Προχθές Σάββατο, η «Χύτρα» βρέθηκε σε cafe της Κοζάνης με κάποιους, άλλοτε, παλιούς και μάλιστα θερμούς υποστηρικτές του Θ. Καρυπίδη. Άνθρωποι που κάποτε ήταν έτοιμοι να πέσουν και στη φωτιά για τον πρώην Περιφερειάρχη, σήμερα εμφανίζονται να έχουν αλλάξει εντελώς άποψη. Στην κουβέντα ακούστηκε – πάρα πολλές φορές – η λέξη «αχαριστία». Όχι με την προσωπική έννοια, αλλά με την πολιτική. Η αίσθηση που εξέφραζαν κάποιοι από τους παλιούς συνοδοιπόρους του ήταν πως η στήριξη, η προσφορά και η παρουσία τους εκείνη την περίοδο, που ήταν μαζί του, δεν εκτιμήθηκαν όπως θα περίμεναν. Ο Θ. Καρυπίδης, πάντως, με τη στάση του, φαίνεται να βλέπει την υπόθεση από άλλη οπτική. Δεν δείχνει να πτοείται ούτε από τις παλιές σχέσεις που χάλασαν ούτε από το γεγονός ότι μετά το 2023 η πολιτική του παρουσία στην περιοχή ήταν ανύπαρκτη. Κι ίσως εδώ βρίσκεται το πραγματικό ενδιαφέρον της επιστροφής του. Ο ίδιος φαίνεται να βλέπει αποκλειστικά και μόνο μια πολιτική ευκαιρία. Από τη στιγμή που η ΕΛ.Α.Σ. του Α. Τσίπρα συγκεντρώνει πιθανότητες να διεκδικήσει μία έδρα στην Π.Ε. Κοζάνης, θεωρεί ότι υπάρχει χώρος για μια νέα προσπάθεια. Ποντάρει περισσότερο στην επόμενη ευκαιρία παρά σε μια απολογία για την προηγούμενη. Ποια αυτοκριτιτική, ίσως να σκέφτεται. Δεν χρειάζεται, τουλάχιστον στην παρούσα φάση. Με το ψηφοδέλτιο που διαμορφώνεται όπως σήμερα συζητείται κι όσο παραμένει εκτός «εξίσωσης» η Κ. Βέττα, η επιστροφή του μπορεί να γίνει χωρίς πολλές αναθεωρήσεις. Το αν αυτή η ανάγνωση της πραγματικότητας είναι σωστή ή αν η κάλπη θα ζητήσει τελικά περισσότερα από μια γνώριμη πολιτική φιγούρα, είναι μια άλλη ιστορία.
Η Χύτρα
