Κύριε πρώην Δήμαρχε,
επειδή επικαλείστε τόσο συχνά το «προσωπικό σας αρχείο», καλό θα ήταν πού και πού να ανοίγετε και το αρχείο των πραγματικών γεγονότων. Γιατί οι αριθμοί, όσο κι αν προσπαθεί κανείς να τους παρουσιάσει όπως τον βολεύουν, έχουν ένα κακό συνήθειο:
Δεν ξεχνούν.
Το χρέος των 1.413.417,94 € προς τη ΔΕΗ δεν δημιουργήθηκε από τη σημερινή Δημοτική Αρχή.
Ήταν χρέος του πρώην Δήμου Σερβίων–Βελβεντού και μεταφέρθηκε σε ποσοστό περίπου 75% στον Δήμο Σερβίων το 2019 με το ΦΕΚ 4541/11-12-2019.
Και αυτό δεν το λέω εγώ.
Το λέει η ίδια η ΔΕΗ.
Το 2020, μετά τις ενέργειες της Δημοτικής Αρχής, το χρέος αυτό εξοφλήθηκε από το Υπουργείο Οικονομικών.
Από τότε μέχρι σήμερα, όμως, άλλαξαν πολλά.
Η τιμή της κιλοβατώρας εκτοξεύθηκε και το ενεργειακό κόστος του Δήμου πολλαπλασιάστηκε.
Και εμείς τι κάναμε;
Δεν περιμέναμε τον επόμενο «από μηχανής θεό».
Κάναμε έργα και σχεδιάσαμε λύσεις:
• Καταθέσαμε πρόταση για δημοτικό φωτοβολταϊκό περίπου 1.000.000 €, που απορρίφθηκε λόγω έλλειψης ηλεκτρικού χώρου.
• Προχωρήσαμε σε έργο τηλεμετρίας 6.500.000 €, εντοπίζοντας απώλειες στο δίκτυο και εγκαθιστώντας έξυπνα υδρόμετρα.
• Συμμετείχαμε στις Ενεργειακές Κοινότητες μαζί με τον Δήμο Βοΐου και εξασφαλίσαμε χρηματοδότηση από το ΔΑΜ περίπου 8.000.000 €, ώστε ο Δήμος να μειώσει δραστικά το ενεργειακό του κόστος.
• Και μετά από δύο χρόνια επίμονων προσπαθειών, προχωρήσαμε στην επιβολή τέλους στους κατόχους φωτοβολταϊκών εγκαταστάσεων που δραστηριοποιούνται στον Δήμο μας. Ένα τέλος που βάζει επιτέλους τάξη σε μια κατάσταση που για χρόνια παρέμενε αρρύθμιστη και δημιουργεί νέα έσοδα για τον Δήμο.Γιατί όλοι πρέπει να συνεισφέρουν στον τόπο στον οποίο δραστηριοποιούνται.Κανένας επιχειρηματίας δεν μπορεί να απολαμβάνει τα οφέλη μιας περιοχής χωρίς να καταβάλλει αυτά που του αναλογούν.
Και αυτά τα έσοδα δεν είναι για να μείνουν σε κάποιο συρτάρι.
Είναι για να επιστρέψουν στους δημότες σε έργα και υπηρεσίες.
Αυτά είναι έργα. Αυτή είναι οικονομική διαχείριση. Όχι αναρτήσεις.
Και πάμε τώρα στα περίφημα «ανταποδοτικά του Ιλαρίωνα».
Εδώ βρίσκεται η μεγάλη αντίφαση.
Κύριε πρώην Δήμαρχε,
όταν ήσασταν Δήμαρχος, από τα περίφημα 2.000.000 € των ανταποδοτικών, πόσα ευρώ ήρθαν στον Δήμο;
Ούτε ένα.
Και δεν ήσασταν περαστικός.
Ήσασταν Δήμαρχος.
Και στη συνέχεια δημοτικός σύμβουλος και επικεφαλής της αντιπολίτευσης.
Γνωρίζατε τις διαδικασίες. Γνωρίζατε τις επιτροπές. Γνωρίζατε τις εξελίξεις.
Γιατί λοιπόν τότε δεν ήρθε ούτε ένα ευρώ;
Η σημερινή Δημοτική Αρχή προσπάθησε να βρει λύση.
Εξετάστηκε ακόμη και το τεράστιο αρδευτικό των Καμβουνίων, ύψους περίπου 35 εκατομμυρίων ευρώ.
Το κόστος ήταν απαγορευτικό.
Στη συνέχεια προτείναμε στη ΔΕΗ συγκεκριμένα έργα:
τον δρόμο Φρουρίου–Λαζαράδων και έργα ύδρευσης της Ελάτης.
Η ΔΕΗ δεν ανταποκρίθηκε.
Και σήμερα, που επιτέλους υπάρχει λύση ώστε να αξιοποιηθεί αυτή η επί χρόνια άφαντη απαίτηση προς όφελος των Καμβουνίων, εσείς επιλέγετε να σηκώσετε ξανά το λάβαρο του διχασμού.
Μιλάτε μάλιστα για «ηθική ευθύνη» των δημοτικών συμβούλων.
Αλήθεια, για ποια απόφαση μιλάτε;
Δεν γνωρίζετε ότι την απόφαση για τον συμψηφισμό την έλαβε ήδη η Δημοτική Επιτροπή και μάλιστα ΟΜΟΦΩΝΑ;
Δηλαδή όλοι όσοι συμμετείχαν συμφώνησαν.
Και τώρα εσείς τους καλείτε περίπου να αισθανθούν και… ένοχοι;
Αυτό δεν είναι ενημέρωση. Είναι προσπάθεια δημιουργίας εντυπώσεων.
Και κάτι ακόμη:
Ο Δήμος έχει ρυθμίσει τις υποχρεώσεις του προς τη ΔΕΗ.
Επομένως το σενάριο περί «διακοπής του ρεύματος» που παρουσιάζετε ως επικείμενη καταστροφή είναι απλώς κινδυνολογία.
Το πραγματικό ερώτημα είναι ένα:
Γιατί σας ενοχλεί τόσο πολύ μια λύση που μπορεί επιτέλους να φέρει έργα στα Καμβούνια;
Γιατί όταν ήσασταν εσείς Δήμαρχος τα «ανταποδοτικά του Ιλαρίωνα» έμεναν στα χαρτιά;
Γιατί επί τόσα χρόνια υπήρχαν στους προϋπολογισμούς, αλλά δεν υπήρχαν στα ταμεία του Δήμου;
Και γιατί σήμερα, που βρίσκουμε έναν τρόπο να μετατρέψουμε αυτή την άφαντη απαίτηση σε πραγματικό όφελος για τον τόπο, προσπαθείτε να φοβίσετε τους πολίτες και να διχάσετε τους Καμβουνιώτες;
Εμείς θα συνεχίσουμε όπως ξεκινήσαμε:
Να διεκδικούμε.
Να βρίσκουμε λύσεις.
Να εξασφαλίζουμε χρηματοδοτήσεις.
Να βάζουμε τάξη στα οικονομικά.
Να κάνουμε έργα.
Εσείς μπορείτε να συνεχίσετε να γράφετε ιστορία από το προσωπικό σας αρχείο.
Μόνο που υπάρχει ένα μικρό πρόβλημα:
Η ιστορία ενός Δήμου δεν γράφεται στο Facebook.
Γράφεται στα έργα.
Και τα έργα φαίνονται.
Όπως φαίνεται και ποιος τα έκανε.
Και επειδή ίσως αναρωτιέστε γιατί άργησα να απαντήσω:
Δεν άργησα. Απλώς είχα μια προσωπική υποχρέωση που για μένα ήταν σημαντικότερη από μια ανάρτηση στο Facebook.
Την τίμησα.
Και μετά, με την ησυχία μου, κάθισα να σας απαντήσω.
Γιατί στη ζωή υπάρχουν πράγματα που αξίζουν περισσότερο από την πολιτική αντιπαράθεση.
Και υπάρχουν και αναρτήσεις που, αργά ή γρήγορα, ζητούν απάντηση.
Αυτή ήταν μία από αυτές.
Και όπως έλεγε ο συγχωρεμένος ο μπαρμπα-Γιάννης ο μάστορας, σε ανάλογες περιπτώσεις:
«Ο λύκος κι αν εγέρασε, μαλλί άλλαξε, μυαλά δεν άλλαξε.»
Κάποιοι άνθρωποι, βλέπετε, μπορεί να αλλάζουν αξιώματα.
Συνήθειες όμως δύσκολα αλλάζουν.
