Βαρύ και ιδιαίτερα φορτισμένο, όπως ήταν αναμενόμενο, ήταν το κλίμα το πρωί της Παρασκευής στο 1ο ΓΕΛ Κοζάνης, την επομένη της τραγωδίας με τον θάνατο της 16χρονης μαθήτριας.
Η συντριπτική πλειονότητα των μαθητών προσήλθε στο σχολείο ντυμένη στα μαύρα, ενώ κάποια παιδιά κρατούσαν λουλούδια στα χέρια. Λίγες οι κουβέντες, χαμηλές οι φωνές, με τους περισσότερους να έχουν συγκεντρωθεί στην είσοδο του σχολείου. Κάποια παιδιά αγκαλιάζονταν μεταξύ τους, αναζητώντας στήριξη το ένα στο άλλο, ενώ άλλοι προσπαθούσαν με λίγες κουβέντες να σπάσουν για λίγο το βαρύ κλίμα.
Στις 8:28 χτύπησε το κουδούνι. Λίγο πριν οι μαθητές περάσουν στις αίθουσες, ακούστηκαν από την πλευρά της διεύθυνσης λόγια στήριξης προς τα παιδιά: «Είναι βαρύ, τα λόγια περισσεύουν. Πρέπει όμως να έχει ο ένας τον άλλον δίπλα του. Μας έχετε ανάγκη και σας έχουμε ανάγκη. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος να το αντιμετωπίσουμε».
Αμέσως μετά οι μαθητές πέρασαν στις αίθουσες, σε μια σχολική ημέρα εντελώς διαφορετική από τις συνηθισμένες.
