Αυτό το κείμενο δεν γράφεται από διάθεση για στείρα αντιπολίτευση, ούτε για να εξυπηρετήσει πολιτικές σκοπιμότητες. Εάν οι υποσχέσεις είχαν γίνει πράξη, εάν οι επενδύσεις που ακούμε εδώ και χρόνια ήταν έτοιμες και λειτουργικές σήμερα, αυτό το άρθρο δεν θα είχε γραφτεί ποτέ.
Κανένας από εμάς δεν θα χρειαζόταν να βγει δημόσια να καταγγείλει τίποτα, γιατί πολύ απλά θα εργαζόμασταν και θα συντηρούσαμε τις οικογένειές μας με αξιοπρέπεια στον Τόπο μας. Όμως η πραγματικότητα μας αναγκάζει να μιλήσουμε ανοιχτά.
Εμείς, οι εργολαβικοί εργαζόμενοι στον ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου, οι άνθρωποι που καλύπταμε επί χρόνια πάγιες και διαρκείς ανάγκες στην πρώτη γραμμή της παραγωγής, βιώνουμε με τον πιο επώδυνο τρόπο το αποτέλεσμα των λανθασμένων επιλογών και σχεδιασμών.
Η Αποτυχία στο Χρονισμό της Μετάβασης
Για δεκαετίες, η Κοζάνη και η Δυτική Μακεδονία έδωσαν το «είναι» τους για να έχει φως και ενέργεια όλη η Ελλάδα.
Οι εργαζόμενοι δουλέψαμε κάτω από εξαιρετικά σκληρές και άκρως επικίνδυνες συνθήκες εργασίας για να στηρίξουμε την Εθνική Οικονομία της Ελλάδος και την Ενέργεια της Πατρίδας μας !!!
Όταν αποφασίστηκε η απολιγνιτοποίηση, μας υποσχέθηκαν μια «Δίκαιη Αναπτυξιακή Μετάβαση».
Πού βρίσκεται όμως αυτή η μετάβαση σήμερα ;
Υπήρξε μια παταγώδης αποτυχία στον χρονισμό : Έκλεισαν την παραγωγή και πέταξαν τον κόσμο στην ανεργία ΠΡΙΝ δημιουργηθούν οι νέες θέσεις εργασίας !!!
Ακούμε συνεχώς για «μεγαλεπήβολα σχέδια» και «πράσινες επενδύσεις», αλλά όλα αυτά παραμένουν ακόμα στα χαρτιά ή σε αρχικά στάδια υλοποίησης.
Το κενό που δημιουργήθηκε στο ενδιάμεσο είναι αβυσσαλέο — και αυτό το κενό το πληρώνουν σήμερα οι Εργολαβικοί εργαζόμενοι και οι οικογένειές μας.
Η Πρόταση των Εργολαβικών που Αγνοήθηκε πλήρως !!!
Μετά την απόλυσή μας τον Μάιο, ως εργολαβικοί εργαζόμενοι που μείναμε στον δρόμο χωρίς κανένα δίχτυ προστασίας, καταθέσαμε μια συγκεκριμένη, λογική και δίκαιη πρόταση : Να εφαρμοστεί και για εμάς ένα πρόγραμμα απορρόφησης/απασχόλησης 2+2 ετών, όπως ακριβώς συνέβη στην περίπτωση της ΛΑΡΚΟ.
Ζητήσαμε μια γέφυρα επιβίωσης μέχρι να υλοποιηθούν οι όποιες επενδύσεις έταζαν και τάζουν για την περιοχή.
Από τον Μάιο μέχρι σήμερα, η απάντηση της πολιτείας είναι η απόλυτη σιωπή !!!
Καμία μέριμνα, καμία δέσμευση, καμία ουσιαστική απάντηση από κανέναν αρμόδιο και ενώ έχουν ήδη περάσει 5 ολόκληροι μήνες από την ημέρα που μείναμε χωρίς δουλειά !!!
Και τώρα λίγα λόγια και για την Προκήρυξη του ΑΣΕΠ την 7Κ : Είναι ένα Ψίχουλο του 0,18% που ΜΑΣ προσβάλλει !!!
Αν κανείς αναρωτιέται αν το κράτος υπολογίζει το μέγεθος της καταστροφής στην περιοχή μας, η απάντηση δόθηκε με τον πιο επίσημο τρόπο μέσα από τους πίνακες της προκήρυξης του ΑΣΕΠ (7Κ/2026) για την Κατηγορία Υποχρεωτικής Εκπαίδευσης (ΥΕ).
Σε ένα σύνολο 3.262 θέσεων για όλη τη χώρα, για την Περιφερειακή Ενότητα Κοζάνης αντιστοιχούν μόλις 6 θέσεις !!!
Ποσοστό θέσεων για την Κοζάνη: 0,18% !!!
Πρόκειται για έναν αριθμό εξευτελιστικό.
Πώς είναι δυνατόν σε μια περιοχή που βουλιάζει στην ανεργία εξαιτίας των αποφάσεων για την ενέργεια, οι θέσεις που της αναλογούν να μην αγγίζουν καν το 0,2% του πανελλαδικού συνόλου ;
Αντιμετώπιση : «Πολίτες Δεύτερης Κατηγορίας» !!!
Όταν οι θέσεις εργασίας στις δημόσιες προκηρύξεις είναι ανύπαρκτες, όταν οι επενδύσεις καθυστερούν και παραμένουν μακέτες, και όταν οι προτάσεις των απολυμένων εργολαβικών εργαζομένων πετιούνται στα σκουπίδια, το συμπέρασμα είναι ένα : Ο Τόπος μας αντιμετωπίζεται ως περιοχή δεύτερης κατηγορίας.
Δεν ζητάμε χάρες !!!
Ζητάμε το αυτονόητο δικαίωμα στην εργασία και το δικαίωμα στην ζωή με αξιοπρέπεια και μισθούς αντάξιους να ανταποκριθούν στις ανάγκες και όχι στην ελεημοσύνη και την επιβίωση με όρους ζούγκλας!
Το 0,18% των θέσεων και η σιωπή απέναντι στον αγώνα των Απολυμένων Εργολαβικών του ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου αποδεικνύουν ότι η «Δίκαιη Μετάβαση», όπως σχεδιάστηκε και εφαρμόστηκε, δεν είναι ούτε δίκαιη αλλά ούτε και μετάβαση!
Είναι η βίαιη περιθωριοποίηση των ανθρώπων που έδωσαν τα πάντα για να έχει φως και ενέργεια όλη η Ελλάδα και τώρα αυτοί που δούλεψαν για αυτά αφήνονται στο σκοτάδι!
– Δράση Απολυμένων Εργολαβικών Εργαζομένων ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου
– Πρωτοβουλία Πολιτών για την Απολιγνιτοποίηση
Είμαστε εργαζόμενοι που λερωθήκαμε απο τον ίδιο λιγνίτη με τους μόνιμους υπαλλήλους της ΔΕΗ. Νομίζω η ανισότητα στη μεταχείρηση και η διακρίσεις στο χώρο εργασίας απο την ίδια την επιχείρηση δεν έχει προηγούμενο στον πλανήτη.