Αν υπάρχει αυτή τη στιγμή ένας πολιτικός χώρος, τοπικά μιλώντας, που προς τα έξω δείχνει περισσότερο οργανωμένος και «συμφιλιωμένος» σε σχέση με άλλους, αυτός είναι το ΠΑΣΟΚ. Μόνο που η εικόνα της ηρεμίας δεν σημαίνει απαραίτητα ότι επικρατεί και στο παρασκήνιο. Η Νομαρχιακή Επιτροπή εξακολουθεί να κινείται κυρίως στο επίπεδο των τυπικών κομματικών ανακοινώσεων, χωρίς ιδιαίτερα έντονο πολιτικό αποτύπωμα στην τοπική επικαιρότητα, την ώρα που στο εσωτερικό της έχουν γίνει κι αντικαταστάσεις προσώπων που πέρασαν σχεδόν απαρατήρητες ακόμη κι από ανθρώπους που παρακολουθούν στενά τα κομματικά δρώμενα. Χαρακτηριστικό είναι ότι μπορεί να αλλάξει ακόμη και πρόσωπο σε κεντρικό οργανωτικό ρόλο (π.χ. Γραμματέας) και να χρειαστεί χρόνος μέχρι να γίνει ευρύτερα γνωστό. Κάπως δύσκολο, λοιπόν, να μιλά κανείς για οργανωμένη τοπική κομματική λειτουργία όταν οι ίδιες οι εσωτερικές μεταβολές δεν γίνονται αντιληπτές ούτε πολιτικά ούτε κοινωνικά.
Το μεγαλύτερο ενδιαφέρον, πάντως, βρίσκεται αλλού. Στο επίπεδο των προσώπων που ήδη συζητούνται για τις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις κι ειδικότερα στην τριάδα Π. Κουκουλόπουλου – Ο. Μαρκογιαννάκη και Γ. Χριστοφορίδη, όπου πίσω από τις δημόσιες ισορροπίες φαίνεται να εξελίσσεται ένας ιδιότυπος «ψυχρός πόλεμος». Κανείς, φυσικά, δεν έχει λόγο αυτή τη στιγμή να ανοίξει δημόσιο μέτωπο. Όλοι χρειάζονται όλους κι όλοι γνωρίζουν ότι οι πραγματικές αποφάσεις θα έρθουν αργότερα. Όμως όσο πλησιάζουν οι εκλογές, τόσο δυσκολότερο θα είναι να διατηρείται η εικόνα της απόλυτης εσωκομματικής αρμονίας. Με λίγα λόγια, στο ΠΑΣΟΚ μπορεί προς τα έξω να επικρατεί ησυχία, αλλά από μέσα υπάρχει, σε κάθε πλευρά, κι ανησυχία. Σε άλλους μεγαλύτερη, σε άλλους μικρότερη …και διαφορετικού είδους. Ποιος θα πάρει την έδρα ή αν το ΠΑΣΟΚ θα πάρει έδρα στην Π.Ε. Κοζάνης.
Η Χύτρα
