Κατά τη χθεσινή επίσκεψη των Δ. Παπαστεργίου και Σ. Καλαφάτη στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας και στη συζήτηση με τον Πρύτανη Θ. Θεοδουλίδη, ειπώθηκε κάτι που έχει ιδιαίτερη σημασία. Ο Πρύτανης παρουσίασε μια εικόνα που, ασφαλώς, έχει θετικά στοιχεία. Αύξηση περίπου 9% στους φετινούς εισακτέους, σχεδόν 3.000 νεοεισερχόμενοι φοιτητές, αλλά και κάτι ακόμη. Όπως είπε, όλο και περισσότερα παιδιά από τη Δυτική Μακεδονία επιλέγουν πλέον να σπουδάσουν εδώ, εγκαταλείποντας σταδιακά εκείνη την παλιότερη νοοτροπία του «φεύγω για να κάνω τη ζωή μου αλλού».
Αυτό είναι σημαντικό. Ωστόσο, στην ίδια κουβέντα ειπώθηκε και κάτι ακόμη: περίπου ένας στους έξι φοιτητές φεύγει με μετεγγραφή. Το «1 στους 6» αντιστοιχεί περίπου στο 16,7%. Αν το ποσοστό αυτό αφορά τους περίπου 3.000 νεοεισερχόμενους που ανέφερε ο Πρύτανης, τότε μιλάμε θεωρητικά για περίπου 500 φοιτητές. Αν αφορά διαφορετική βάση υπολογισμού, ο απόλυτος αριθμός φυσικά αλλάζει. Σε κάθε περίπτωση, όμως, το ποσοστό από μόνο του δεν είναι αμελητέο.
Ακούγοντας αυτή την επισήμανση από τον Πρύτανη, ο Υπουργός Δ. Παπαστεργίου σχολίασε πως όσο περισσότεροι νέοι έρχονται, βλέπουν από κοντά τη δουλειά που γίνεται κι όσο αρχίζει να μειώνεται ο αριθμός των μετεγγραφών, τόσο περισσότερο μπορεί κανείς να μιλά για αναστροφή του κλίματος. Και κάπου εδώ βρίσκεται η άλλη μισή επιτυχία που πρέπει ακόμη να κατακτηθεί.
Γιατί το να επιλέγουν τα παιδιά της Δυτικής Μακεδονίας το Πανεπιστήμιο του τόπου τους είναι εξαιρετικά θετικό. Δεν αρκεί, όμως, για ένα Πανεπιστήμιο που θέλει να αποτελέσει πραγματικό πόλο ανάπτυξης. Το μεγάλο στοίχημα είναι το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας να αποτελεί επιλογή και για το παιδί από την Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, τη Θεσσαλία, την Ήπειρο ή την Κρήτη. Και όταν έρθει εδώ, να μη σκέφτεται από την πρώτη στιγμή πώς θα πάρει μετεγγραφή για να φύγει.
Το «ένας στους έξι» δεν είναι ποσοστό που δικαιολογεί καταστροφολογία, αλλά σίγουρα δεν είναι και αμελητέο. Κι εδώ δεν μιλάμε απλώς για περισσότερες νοικιασμένες γκαρσονιέρες ή περισσότερους καφέδες στις πόλεις. Ένας φοιτητής που έρχεται από άλλη περιοχή και μένει τέσσερα ή πέντε χρόνια στη Δυτική Μακεδονία φέρνει μαζί του οικονομική δραστηριότητα, δημιουργεί δεσμούς με τον τόπο, μπορεί να κάνει πρακτική εδώ, να εργαστεί εδώ και ίσως κάποια στιγμή να αποφασίσει ακόμη και να εγκατασταθεί εδώ.
Άρα, ναι, τ’ ότι περισσότερα παιδιά της Δυτικής Μακεδονίας επιλέγουν να μείνουν και να σπουδάσουν στον τόπο τους είναι μια πολύ καλή είδηση. Είναι όμως η μισή επιτυχία. Η άλλη μισή θα έρθει – αν έρθει – όταν αρχίσουμε να ακούμε όλο και περισσότερα παιδιά από την υπόλοιπη Ελλάδα να λένε: «Πέρασα στη Δυτική Μακεδονία και θέλω να μείνω εκεί».
μα τα παιδιά επιλέγουν να σπουδάσουν εδώ γιατί οι πολυτεχνικές σχολές έχουν ένα κάποιο επίπεδο και κυρίως ΓΙΑΤΙ Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΠΙΑ ΝΑ ΣΠΟΥΔΑΣΕΙ ΠΑΙΔΙΑ ΣΕ ΑΛΛΗ ΠΟΛΗ! Πάλι καλά που υπάρχει το πανεπιστήμιο για το οποίο οι πρώην τειτζήδες εκπαιδευτικοί κάνουν ότι μπορούν να το φέρουν στα μέτρα τους…….
οι μεταγγραφές ως επί το πλείστων αφορά ακριβώς αυτό, παιδιά από άλλες περιοχές,, που λεφτά στην οικογένεια πια για σπουδές σε άλλη πόλη!
οι σχολές του παλιού τει τι βάσεις έχουν; ποιοι είναι οι καθηγητές και οι πρόεδροι των τμημάτων; ας μην πούμε καλύτερα και μελαγχολήσουμε
Τα περισσότερα παιδια αγαπητο kozan διαλέγουν πόλη, δεν διαλέγουν σχολή. Δυστυχώς!
Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Υπουργείου Παιδείας για τις μετεγγραφές, το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης (ΔΠΘ) και το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων παρουσιάζουν τις περισσότερες «απώλειες» φοιτητών και τις περισσότερες κενές θέσεις που μένουν πίσω λόγω των μετεγγραφών προς την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Σταθερά ψηλά στη λίστα των ιδρυμάτων από τα οποία αποχωρούν οι περισσότεροι φοιτητές βρίσκεται επίσης το Πανεπιστήμιο Αιγαίου, καθώς και το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας.
Να παραμυθιαζόμαστε μεταξύ μας, αλλά μην τα λέμε παραέξω…
Ποιος να έρθει να σπουδάσει στην Κοζάνη, όταν κοσμήτορας της Πολυτεχνικής Σχολής ορίζεται πρωτοβάθμιος καθηγητής που δεν έχει βγάλει ούτε έναν διδάκτορα στην πολύχρονη καριέρα του;
Είναι ο ίδιος που δήλωσε σε εκδήλωση ότι: “Το πανεπιστήμιο είναι πρόθυμο να παρέχει τις υπηρεσίες του –με το αζημίωτο βέβαια– για την καύση”.
Δυστυχώς πρόκειται για ΤΕΙποίηση του Πανεπιστημίου. Αυτά βλέπουν οι φοιτητές και τρέχουν μακριά ! Πηγαίνουν σε μια κανονική Πολυτεχνική σχολή!
Ούσα 14 χρόνια στη Νομική Σχολή ΑΠΘ, απλά να σας ενημερώσω ότι υφίστατο μεγάλες μορφές της Νομικής Επιστήμης και συγκεκριμένα του Δημοσίου Δικαίου, που δεν είχαν ασχοληθεί να αναλάβουν υποψήφιους διδάκτορες… Από εκεί και ύστερα, το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας, όπως ανέφερε και ο πρωθυπουργός σε συνέντευξη σε τοπικό δίκτυο της περιοχής μας έχει αποκτήσει ισχυρό αποτύπωμα στον κεντρικό χάρτη των ακαδημαϊκών ιδρυμάτων της χώρας μας και φυσικά εκτός των άλλων, οι συνεργασίες του Πολυτεχνείου καταδεικνύουν όχι μόνο επιστημονική εξωστρέφεια, αλλά ότι διεθνείς κολοσσοί επενδύουν στα εργαστήριά του
Το να φέρνετε ως παράδειγμα τη Νομική για να δικαιολογήσετε τα κριτήρια σε ένα Πολυτεχνείο, είναι σαν να συγκρίνετε μήλα με πορτοκάλια. Όπως και στην Καλών Τεχνών ενδεχομένως να μην χρειάζεται καν διδακτορικό για να εκλεγείς καθηγητής, αυτό δεν σημαίνει ότι στα υπόλοιπα τμήματα θα ισοπεδώσουμε τον πήχη.
Στον χώρο των Πολυτεχνικών Σχολών είναι γνωστό τοις πάσι: η επίβλεψη διδακτορικών στη βαθμίδα του Καθηγητή είναι ο βασικός κανόνας. Το να υπάρχει πρωτοβάθμιος καθηγητής (και μάλιστα Κοσμήτορας) χωρίς κανέναν διδάκτορα, απλά δεν υφίσταται σε κανένα σοβαρό Πολυτεχνείο. Είναι ένα θλιβερό προηγούμενο που θυμίζει εποχές ΤΕΙ, όσο κι αν προσπαθείτε να το “χρυσώσετε” με επικλήσεις σε δηλώσεις πολιτικών περί “εξωστρέφειας
Από το σχόλιό σας φαίνεται ότι δεν έχετε καμία μα καμία γνώση των πανεπιστημιακών θεμάτων, απλά εκφέρετε άποψη για να ρίξετε λάσπη… Σε όλες τις θεωρητικές σχολές ανέκαθεν χρειαζόταν διδακτορικό για να γίνει μέλος ΔΕΠ… Το Πολυτεχνείο πρέπει να γνωρίζετε, ήταν από τους επιστημονικούς κλάδους που σε τμήματά του δεν χρειάζονταν η λήψη διδακτορικού για να γίνει κάποιος μέλος ΔΕΠ (λχ. η Αρχιτεκτονική) …Πχ η υπουργός επί συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ , Θεανώ Φωτίου ήταν Καθηγήτρια Αρχιτεκτονικής και μάλιστα στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, χωρίς την προγενέστερη λήψη διδακτορικού, καθώς δεν υφίστατο η εν λόγω υποχρέωση… Επίσης και πάλι πρέπει να γνωρίζετε, ότι για να εξελιχθεί κάποιος στη βαθμίδα του πρωτοβάθμιου Καθηγητή μέσα στα “προσόντα” είναι η επίβλεψη διδακτορικών διατριβών (… και πάλι, ανάλογα με το νομικό πλαίσιο της περιόδου που έχει ή είχε θέσει την εξέλιξή του)… Κατά τη διάρκεια της θητείας του στη βαθμίδα του Καθηγητή εάν θέλει αναλαμβάνει υποψήφιους διδάκτορες, εάν δεν θέλει, πολύ απλά δεν υποχρεούται να το πράξει… Την επόμενη φορά διαβασμενος/η
Αυτό που λέτε είναι οι μεταγραφές.Αλλα υπάρχουν και κάποιο οι οποίοι τα παρατάνε κάποιοι που απλά γράφονται και κάποιοι που που ελα μωρέ θα δούμε.Και έτσι φτάνουμε να είμαστε στα ίδια επίπεδα και χειρότερα.
ΕΔΏ ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΟΥΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΠΑΙΔΙΑ ΘΑ ΒΡΟΥΝ ΤΑ ΑΛΛΑ; ΠΕΙΤΕ ΜΟΥ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΠΑΣΧΟΛΗΘΟΥΝ ΤΙ ΕΧΟΥΜΕ ; ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑ; ΛΙΜΑΝΙΑ; ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΑ; ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΕΡΓΑ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΑΣΧΟΛΗΘΟΥΝ ; ΠΑΜΕ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΠΟΛΕΙΣ ΚΑΙ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΔΩ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΑ ΜΙΑ ΞΕΧΑΣΜΕΝΗ ΠΟΛΗ ΠΟΥ ΣΥΝΕΧΩΣ ΥΠΟΒΑΘΜΙΖΕΤΑΙ
Λίγη υπομονή, οι πρυτανικές εκλογές πλησιάζουν! Το πανεπιστήμιο χρειάζεται ανθρώπους που είναι μέρα-νύχτα παρόντες και δουλεύουν στην πράξη, όπως η Παρασκευή (Βούλα), με αποδεδειγμένη προσφορά και ως αντιπρόεδρος. Όσοι αρκούνται στις δημόσιες σχέσεις, στα φλας και στο σκάκι, καλό είναι να ετοιμάζονται για ματ!