Με τους ήχους της Φιλαρμονικής «Πανδώρα» ξεκίνησαν το πρωί της Κυριακής 11 Οκτωβρίου οι επετειακές εκδηλώσεις για τα 114 χρόνια από την Απελευθέρωση της Κοζάνης.
Η Πανδώρα πραγματοποίησε το καθιερωμένο εωθινό, από τις 07:30 έως τις 08:25, παιανίζοντας εμβατήρια στους δρόμους της πόλης.
Ιδιαίτερο συμβολισμό είχε η διέλευσή της από τον πεζόδρομο και την οδό 11ης Οκτωβρίου, ακολουθώντας τη διαδρομή που συνδέεται με την είσοδο του ελληνικού στρατού στην Κοζάνη το 1912, υπό τους ήχους του ιστορικού εμβατηρίου «Κοζάνη».
Το εμβατήριο ονομάζεται “εωθινον” και όχι Κοζάνη! Παιανιζοταν από όλες τις μπάντες στην χώρα κατά την επταετία. Μην τα κάνουμε όλα δικά μας οι Κοζανίτες, κάπου ώπα.
Χρόνια πολλά!
Το εμβατήριο «Εωθινόν» που ακούγεται στο βίντεο αποδίδεται στον Βαυαρό αρχιμουσικό Ανδρέα Σάιλερ και συνδέεται με το έθιμο της «Διάνας», την πρωτοχρονιάτικη πρωινή περιήγηση της Φιλαρμονικής Λευκάδας. Η σύνθεσή του ανάγεται στο 1865. Γιατί υιοθετήθηκε αργότερα από τις ελληνικές φιλαρμονικές και καθιερώθηκε να παιανίζεται κατά το εωθινό, παρότι δεν έχει τον επιθετικό και στιβαρό χαρακτήρα των νικηφόρων εμβατηρίων, δεν γνωρίζω.
Η «Πανδώρα» παιάνιζε πράγματι το εμβατήριο «Κοζάνη» κατά τη διέλευσή της από την οδό 11ης Οκτωβρίου, τη διαδρομή από την οποία εισήλθε στην πόλη ο ελληνικός στρατός το 1912 και την απελευθέρωσε. Το εμβατήριο ακούστηκε κατά τη διαδρομή, αλλά δεν περιλαμβάνεται στο βίντεο του ρεπορτάζ. Στο βίντεο ακούγεται το «Εωθινόν». Πρόκειται για δύο διαφορετικά εμβατήρια, σε δύο διαφορετικά σημεία.
Το γεγονός ότι αναφέρεται πως το «Εωθινόν» παιανιζόταν κατά την επταετία δεν τεκμηριώνει, από μόνο του, πολιτική ταύτιση με εκείνη την περίοδο. Το έργο προϋπήρχε κατά έναν αιώνα.
Η «Πανδώρα» είναι ιστορικός θεσμός της Κοζάνης, με πορεία που υπερβαίνει τα πρόσωπα που κάθε φορά την υπηρετούν. Οι επιλογές της είναι συνειδητές και αιτιολογημένες, με σεβασμό στην παράδοση και στον συμβολισμό κάθε περίστασης. Κατά τη γνώμη μου, για την εθνική επέτειο θα ήταν προτιμότερο και πιο ταιριαστό να παιανίζεται στο εωθινό, μόνο το εμβατήριο της ημέρας. Σέβομαι, όμως, τις επιλογές των προκατόχων μου και την παράδοση που έχει καθιερωθεί.