Όταν η Κ. Βέττα αποχώρησε από τον ΣΥΡΙΖΑ, μας είπε (δείτε εδώ) ότι το έκανε για να παραμείνει ενεργή σε μια «στρατηγική ανασύνθεσης του αριστερού και προοδευτικού χώρου», μακριά, όπως τόνιζε, από «ομφαλοσκοπήσεις, προσωπικά σχέδια και κατακερματισμούς». Πέρασε κάποιος καιρός από τότε και, συγχωρέστε μας, αλλά αυτή την περιβόητη ανασύνθεση ακόμη την ψάχνουμε. Ποια πρωτοβουλία ανέλαβε; Ποιο νέο πολιτικό σχήμα επιχείρησε να ενώσει; Ποια πρόταση κατέθεσε για την υπέρβαση των κατακερματισμών που η ίδια κατήγγειλε; Πού αποτυπώθηκε στην πράξη αυτή η στρατηγική; Γιατί αν «ανασύνθεση» σημαίνει να αποχωρείς από τον ΣΥΡΙΖΑ, να κρατάς τη βουλευτική έδρα και στη συνέχεια να εμφανίζεσαι στις εκδηλώσεις του Α. Τσίπρα, όπως χθες στην Θεσσαλονίκη, περιμένοντας να δούμε αν θα υπάρξει και θέση στο επόμενο ψηφοδέλτιο, τότε όλα παραπέμπουν σε μια πολιτική διαδρομή που είχε από την αρχή συγκεκριμένη κατεύθυνση. Αν τελικά η πολιτική της πορεία καταλήξει στον Τσίπρα (δεν εξαρτάται, εν τέλει, από εκείνη) κι ενδεχομένως σε νέα υποψηφιότητα, τότε αυτή η φράση θα χρειαστεί κάποια εξήγηση. Γιατί εύκολα καταγγέλλουμε τα «προσωπικά σχέδια» των άλλων, το δύσκολο είναι να αποδείξουμε ότι η δική μας διαδρομή δεν ήταν ένα άλλο «προσωπικό σχέδιο».
Χθες, πάντως, όπως προαναφέραμε και δείξαμε (δείτε εδώ), η Κ. Βέττα ήταν στην Θεσσαλονίκη. Και μπορεί την παράσταση στην είσοδο να την έκλεψε ο Θ. Καρυπίδης με εκείνον τον εναγκαλισμό στον πρώην Πρωθυπουργό, που με τέτοιο σφίξιμο λίγο ακόμη και θα του έκοβε την ανάσα, όμως υπήρξε κι ένα δεύτερο στιγμιότυπο που είχε τη δική του χάρη. Ο Α. Τσίπρας, μέσα στη φούρια των χαιρετισμών, πέρασε δίπλα από την Κ. Βέττα χωρίς, σχεδόν, να την κοιτάξει, με την ίδια να του δίνει τελικά ένα χτύπημα στην πλάτη, σαν να του έλεγε: «Αλέξη, εδώ είμαι κι εγώ. Δεν πειράζει που δεν με είδες, εγώ σε είδα!». Ο Καρυπίδης, λοιπόν, πήρε την αγκαλιά. Η Βέττα πήρε την πλάτη. Δεν ξέρουμε αν αυτά μπαίνουν σε κάποια κλίμακα πολιτικής εγγύτητας, αλλά αν μπαίνουν, τότε ο πρώην Περιφερειάρχης φαίνεται να προηγείται με διαφορά στήθους ή μάλλον αγκαλιάς. Η Κ. Βέττα, πάντως, δεν πτοήθηκε. Εδώ ολόκληρη βουλευτική έδρα κράτησε, γνωρίζοντας ότι η επιλογή αυτή θα σηκώσει πολιτική κριτική, ένα προσπέρασμα κι ένα χτύπημα στην πλάτη θα την έκαναν να κολλήσει; «Από το Αλέξη, εδώ είμαι κι εγώ», μέχρι το «καλώς ήρθες στο ψηφοδέλτιο», βέβαια, έχει ακόμη, λίγο, δρόμο, αλλά κάθε μεγάλη πολιτική «ανασύνθεση», σαν αυτή για την οποία αγωνίστηκε η Κ. Βέττα, από κάπου πρέπει να ξεκινά. Έστω κι από μια πλάτη.
Η Χύτρα
Δεν σε θέλουμε στο κόμμα του τσίπρα να φύγεις. Παρέδωσε την έδρα και να φύγεις.ειμαστε νέα στελέχη του Τσίπρα δεν σε θέλουμε Καλλιόπη βεττα μόνο το συμφέρον σου κοιτάς.
Πυροσβέστη εσυ;
Ολα για το καλό μας τα κάνουν.