Πας να κοιμηθείς και βλέπεις ανακοίνωση από έναν Αγροτικό Σύλλογο να επιλέγει να τοποθετείται με τόσο απόλυτο τρόπο για ένα αμιγώς κτηνοτροφικό και κτηνιατρικό ζήτημα, καλό είναι να διευκρινίζεται και ποια ακριβώς είναι η θεσμική του εκπροσώπηση στον κτηνοτροφικό κόσμο. Άλλο η εύλογη έκφραση άποψης και άλλο η εμφάνιση ενός φορέα ως αυθεντικού εκπροσώπου όλων των κτηνοτρόφων. Αλλά πάμε στην ουσία…
Καλό θα ήταν, πριν μιλήσει κανείς για «αδράνεια της Περιφέρειας», να γνωρίζει πρώτα ποιος έχει την αρμοδιότητα για ποιο θέμα. Η έναρξη, η διάρκεια και οι βασικοί όροι της κυνηγετικής περιόδου δεν αποφασίζονται από την Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας. Ρυθμίζονται σε κεντρικό επίπεδο από το αρμόδιο Υπουργείο και εφαρμόζονται από τις αρμόδιες υπηρεσίες. Η Περιφέρεια δεν είναι Υπουργείο.
Δεν νομοθετεί την κυνηγετική πολιτική της χώρας, ούτε αποφασίζει αυθαίρετα αν θα ανοίξει ή αν θα ανασταλεί η κυνηγετική περίοδος. Έχει συγκεκριμένο εκτελεστικό, συντονιστικό και υποστηρικτικό ρόλο και αυτόν ακριβώς ασκεί, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τα κτηνιατρικά μέτρα, τη βιοασφάλεια και την προστασία του ζωικού κεφαλαίου. Η ενημέρωση και η συνεργασία με τους Κυνηγετικούς Συλλόγους και τις αρμόδιες υπηρεσίες αποτελεί μέρος της συνολικής προσπάθειας που βρίσκεται σε εξέλιξη. Ακριβώς γι’ αυτό και η αναφορά στα γιλέκα ως δήθεν απόδειξη «αδράνειας» της Περιφέρειας είναι τουλάχιστον αποπροσανατολιστική.
Άλλο οι δράσεις που αφορούν την ασφάλεια, την οργάνωση και την υποστήριξη της κυνηγετικής δραστηριότητας και άλλο η διαχείριση μιας σοβαρής ζωονόσου. Το να συνδέονται τεχνητά δύο διαφορετικά ζητήματα, μόνο και μόνο για να δημιουργηθεί η εικόνα ότι «η Περιφέρεια ασχολείται με γιλέκα αντί με την ευλογιά», δεν βοηθά ούτε τους κτηνοτρόφους ούτε την πραγματική προσπάθεια περιορισμού της νόσου.
Το τελευταίο διάστημα παρατηρούμε μια συστηματική προσπάθεια να ταυτιστούν πολιτικές και αποφάσεις των Υπουργείων με τον εκτελεστικό ρόλο της Περιφέρειας, ώστε στη συνέχεια κάθε πρόβλημα να εμφανίζεται ως αποκλειστική ευθύνη της Περιφερειακής Αρχής. Αυτό δεν είναι ενημέρωση. Είναι συνειδητή σύγχυση αρμοδιοτήτων. Και όταν αυτή η τακτική ακολουθείται από πρόσωπα που έχουν συμμετάσχει ενεργά σε συνδυασμούς της αντιπολίτευσης στην Περιφέρεια, τότε εύλογα γεννώνται ερωτήματα για το αν πραγματικός στόχος είναι η προστασία του αγροτικού και κτηνοτροφικού κόσμου ή η δημιουργία πολιτικών εντυπώσεων.
Η κριτική είναι θεμιτή και απαραίτητη. Αλλά πρέπει να απευθύνεται στον πραγματικά αρμόδιο. Δεν μπορεί κάθε απόφαση της κεντρικής διοίκησης να βαφτίζεται «απόφαση της Περιφέρειας» και κάθε κυβερνητική πολιτική να παρουσιάζεται ως «αδράνεια της Περιφερειακής Αρχής». Οι πολίτες έχουν δικαίωμα να γνωρίζουν ποιος αποφασίζει, ποιος νομοθετεί και ποιος εφαρμόζει. Γιατί διαφορετικά δεν μιλάμε για λογοδοσία. Μιλάμε για αποπροσανατολισμό.
ΥΓ. Επειδή γίνεται λόγος για «αδράνεια» της Περιφέρειας, καλό είναι να σημειωθεί ότι ο Περιφερειάρχης Δυτικής Μακεδονίας εδώ και έναν χρόνο έχει ήδη απευθυνθεί με επιστολή του στο αρμόδιο Υπουργείο, επισημαίνοντας τους κινδύνους και τις πιθανές αρνητικές επιπτώσεις που μπορεί να προκύψουν από την κυνηγετική δραστηριότητα σε σχέση με την εξάπλωση της ευλογιάς των αιγοπροβάτων. Η επιστολή αυτή κοινοποιήθηκε παράλληλα και στις Ομοσπονδίες των Κυνηγετικών Συλλόγων, ώστε να υπάρχει πλήρης ενημέρωση και συνεργασία. Επομένως, η Περιφέρεια όχι μόνο δεν αδιαφόρησε, αλλά έθεσε εγκαίρως το ζήτημα εκεί όπου πραγματικά λαμβάνονται οι αποφάσεις. Αυτό ίσως είναι χρήσιμο να αναφέρεται πριν διατυπώνονται δημόσια κατηγορίες περί αδράνειας
Α, εντάξει… τώρα μιλάμε και για «επιστημονική» τεκμηρίωση από τους κομματικούς παρατρεχάμενους. Ο καθε ενας κομματικος μας φιλος έγινε σύμβουλος, ο καθένας έγινε ειδικός και όλοι έχουν άποψη για όλα.
Μόνο που υπάρχει ένα μικρό πρόβλημα: το έργο κρίνεται στην πράξη.
Και η πράξη στη Δυτική Μακεδονία είναι η αδράνεια, η στασιμότητα, οι επιχειρήσεις που κλείνουν η μία μετά την άλλη και μια περιοχή που εδώ και χρόνια ψάχνει να βρει τον δρόμο της.
Εκεί θα είχε ενδιαφέρον να δούμε λίγη από αυτή την «επιστημονική» γνώση να μετατρέπεται σε αποτέλεσμα. Γιατί από ανακοινώσεις, δικαιολογίες και επίρριψη ευθυνών χορτάσαμε.
Και κάτι ακόμη: όταν κάποιος πληρώνεται καλά για να συμβουλεύει και να σχεδιάζει πολιτικές, το ελάχιστο που περιμένει ο πολίτης είναι να βλέπει κάποιο αποτέλεσμα. Όχι να του εξηγούν συνεχώς ποιος άλλος φταίει.
Οπότε, αντί για τόση θεωρία και τόση κομματική αντιπαράθεση, κοιτάξτε λίγο την πραγματικότητα γύρω σας.
Γιατί η περιοχή δεν χρειάζεται άλλους «ειδικούς» στα λόγια. Χρειάζεται ανθρώπους που να μπορούν να δείξουν τι έκαναν και τι πέτυχαν.
Άιντε, γιατί πραγματικά κουράσατε.
Ένας ακόμα κλασικός ανώνυμος κομπλεξικός που αντί να απαντήσει στα επιχειρήματα αυτού που τοποθετείται δημόσια κάθεται και γράφει τις γνωστές γενικόλογες μπαρούφες. Γιαυτό σας γλενταμε. Γιαυτό εσείς μια ζωή ανώνυμοι και κομπλεξικοί και εμείς να σας γλενταμε
Ας μας δείξει λίγο και ο κύριος σύμβουλος το έργο του. Άιντε, γιατί τελικά όλοι κάπου έγιναν σύμβουλοι, σύμβουλοι επί συμβούλων, και πραγματικά γελάει ο κόσμος.
πραγματικά θα είχε ενδιαφέρον να μας παρουσιάσεις λίγο το έργο σου. Όχι τις δικαιολογίες, όχι τις αρμοδιότητες των άλλων και όχι ποιος φταίει.
Τι έκανες εσύ; Τι άλλαξε; Τι βελτιώθηκε; Τι αποτέλεσμα είδε ο πολίτης;
Και επειδή ο χρόνος έχει έναν πολύ ωραίο τρόπο να ξεσκεπάζει τα πάντα, θα σε περιμένουμε σε καμιά δυο χρόνια, όταν ενδεχομένως δεν θα είσαι πλέον στα πράγματα.Τότε να σε δούμε.
Θα συνεχίσεις να βλέπεις όλα ρόδινα ή τότε θα ανακαλύψεις ξαφνικά την αδράνεια, τα προβλήματα και τα χάλια της περιοχής;Γιατί η αλήθεια είναι μία:
Όταν πληρώνεσαι για να συμβουλεύεις, καλό είναι να φαίνεται και το αποτέλεσμα της συμβουλής σου.
Άιντε, λοιπόν. Λιγότερη θεωρία, λιγότερη κομματική προστασία και περισσότερα έργα.
Ο κόσμος πλέον βλέπει. Και κυρίως συγκρίνει.
Τι συγκρίνει βρε; Τον Βασίλη ως σύμβουλο με την κόρη του πρώην αντιπεριφερειαρχη ως συμβουλο; Όσο και να σκουζετε θα πίνετε ξύδι στην υγεία μας
Ο Πασχαλιδης ήταν υποψήφιος με τη ζεμπιλιαδου. Τωρα μπλέκει κυνηγούς και δασαρχεία.
Σωστός ο κ. Μαμάτσιος.
Ο περιφερειάρχης Δυτικής Μακεδονίας, αφού δεν εξελέγη βουλευτής Κοζάνης, κατέβηκε στις περιφερειακές εκλογές σαν “ανεξάρτητος”, διαγράφηκε και μόλις εκλέχτηκε περιφερειάρχης, επανήλθε στη ΝΔ. Τώρα χρησιμοποιώντας τον “συνεργάτη του Αντιπεριφερειάρχη Αγροτικής Ανάπτυξης” (άτομο κομματικά διορισμένο από τον ίδιο) αποποιείται των ευθυνών του και ρίχνει τις ευθύνες στην κεντρική κυβέρνηση, δηλαδή στο ίδιο του το κόμμα. Αυτός (ως βουλευτής και ως περιφερειάρχης) και το κόμμα του είναι οι κύριοι υπεύθυνοι για την καταστροφή της περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας. Πρέπει η Δυτική Μακεδονία να τους στείλει σπίτι τους, περιφερειάρχη και βουλευτές της ΝΔ. Δοκιμάστηκαν και τα αποτελέσματα τα γνωρίζουμε!
Η ανακοίνωση του Αγροτικού Συλλόγου Κοζάνης αναφέρεται στην Περιφέρεια κι όχι σε κάποια Αντιπεριφέρεια. Οπότε αυτό που καταλαβαίνουμε είναι ότι ο Αμανατίδης έβαλε τον αντιπεριφερειάρχη ν’ απαντήσει κι αυτός έβαλε τον μαματσιο να γράψει χωρίς ν’ ασχοληθεί με την ουσία της υπόθεσης. Νύχτα θα φύγουν όλοι τους
Θα είχαν κάποια αξία αυτά που γράφεις αν δεν ήσουν ένας ακόμα κομματικός εγκάθετος του περιφερειάρχη
Δείξε μας το έργο σου φίλε τι έχεις να παρουσιάσεις όχι την πολιτική σου διαδρομή και πως τφτασες εκεί τι έχεις πετύχει και άσε τις γενικολογιες προφανώς υπάρχουν εκεί έξω πολύ πιο ικανοί αλλά δυστυχώς αν δεν είναι του κόμματος δεν έχουν καμία προοπτική όπως και ο τόπος μας και σε αυτό φταίνε οι εκάστοτε περιφερειάρχες που διορίζουν όλους τους κομματικούς και όχι ικανούς για την θέση.
Ελα ρε σοβαρα; Για πες ποιοι ειναι αυτοι οι ικανοί να τους μάθουμε και εμείς. Πάω στοίχημα πως εννοείς τον εαυτό σου αλλα όσο παραμένεις ανώνυμος θα γελάμε απλά μαζί σου. Η μήπως ντρέπεσαι να μας πεις το όνομα σου γιατί αν καταλάβουμε ποιος είσαι θα γελάμε κανα μήνα με το πόσο καλύτερος φαντασιώνεσαι πως είσαι
Θα είναι κανένας φτώχας της πλεμπας που δουλεύει τίμιο μεροκάματο.
Γι’αυτό κρύβεται και συ καμαρώνεις γράφεις άρθρα και ανοίγεις μαγαζιά ενώ τα άλλα κλείνουν.
Ε ?
Έχετε να φάτε καλά φαλες
Βουρκώσαμε πλεμπαίε
Δε βουρκωνεις εσύ είσαι με γεμάτες τσέπες στην εποχή της εξαθλίωσης.
Είσαι καλός στην παρέα γι’αυτό.
Δεν ξέρω τώρα αν κάνεις και συμπληρωματικά πραγματακια.
Και ναι υπάρχουν μη ψηφοφόροι του συνταγματικού τόξου του κυνοβουλιιου,που δουλεύουν τίμια για σαράντα ευρώ.
Σου φαίνεται περίεργο ε?
Αλήθεια ποιον εκπροσωπεί θεσμικά ένας έμμισθος συνεργάτης του Αντιπεριφερειάρχη; Με γκολ από τα αποδυτήρια ξεκινάς…
Η απάντηση του συμβούλου του Αντιπεριφερειάρχη Αγροτικού Τομέα αποκαλύπτει, περισσότερο απ’ όσο ίσως θα ήθελε, το πραγματικό πρόβλημα της σημερινής Περιφερειακής Αρχής.
Μας λέει ότι η Περιφέρεια «δεν είναι Υπουργείο». Συμφωνούμε απολύτως.
Ακριβώς γι’ αυτό, όμως, δεν ζητά κανείς από την Περιφέρεια να νομοθετήσει για την κυνηγετική περίοδο. Ζητάμε από την Περιφερειακή Αρχή να ασκήσει τον θεσμικό και πολιτικό της ρόλο, να υπερασπιστεί με αποφασιστικότητα την τοπική κοινωνία, τους κτηνοτρόφους και την παραγωγική βάση της Δυτικής Μακεδονίας και να διεκδικήσει από την κεντρική διοίκηση αυτά που η ίδια δεν μπορεί να αποφασίσει.
Η αυτοδιοίκηση δεν είναι ταχυδρομείο της κυβέρνησης. Δεν περιορίζεται στο να στέλνει επιστολές και στη συνέχεια να δηλώνει ότι «έπραξε το καθήκον της».
Περιφερειακή πολιτική σημαίνει διεκδίκηση. Σημαίνει πίεση. Σημαίνει δημόσια θέση. Σημαίνει σύγκρουση όταν διακυβεύεται το συμφέρον του τόπου. Σημαίνει να μπορείς να κοιτάξεις τον κτηνοτρόφο, τον αγρότη και τον επαγγελματία στα μάτια και να του πεις συγκεκριμένα τι έκανες, τι πέτυχες και τι απαιτείς από την κυβέρνηση.
Και εδώ βρίσκεται η ουσία.
Όταν μια Περιφέρεια βρίσκεται αντιμέτωπη με μια σοβαρή κρίση στον κτηνοτροφικό τομέα, ο πολίτης δεν περιμένει να ακούσει μια διάλεξη περί κατανομής αρμοδιοτήτων. Περιμένει να δει πολιτική ηγεσία.
Περιμένει να ακούσει ποια μέτρα προτάθηκαν. Πόσο πιέστηκε η κυβέρνηση. Ποιες υπηρεσίες κινητοποιήθηκαν. Ποιο σχέδιο εφαρμόστηκε. Ποια οικονομική στήριξη διεκδικήθηκε. Ποια πρόσθετα μέτρα βιοασφάλειας ζητήθηκαν. Ποια είναι η αποτίμηση της κατάστασης σήμερα και ποιο είναι το σχέδιο της επόμενης ημέρας.
Αυτά είναι τα ερωτήματα.
Όχι αν η Περιφέρεια είναι Υπουργείο.
Και κάτι ακόμη: μια επιστολή προς ένα Υπουργείο, όσο χρήσιμη κι αν είναι, δεν αποτελεί από μόνη της πολιτικό έργο. Είναι μία διοικητική ενέργεια. Η πολιτική αξιολογείται από το αποτέλεσμα.
Αν το πρόβλημα παραμένει, αν η αγωνία των κτηνοτρόφων παραμένει, αν η παραγωγική δραστηριότητα συρρικνώνεται και αν η Δυτική Μακεδονία συνεχίζει να χάνει ανθρώπους, παραγωγή και προοπτική, τότε η Περιφερειακή Αρχή οφείλει να παρουσιάσει δημόσια τον απολογισμό της και όχι να ζητά από τους πολίτες να θεωρήσουν μια επιστολή ως απόδειξη αποτελεσματικότητας.
Η Δυτική Μακεδονία έχει κουραστεί από την πολιτική των ανακοινώσεων.
Έχει κουραστεί από τις φωτογραφίες, τις συσκέψεις, τις επιστολές, τις ημερίδες και τις μεγαλόστομες διακηρύξεις, όταν πίσω από όλα αυτά η πραγματική ζωή στην Περιφέρεια γίνεται ολοένα δυσκολότερη.
Ο αγρότης και ο κτηνοτρόφος δεν ζουν από δελτία Τύπου.
Ζουν από το εισόδημά τους και τον ιδρώτα τους. Από την αξία τους. Δεν τους βόλεψε το κόμμα σαν εσάς. Με τι προσόντα; Την ταυτότητα του κόμματος και οι επιστήμονες να είναι εκτός περιοχής;
Και όταν αυτό το εισόδημα απειλείται, δεν τους ενδιαφέρει ποιος έχει τυπικά την τελευταία αρμοδιότητα. Θέλουν μια Περιφέρεια που να διεκδικεί, να πιέζει, να συντονίζει και να αγωνίζεται πραγματικά για αυτούς.
Είναι επίσης πολιτικά απαράδεκτο, κάθε φορά που ασκείται κριτική, η απάντηση να αναζητά τα πολιτικά χαρακτηριστικά εκείνου που την ασκεί.
Το αν κάποιος συμμετείχε ή συμμετέχει σε έναν αντιπολιτευτικό συνδυασμό δεν απαντά σε κανένα από τα προβλήματα του κτηνοτρόφου.
Αντίθετα, δημιουργεί την εντύπωση ότι όταν λείπουν οι απαντήσεις επί της ουσίας, περισσεύουν οι υπαινιγμοί περί πολιτικών σκοπιμοτήτων.
Η δημοκρατία, όμως, δεν λειτουργεί έτσι.
Η αντιπολίτευση έχει δικαίωμα να ελέγχει. Οι φορείς έχουν δικαίωμα να διεκδικούν. Οι πολίτες έχουν δικαίωμα να διαμαρτύρονται. Και η Περιφερειακή Αρχή έχει υποχρέωση να λογοδοτεί.
Αυτό είναι το νόημα της αυτοδιοίκησης.
Και επειδή γίνεται συνεχώς επίκληση της θεσμικής τάξης, ας την εφαρμόσουμε μέχρι τέλους:
Το Υπουργείο να αναλάβει τις δικές του ευθύνες.
Η Περιφέρεια να αναλάβει τις δικές της.
Και οι πολίτες να κρίνουν και τους δύο από τα αποτελέσματα.
Γιατί η Δυτική Μακεδονία δεν έχει την πολυτέλεια να παρακολουθεί μια διαρκή μετάθεση ευθυνών μεταξύ Αθήνας και Περιφέρειας, την ώρα που η παραγωγική της βάση αποδυναμώνεται και ο τόπος ερημώνει.
Το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι ποιος θα κερδίσει επικοινωνιακά μια αντιπαράθεση στο διαδίκτυο.
Το πραγματικό διακύβευμα είναι αν η Δυτική Μακεδονία θα αποκτήσει επιτέλους μια Περιφερειακή Αρχή που θα λειτουργεί ως πολιτική δύναμη διεκδίκησης και όχι ως μηχανισμός διαχείρισης της παρακμής.
Η περιοχή μας δεν χρειάζεται άλλες δικαιολογίες.
Χρειάζεται σχέδιο.
Χρειάζεται διεκδίκηση.
Χρειάζεται διαφάνεια.
Χρειάζεται αποτελέσματα.
Και πάνω απ’ όλα χρειάζεται πολιτικούς ανθρώπους που, όταν τα πράγματα δυσκολεύουν, δεν θα αναζητούν πρώτα ποιος άλλος φταίει, αλλά θα απαντούν στο απλό και αμείλικτο ερώτημα:
«Εσείς μ, τι κάναμε για τον τόπο μας;»
Ας τελειώνουμε κάποια στιγμή με την πολιτική της υπεκφυγής. Η απάντηση του συμβούλου του Αντιπεριφερειάρχη Αγροτικού Τομέα είναι χαρακτηριστική μιας Περιφερειακής Αρχής που, αντί να απαντά για το έργο και τα αποτελέσματά της, αναζητά διαρκώς ποιος άλλος έχει την ευθύνη. Μας λέει ότι «η Περιφέρεια δεν είναι Υπουργείο». Συμφωνούμε. Κανείς δεν ζήτησε από την Περιφέρεια να νομοθετήσει για την κυνηγετική περίοδο. Ζητάμε όμως από την Περιφερειακή Αρχή να κάνει τη δουλειά για την οποία εξελέγη: να διεκδικεί, να πιέζει, να συντονίζει, να προστατεύει την παραγωγή και να υπερασπίζεται έμπρακτα τους ανθρώπους της Δυτικής Μακεδονίας. Η αυτοδιοίκηση δεν είναι γραμματοκιβώτιο της κυβέρνησης. Δεν μπορεί η πολιτική απάντηση σε κάθε πρόβλημα να είναι «δεν είναι δική μας αρμοδιότητα». Γιατί όταν μια περιοχή βρίσκεται αντιμέτωπη με σοβαρή κρίση στον κτηνοτροφικό τομέα, ο πολίτης δεν ενδιαφέρεται για ένα μάθημα διοικητικού δικαίου. Θέλει να ξέρει τι έκανε η Περιφέρεια, τι διεκδίκησε, τι πέτυχε και ποιο είναι το σχέδιό της. Μια επιστολή προς ένα Υπουργείο μπορεί να είναι μια χρήσιμη διοικητική ενέργεια. Δεν αποτελεί όμως από μόνη της πολιτικό έργο ούτε αποδεικνύει αποτελεσματικότητα. Αντί λοιπόν να μας εξηγούν ποιος έχει την αρμοδιότητα, ας παρουσιάσουν συγκεκριμένα στοιχεία: ποια μέτρα πρότειναν, πόσο πίεσαν την κυβέρνηση, ποια αποτελέσματα πέτυχαν, πόσους κτηνοτρόφους στήριξαν και ποιο είναι το σχέδιο της Περιφέρειας για την επόμενη ημέρα. Και επειδή στο κείμενο γίνεται λόγος για «πολιτικές εντυπώσεις», ας είμαστε ξεκάθαροι: η κριτική δεν ακυρώνεται επειδή αυτός που την ασκεί μπορεί να έχει διαφορετική πολιτική τοποθέτηση. Αν διαφωνείτε, απαντήστε στα επιχειρήματα. Αν κάποιος λέει ψέματα, διαψεύστε τον με στοιχεία. Οι υπαινιγμοί περί αντιπολίτευσης δεν αποτελούν απάντηση. Πολύ περισσότερο όταν η συγκεκριμένη παρέμβαση προέρχεται από άνθρωπο που κατέχει αμειβόμενη συμβουλευτική θέση στην Περιφέρεια. Όταν κάποιος συμμετέχει ως σύμβουλος στη λειτουργία μιας δημόσιας διοίκησης και παρεμβαίνει δημόσια υπερασπιζόμενος την πολιτική της, είναι απολύτως εύλογο οι πολίτες να ζητούν να γνωρίζουν ποια είναι τα προσόντα του, ποιο ακριβώς είναι το αντικείμενο της θέσης του, ποια είναι η εξειδίκευσή του στον αγροτικό και κτηνοτροφικό τομέα, ποιο έργο έχει παραγάγει και ποια συγκεκριμένα αποτελέσματα έχει φέρει. Γιατί οι σύμβουλοι μιας Περιφερειακής Αρχής δεν πληρώνονται από κάποιο ιδιωτικό ταμείο. Πληρώνονται από δημόσιο χρήμα. Από τα χρήματα των ίδιων των πολιτών που σήμερα τους ζητούν λογαριασμό. Και όταν κάποιος αμείβεται από τον φορολογούμενο, έχει όχι μόνο δικαίωμα να μιλά αλλά και υποχρέωση να λογοδοτεί. Η Δυτική Μακεδονία έχει κουραστεί από τις ανακοινώσεις, τις φωτογραφίες, τις συσκέψεις, τις επιστολές και τις διαρκείς εξηγήσεις για το ποιος φταίει. Ο τόπος χρειάζεται αποτέλεσμα. Ο κτηνοτρόφος χρειάζεται στήριξη. Ο αγρότης χρειάζεται προοπτική. Οι νέοι άνθρωποι χρειάζονται λόγο για να μείνουν και όχι άλλη μία αφορμή για να φύγουν. Και πάνω απ’ όλα, η περιοχή χρειάζεται μια Περιφερειακή Αρχή που να αντιλαμβάνεται ότι η πολιτική ευθύνη δεν σταματά εκεί που τελειώνει η τυπική αρμοδιότητα. Εκεί ακριβώς αρχίζει η πολιτική διεκδίκηση. Η Δυτική Μακεδονία δεν χρειάζεται ανθρώπους που θα εξηγούν γιατί δεν μπορούν να κάνουν κάτι. Χρειάζεται ανθρώπους που θα παλεύουν μέχρι να γίνει. Και στο τέλος, οι πολίτες δεν θα κρίνουν πόσες ανακοινώσεις έβγαλε ένας σύμβουλος ούτε πόσες επιστολές στάλθηκαν στην Αθήνα. Θα κρίνουν το αποτέλεσμα. Και το αποτέλεσμα είναι αυτό που οφείλει να υπερασπιστεί η Περιφερειακή Αρχή.