Στα βουνά της Βλάστης μαθαίνεις από μικρός πως κάθε ανηφόρα θέλει δύναμη, κάθε δύσκολο μονοπάτι θέλει αντοχή και κάθε κορυφή κατακτιέται με επιμονή. Στην κλασική διαδρομή του Μαραθωνίου, οι ίδιες αξίες αποκτούν έναν διαφορετικό, αλλά εξίσου δυνατό συμβολισμό- προσπάθεια, πειθαρχία, υπέρβαση, αλληλεγγύη και, τελικά, η χαρά του τερματισμού. Κάπου ανάμεσα στα βουνά της Βλάστης και στον ιστορικό δρόμο του Μαραθώνα συναντώνται οι ιστορίες 17 ανθρώπων με κοινές ρίζες. Βλατσιώτες στην καταγωγή, πήραν μέρος στον Αυθεντικό Μαραθώνιο της Αθήνας και έγιναν οι σύγχρονοι «Φειδιππίδηδες της Βλάστης», όχι επειδή μετέφεραν κάποιο μήνυμα νίκης, αλλά επειδή με τη συμμετοχή τους μετέφεραν ένα πολύ σημαντικότερο μήνυμα: ότι ο αθλητισμός είναι δρόμος ζωής, δρόμος υπέρβασης και δρόμος που ενώνει ανθρώπους.
Γιατί ο μαραθώνιος δεν μετριέται μόνο σε χιλιόμετρα. Μετριέται σε ανάσες, σε βήματα, σε στιγμές που ο άνθρωπος αποφασίζει να συνεχίσει, ακόμη κι όταν οι δυνάμεις του λιγοστεύουν. Και ίσως γι’ αυτό οι Βλατσιώτες αυτοί έχουν έναν ξεχωριστό συμβολισμό. Έρχονται από έναν τόπο που είναι ο ίδιος σμιλεμένος από το βουνό, την αντοχή και την προσπάθεια.
Στις 14 Αυγούστου, η Βλάστη Κοζάνης τίμησε τους δικούς της μαραθωνοδρόμους. Στο εμβληματικό πέτρινο Θωμαΐδειο Διδακτήριο, η Τοπική Κοινότητα και ομάδα εθελοντών έφεραν ξανά στο επίκεντρο όχι μόνο τους ανθρώπους που έτρεξαν, αλλά κυρίως τις αξίες που συμβολίζει το τρέξιμο. Κι ανάμεσα στους βραβευθέντες υπήρχαν άνθρωποι διαφορετικών ηλικιών και διαδρομών ζωής που απέδειξαν πως ο αθλητισμός δεν έχει ηλικία, δεν έχει αποκλεισμούς και δεν γνωρίζει όρια.
Ο 90χρονος Πλούταρχος Πουρλιάκας
Ξεχωριστή θέση στην εκδήλωση είχε ο 90χρονος Πλούταρχος Πουρλιάκας. Η παρουσία του από μόνη της αποτέλεσε ένα δυνατό μήνυμα: η ηλικία μπορεί να μετρά τα χρόνια, αλλά δεν μπορεί να μετρήσει τη θέληση ενός ανθρώπου να παραμένει ενεργός, δημιουργικός και κοντά στον αθλητισμό. Ο κύριος Πλούταρχος έστειλε ένα απλό αλλά ουσιαστικό μήνυμα προς τις νεότερες γενιές, καλώντας τους μεγαλύτερους να προωθήσουν τα παιδιά και τα εγγόνια τους στον αθλητισμό. Μια προτροπή που ξεπερνά τα όρια μιας αθλητικής διοργάνωσης. Γιατί ο αθλητισμός δεν είναι μόνο μετάλλια, χρόνοι και διακρίσεις. Είναι υγεία, παιδεία, πειθαρχία, κοινωνικότητα κι ένας τρόπος να μάθουν οι νέοι να αγωνίζονται, να προσπαθούν και να μην εγκαταλείπουν.
Ο Γιάννης Μητρούλης: όταν το «μαζί» γίνεται δύναμη
Συγκινητική ήταν και η παρουσία του 25χρονου Γιάννη Μητρούλη, ο οποίος είναι καθηλωμένος σε αναπηρικό αμαξίδιο κι έχει μετατρέψει τη συμμετοχή του στον Αυθεντικό Μαραθώνιο σε μια προσωπική ιστορία δύναμης και υπέρβασης. Με περισσότερες από δέκα συμμετοχές στον Κλασικό Μαραθώνιο, ο Γιάννης έχει κατακτήσει κάτι πολύ σημαντικότερο από έναν χρόνο ή μια θέση στην κατάταξη: έχει κατακτήσει το δικαίωμα να εμπνέει.
Στη διαδρομή του έχει στο πλευρό του τον συνοδό του, Αχιλλέα Τσαλκιτσίδη. Ο Γιάννης ευχαρίστησε τους διοργανωτές για τη βράβευση, ενώ ο Αχιλλέας έστειλε το δικό του μήνυμα, που θα μπορούσε να γίνει και το σύνθημα ολόκληρης της βραδιάς: «Μαζί μπορούμε στη ζωή». Δύο άνθρωποι, ένας στόχος και μια κοινή πορεία.
«Είναι ευλογία να τρέχεις»
Ιδιαίτερη ήταν και η παρουσία του στρατιωτικού ιερέα, πατέρα Αθανασίου Βλαχοδήμου, ο οποίος μίλησε με λόγια λιτά για την αξία της συμμετοχής και της άθλησης. «Είναι ευλογία να τρέχεις», ανέφερε, δίνοντας μια διαφορετική διάσταση στην έννοια του αγώνα, καθώς το τρέξιμο μπορεί να είναι άσκηση, αλλά μπορεί να είναι και ευγνωμοσύνη για το σώμα, την υγεία, τη δυνατότητα να προσπαθείς, να συνυπάρχεις και να μοιράζεσαι έναν κοινό στόχο με χιλιάδες ανθρώπους.
Οι 17 δρομείς που τιμήθηκαν
Εκτός από τον Πλούταρχο Πουρλιάκα, τον Γιάννη Μητρούλη και τον πατέρα Αθανάσιο Βλαχοδήμο, τιμήθηκαν για τη συμμετοχή τους στον Αυθεντικό Μαραθώνιο της Αθήνας οι έξης Βλατσιώτες δρομείς: Σωτήρης Αλεξίου, Σωτήρης Βασβατέκης, Γιάννης Βλαχοδήμος, Κώστας Βλαχοδήμος, Ναταλία Βλαχοδήμου, Λοΐζος Γαλανός, Δημήτρης Γκαλαφάγκας, Γιώργος Δαλακιούρης, Ελένη Κεχαγιά, Γιώργος Κούκης, Δημήτρης Κούκης, Θωμάς Παρτσάνης, Πέτρος Πουρλιάκας, Θανάσης Τσιάρας.
Η εκδήλωση στο Θωμαΐδειο Διδακτήριο δεν ήταν απλώς μια απονομή. Ήταν μια υπενθύμιση ότι πίσω από κάθε αριθμό συμμετοχής, κάθε χιλιόμετρο και κάθε τερματισμό υπάρχει ένας άνθρωπος, μια ιστορία κι ένας λόγος για τον οποίο ξεκίνησε.
Στη Βλάστη, όπου οι άνθρωποι έχουν μάθει να κοιτούν τον κόσμο από ψηλά, οι 17 δρομείς απέδειξαν πως υπάρχουν και άλλοι δρόμοι για να ξεπερνάς τα όριά σου. Από τον Μαραθώνα ως το Καλλιμάρμαρο, από την εκκίνηση ως τον τερματισμό, και από την αθλητική προσπάθεια ως την καθημερινή ζωή, το μήνυμα ήταν ένα: να συμμετέχουμε, να προσπαθούμε, να στηρίζουμε ο ένας τον άλλον και να προχωράμε μαζί. Κι αυτή ίσως είναι η μεγαλύτερη νίκη που μπορεί να χαρίσει ο αθλητισμός.
