνηση. Προς το παρόν, πάντως, δε διακρίνονται σημάδια μιας τέτοιας επανεκκίνησης. Αντιθέτως, η εικόνα παραπέμπει περισσότερο σε μια περίοδο αναζήτησης νέου ρόλου και πολιτικού βηματισμού. Ο χρόνος θα δείξει αν πρόκειται απλώς για μια περίοδο προσαρμογής ή για κάτι βαθύτερο.
Η Χύτρα
Ας του πει κάποιος ότι τα δημόσια αξιώματα απαιτούν και μια στοιχειώδη σοβαρότητα. Όχι να πατάει γελάκια σε αναρτήσεις που κάποιος πολίτης κοροϊδεύει πολιτικούς. Ο πολιτης μπορεί να κοροϊδεύει με όποιον τρόπο θέλει, αυτός όμως έχει δημόσια θέση. Είναι αντιδήμαρχος παιδείας, όχι σερβιτόρος στο καφενείο της γειτονιάς του. Και πριν ήταν αντιδήμαρχος πολιτισμού. Στον πολιτισμό το έργο του ήταν μηδενικό, δεν είχε καμία απολύτως σχέση με το αντικείμενο. Και με την παιδεία έχει ακριβώς την ίδια σχέση που είχε με τον πολιτισμό.