Πώς είναι δυνατόν το κόστος παραγωγής για τον αγρότη να φτάνει περίπου 1,30–1,40 € το κιλό και η πράσινη ελιά να αγοράζεται από τον έμπορο στα 1,10 €;
Ποιος θα πληρώσει τη διαφορά; Πάλι ο παραγωγός; ΩΣ ΕΔΩ!
Καύσιμα, λιπάσματα, φυτοφάρμακα, εργατικά, ρεύμα και όλα τα έξοδα της καλλιέργειας έχουν αυξηθεί. Και όταν το πετρέλαιο φτάνει τα 2,30 € το λίτρο, το κόστος παραγωγής γίνεται ακόμη πιο δυσβάσταχτο. Ο αγρότης δουλεύει μήνες ολόκληρους, βάζει χρήματα από την τσέπη του και στο τέλος καλείται να πουλήσει κάτω από το κόστος παραγωγής.
Αυτό δεν είναι βιώσιμο και δεν πρόκειται να το αποδεχτούμε!
Δεν ζητάμε χάρη. Απαιτούμε δικαιοσύνη, σεβασμό στον κόπο μας και μια δίκαιη τιμή για την παραγωγή μας.
Πίσω από κάθε κιλό ελιάς υπάρχει ιδρώτας, έξοδα, αγωνία και μια οικογένεια που προσπαθεί να ζήσει με αξιοπρέπεια.
Όταν το κόστος είναι 1,30–1,40 €, τα 1,10 € δεν είναι δίκαιη τιμή για τον παραγωγό. Είναι τιμή που οδηγεί τον παραγωγό σε ζημιά!
Η ελιά είναι ο τόπος μας, η δουλειά μας και το εισόδημά μας.
Ο ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΖΗΣΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΤΟΥ! ΔΕΝ ΘΑ ΔΟΥΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΑΙΝΟΥΜΕ ΜΕΣΑ!
ΔΙΚΑΙΗ ΤΙΜΗ ΣΤΗΝ ΕΛΙΑ – ΣΤΗΡΙΞΗ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΓΩΓΟ!
