Πριν από περίπου έναν χρόνο, γράφαμε για την τακτική της «Μανταλένας» στην Κοβεντάρειο Δημοτική Βιβλιοθήκη Κοζάνης. Το γνωστό «άλλος με τη βάρκα μας;» το είχαμε παραφράσει σε «άλλος, για φωτογραφία, με τη βιβλιοθήκη μας;», σχολιάζοντας πως ένα από τα εντυπωσιακότερα δημόσια κτήρια της περιοχής χρησιμοποιείται πολύ συχνά ως φόντο για επισκέψεις, φωτογραφίες και εγκωμιαστικές αναρτήσεις, χωρίς να έχει καταφέρει ακόμη να αποκτήσει τη δυναμική που θα έπρεπε να έχει. Δυστυχώς, έναν χρόνο μετά, η «βάρκα» όχι μόνο δεν φαίνεται να έχει ξεκολλήσει, αλλά τώρα προέκυψε και πρόβλημα μετον κλιματισμό. Με αφορμή την επιστολή φοιτητή που δημοσίευσε το kozan.gr (δείτε εδώ), ο οποίος επισκέπτεται καθημερινά τη Βιβλιοθήκη για να προετοιμαστεί για την εξεταστική του και διαπίστωσε ότι μέρος του χώρου δεν κλιματίζεται, αναζητήσαμε περισσότερες πληροφορίες. Και τι μάθαμε; Ότι το πρόβλημα, σύμφωνα με πληροφορίες του kozan.gr, δεν παρουσιάστηκε χθες. Υφίσταται εδώ και περίπου έναν μήνα και σχετίζεται με βλάβη σε πλακέτα του συστήματος κλιματισμού, η οποία ακόμη δεν έχει αποκατασταθεί. Μια πλακέτα. Ένας μήνας. Αύγουστος. Σε μια σύγχρονη Δημοτική Βιβλιοθήκη. Κι εδώ ακριβώς βρίσκεται το πρόβλημα. Όχι στο ότι χάλασε μια πλακέτα. Τα μηχανήματα χαλάνε. Το ζήτημα είναι τι συμβαίνει από τη στιγμή που χαλάνε και πόσο γρήγορα κινητοποιούνται οι μηχανισμοί ενός Δήμου για να επαναφέρουν σε πλήρη λειτουργία μια από τις σημαντικότερες υποδομές του. Γιατί τελικά αυτές οι φαινομενικά μικρές ιστορίες είναι που αποκαλύπτουν πόσο γρήγορα – ή πόσο αργά – κινείται ένας μηχανισμός. Και στην περίπτωση της Βιβλιοθήκης το ερώτημα γίνεται ακόμη πιο έντονο. Για τις φωτογραφίες όλα γίνονται γρήγορα. Για μια διόρθωση στο σύστημα κλιματισμού χρειάζεται ένας μήνας; Το κτήριο της Κοβενταρείου δεν δημιουργήθηκε για να αποτελεί ένα εντυπωσιακό σκηνικό στις επισκέψεις επισήμων. Ούτε για να δείχνουμε στους επισκέπτες «τι ωραία βιβλιοθήκη έχουμε». Δημιουργήθηκε για να λειτουργεί. Για τους μαθητές. Για τους φοιτητές. Για τους ερευνητές. Για τους πολίτες. Για να παράγει πολιτισμό, γνώση, δράσεις και εξωστρέφεια. Όσο εντυπωσιακό κι αν είναι το «κέλυφος», δεν αρκεί το κτήριο από μόνο του. Κοντεύουμε στη συμπλήρωση μιας δεκαετίας λειτουργίας των νέων εγκαταστάσεων και ακόμη περιμένουμε εκείνη τη μεγάλη, πρωτοποριακή και εξωστρεφή λειτουργία που θα έκανε τη Δημοτική Βιβλιοθήκη σημείο αναφοράς όχι μόνο για την Κοζάνη, αλλά για ολόκληρη τη χώρα. Σε μια περιοχή που δοκιμάζεται από τη μετάβαση της μεταλιγνιτικής εποχής, ένας τέτοιος χώρος θα μπορούσε να αποτελεί εργαλείο πολιτιστικής και εκπαιδευτικής εξωστρέφειας, να φιλοξενεί σημαντικές διοργανώσεις, να δημιουργεί λόγους για να έρθει κάποιος στην Κοζάνη και να αποτελεί ζωντανό κύτταρο της πόλης καθημερινά. Αντί γι’ αυτό, συζητάμε Αύγουστο μήνα για έναν φοιτητή που πηγαίνει να διαβάσει και βρίσκει χώρο χωρίς επαρκή κλιματισμό επειδή, όπως πληροφορούμαστε, εδώ και περίπου έναν μήνα περιμένουμε να λυθεί ένα πρόβλημα με μια πλακέτα. Κι αυτό είναι ίσως το πιο απογοητευτικό. Έχουμε ένα κτήριο που πολλές πόλεις θα ήθελαν να διαθέτουν και εξακολουθούμε να συζητάμε όχι για το τι σπουδαίο γίνεται μέσα σε αυτό, αλλά για το αν λειτουργούν τα βασικά. Η «βάρκα» λοιπόν παραμένει βαλτωμένη. Και κάποια στιγμή, αντί να αναρωτιόμαστε «άλλος για φωτογραφία με τη Βιβλιοθήκη μας;», καλό θα ήταν να αρχίσουμε να ρωτάμε: «Ποιος επιτέλους θα την κάνει να λειτουργήσει όπως πραγματικά της αξίζει;»
