Φιλότιμες οι προσπάθειες του προέδρου του «Σπάρτακου», Ι. Φασίδη, να αναδείξει τα προβλήματα που δημιουργεί το νέο οργανόγραμμα της ΔΕΗ και να υπερασπιστεί τις θέσεις των εργαζομένων στη Δυτική Μακεδονία. Κι αυτό πρέπει να του αναγνωριστεί. Δεν είναι ούτε εύκολο ούτε αυτονόητο να προσπαθείς να κρατήσεις ζωντανή τη συνδικαλιστική διεκδίκηση σε μια περιοχή όπου το ενεργειακό τοπίο έχει αλλάξει δραματικά. Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι πως ο «Σπάρτακος» κουβαλά ένα βαρύ φορτίο δυσπιστίας. Και τα δεκάδες επικριτικά, συχνά ειρωνικά, σχόλια κάτω από την ανάρτηση του kozan.gr – δείτε εδώ – για την τρίωρη στάση εργασίας της Δευτέρας το επιβεβαιώνουν. Δεν στρέφονται προσωπικά κατά του σημερινού προέδρου, αλλά αποτυπώνουν μια συσσωρευμένη απογοήτευση για όσα συνέβησαν όλα αυτά τα χρόνια με την απολιγνιτοποίηση και τον ρόλο του συνδικαλισμού. Το «μετά την κηδεία αναζητάτε τον νεκρό» μπορεί να είναι σκληρό ως σχόλιο, όμως περιγράφει εύγλωττα το πώς αντιλαμβάνεται μια μερίδα της τοπικής κοινωνίας τις σημερινές κινητοποιήσεις. Στο ίδιο μήκος κύματος και το «τώρα είναι αργά, πέταξε το πουλάκι», που αποτυπώνει την αίσθηση ότι οι αντιδράσεις έρχονται όταν οι σημαντικότερες εξελίξεις έχουν ήδη συντελεστεί. Ακόμη πιο χαρακτηριστικό το ειρωνικό «τρίωρη στάση στο πλαίσιο της μόνιμης στάσης», όπως και το «7 χρόνια χωρίς φωνή και αφού τα κλείσαμε όλα, ας βγούμε μία φωτογραφία», που παραπέμπουν ευθέως στη δυσαρέσκεια για τη στάση του συνδικαλιστικού κινήματος τα προηγούμενα χρόνια. Και βέβαια, το «λαοθάλασσα εργαζομένων βλέπω» ή το «προσέξτε να μη ρίξετε την κυβέρνηση» δείχνουν ότι ακόμη κι η εικόνα της κινητοποίησης αντιμετωπίστηκε από αρκετούς σχολιαστές με ειρωνεία. Μπορεί όλα αυτά να μην είναι δίκαια για τις σημερινές προσπάθειες του Φασίδη, όμως φανερώνουν το μέγεθος της δυσπιστίας που έχει συσσωρευτεί. Κι αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα για τον σημερινό πρόεδρο του «Σπάρτακου». Kαλείται να πείσει μια κοινωνία που, όπως φαίνεται από αυτές τις αντιδράσεις, δεν αμφισβητεί μόνο την αποτελεσματικότητα μιας τρίωρης στάσης εργασίας, αλλά έχει χάσει σε σημαντικό βαθμό την εμπιστοσύνη της στις συνδικαλιστικές κινητοποιήσεις συνολικά.
Η Χύτρα
Ο Φασιδης είναι ένας άνθρωπος που έχει επιλέξει να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή των διεκδικήσεων,υπερασπιζομενος τα δικαιώματα και των εργαζομένων και της κοινωνίας, όταν όλοι οι άλλοι έχουν έχουν υποκύψει στον εξοχότητα.
Θα συμφωνήσω μαζί σου kozan ότι είναι ο τελευταίος που έμεινε να κρατήσει το εργατικό κίνημα στην περιοχή όρθιο αλλά ακόμα και οι προκατοχοι του, του βάζουν εμποδια για τα δικά τους κομπλεξ.
Ιωάννη κάνε αυτό που λέει η συνείδηση σου και μην ακούς τους λύκους που έχεις δίπλα σου όπου τους θεωρείς φίλους
Δεν μπορώ να φανταστώ να ήταν κάποιος άλλος,αυτή τη στιγμή, στο τιμόνι του Σπάρτακου
ΦΑΣΙΔΗΣ . είναι από τα άτομα που τρέχουν .που δεν μασάει να τα πει ο μοναδικός που δεν φοβάται.γιαννη είμαστε μαζί σού
Είναι ο μόνος που τρέχει και νοιάζεται για τον τόπο
Γιάννη είμαστε μαζί σου .μην μασάς κανένα. Κάνε αυτό που ξέρεις καλύτερα
Όλοι είναι άχρηστη μόνο ο Γιάννης αξίζει
Αυτός τόλμησε να τα πει στα ίσα οι άλλοι είναι κότες
kozan ετοίμασε μια χύτρα ακόμα με το ερώτημα ” υποψήφιος στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές από τον σινδικαλιστηκο χώρο ”
ΕΛΑΣ Ή ΠΑΣΟΚ??? ιδού η απορία.
Φασιδη οταν γραφεις σχολια για τον εαυτο σου να αφηνεις και λιγο χρονο, δεν χρειαζεται να ειναι ολα μαζι και με τα ιδια λογια, καρφωνεσαι.