Με θλίψη και σεβασμό αποχαιρετώ το Σπύρο Χαλβατζή που έφυγε σήμερα από κοντά μας. Για μένα ο Σπύρος υπήρξε ένας θρυλικός αγωνιστής που σε κάθε συνάντηση μας επιβεβαίωνε το μύθο του. Τι να πρωτοθυμηθώ, τις συστηματικές επισκέψεις του στο μαγαζί του πατέρα μου και στο σπίτι μας κάθε φορά που ανέβαινε στην Κοζανη; Τους χαιρετισμούς του στα Συνέδρια της ΚΕΔΚΕ ή τις αγορεύσεις του στο βήμα της Βουλής στα θυελλώδη χρόνια της κρίσης που ήταν πραγματικά ξεχωριστές; Κρατάω τις ατέλειωτες συζητήσεις μας που ήταν για μένα σχολείο, το ήθος, τη συνέπεια και την ευγένεια του χαρακτήρα του και το σταθερό μας ραντεβού κάθε χρόνο, το βράδυ της Μεγάλης Αποκριάς στο φανό της γειτονιάς μας, του Αη Δημήτρη.
Καλό ταξίδι Σπύρο και χαιρετίσματα στο Λαοκράτη
Καλα θυμάσαι τα χρόνια της κρίσης στη Βουλή αλλα αυτός δεν ψήφιζε μνημονια Παρη. Εσυ παρη τα ψήφιζες……
Ήθελες να είσαι στη δραχμή εσύ σήμερα αν δεν έβαζε πλάτη το ΠΑΣΟΚ απέναντι στα Ζάππεια και στις ψευτοπλατείες των δήθεν αγανακτισμένων που έγιναν υπουργοί και έφεραν χειρότερο άχρηστο τρίτο μνημόνιο Τσίπρα. Αν είσαι δραχμολάγνος, γούστο σου και καπέλο σου. Ο ελληνικός λαός δεν ήθελε δραχμή. Τελεία και παύλα.