Η κατάσταση στην παιδική χαρά της οδού Πινδου στην Κοζάνη είναι απαράδεκτη. Κι είναι πραγματικά εξοργιστικό να μιλάμε για έναν χώρο που προορίζεται για παιχνίδι και χαρά, αλλά στην πράξη τα παιδιά έρχονται αντιμέτωπα με εικόνες που δεν θα έπρεπε να υπάρχουν σε κανέναν δημόσιο χώρο, πόσο μάλλον σε μια παιδική χαρά. Για να είμαστε δίκαιοι, γνωρίζουμε ότι οι εργαζόμενες και οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα του Δήμου περνούν από τον χώρο και τον καθαρίζουν. Το πρόβλημα, όμως, είναι ότι η εικόνα παραμένει απαράδεκτη και η καθαριότητα από μόνη της δεν αρκεί, όταν δεν υπάρχει ουσιαστική προστασία και έλεγχος του χώρου. Μέσα στις πέτρες, εκεί όπου παίζουν καθημερινά μικρά παιδιά, βρίσκονται γυαλιά, υπολείμματα από συσκευασίες και ακαθαρσίες σκύλων. Δεν πρόκειται για υπερβολές ούτε για αόριστες καταγγελίες. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, οι πόρτες της παιδικής χαράς έχουν μείνει χωρίς τους σύρτες τους, οι οποίοι, σύμφωνα με όσα διαπιστώθηκαν, έχουν αφαιρεθεί. Υπάρχουν και γι’ αυτό φωτογραφίες. Ποιος τους αφαίρεσε; Γιατί δεν έχουν αντικατασταθεί; Ποιος ελέγχει αν ο χώρος είναι ασφαλής και αν οι είσοδοί του λειτουργούν όπως πρέπει;
Και εδώ προκύπτει ένα ακόμη σοβαρότερο ζήτημα. Η συγκεκριμένη παιδική χαρά δεν εξυπηρετεί μόνο τις οικογένειες της περιοχής. Δύο νηπιαγωγεία του Δήμου Κοζάνης, τα οποία στεγάζονται σε χώρους χωρίς αυλή, χρησιμοποιούν τη συγκεκριμένη παιδική χαρά για τον προαυλισμό των παιδιών τους. Δηλαδή, ένας χώρος με γυαλιά ανάμεσα στις πέτρες, ακαθαρσίες ζώων και προβλήματα στις πόρτες αποτελεί χώρο καθημερινής δραστηριότητας για παιδιά νηπιακής ηλικίας. Πρέπει να συμβεί κάποιο ατύχημα για να κινητοποιηθούν οι αρμόδιοι; Πρέπει ένα παιδί να τραυματιστεί από ένα γυαλί για να αντιληφθεί κάποιος ότι η κατάσταση δεν μπορεί να συνεχιστεί;


















































Υπερβολές κυρία μου. Κι εμείς σε αυτή τη παιδική χαρά μεγαλώνουμε τα παιδιά μας και σε αυτή τη παιδική χαρά μεγαλώσαμε. Δε θα αναφερθώ στις συνθήκες εκείνου του καιρού που ήταν χειρότερες, αλλά δεν πάθαμε τίποτα παρόλο που γυρνούσαμε στο σπίτι χτυπημένοι και ματωμένοι.
Όσο για το νηπιαγωγείο στο οποίο αναφέρεστε, όταν τα παιδιά βγαίνουν για προαυλισμό, οι νηπιαγωγοί κλείνουν την πόρτα και προσέχουν, οπότε δεν τίθεται θέμα ασφάλειας των νηπίων.
Κάτι άλλο σας ενοχλεί μάλλον. Ίσως ότι είναι χώρος προσέλκυσης και μεγαλύτερων παιδιών.
Το ερώτημα το δικό μου είναι το εξής: Τις ακαθαρσίες των ζωντανών τις μαζέψατε, αφού τις είδατε;
‘Η τις αφήσατε για να φαίνονται και να έχετε κι έναν λόγο παραπάνω να συγχύζεστε;
Ποιος;;;; Εσύ,,,,,,,