Η αποπομπή της Κίμπερλι Γκιλφόιλ από την αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα έφερε στην επιφάνεια όσα η κυβέρνηση Μητσοτάκη προσπαθεί να παρουσιάσει ως «εθνική ενεργειακή στρατηγική»: ένα τεράστιο πεδίο επιχειρηματικών συμφερόντων, γεωπολιτικών εξαρτήσεων και ανταγωνισμών, με πρωταγωνιστές τις αμερικανικές ενεργειακές εταιρείες και τους εγχώριους ολιγάρχες.
Οι αποκαλύψεις για τις σχέσεις της πρώην πρέσβειρας με τον όμιλο ΑΚΤΟΡ και τον ολιγάρχη Αλέξανδρο Εξάρχου για την προώθηση του λεγόμενου Κάθετου Διαδρόμου φυσικού αερίου αποκαλύπτουν την πραγματική διάσταση του σχεδίου: η Ελλάδα μετατρέπεται σε κόμβο διακίνησης του πανάκριβου αμερικανικού LNG, με τους επιχειρηματικούς ομίλους να διεκδικούν τεράστια κέρδη και την κοινωνία να πληρώνει τον λογαριασμό.
Η κυβέρνηση και η ΕΕ, με πρόσχημα τον πόλεμο στην Ουκρανία δαιμονοποίησαν το ρωσικό φυσικό αέριο και υπέγραψαν αποκιοκρατικές συμφωνίες για πανάκριβο αμερικανικό LNG. Και τώρα έρχεται ο ίδιος ο Τραμπ να αγοράσει ρωσικό πετρέλαιο για τις ανάγκες της χώρας του ενώ τα σπίτια των Ευρωπαίων βυθίζονται στη φτώχεια και την ενεργειακή ανεπάρκεια.
Στην Ελλάδα, η απολιγνιτοποίηση βαφτίστηκε πράσινη πολιτική. Πράσινη όμως δεν μπορεί να είναι καμία πολιτική εφόσον στηρίζεται στα ορυκτά καύσιμα. Πόσο «πράσινη» είναι μια μετάβαση που αντικαθιστά τον εγχώριο ορυκτό λιγνίτη με το εισαγόμενο ορυκτό φυσικό αέριο; Και πόσο «δίκαιη» είναι όταν δεν συνοδεύεται από σχέδιο για τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας για αυτούς που θα μείνουν χωρίς δουλειά, προκαλώντας οικονομική ερήμωση σε ολόκληρη τη Δυτική Μακεδονία;
Το σχεδιαζόμενο κλείσιμο της μονάδας λιγνίτη «Πτολεμαΐδα 5» χωρίς εναλλακτική για τις θέσεις εργασίας και τα σχέδια για τον Κάθετο Διάδρομο αποτελούν διαφορετικές πλευρές μιας ενεργειακής πολιτικής που προωθεί την εξάρτηση από το φυσικό αέριο και εξυπηρετεί μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα. Η απομάκρυνση της Γκιλφόιλ μπορεί να αλλάζει τα πρόσωπα, όχι όμως και την ουσία αυτής της πολιτικής.
Το ΜέΡΑ25 Ενωτική Αριστερά απαιτεί:
- Να υπάρξει σχέδιο πραγματικά δίκαιης ενεργειακής μετάβασης και απεξάρτησης από όλα τα ορυκτά καύσιμα.
- Δημοσιοποίηση των ενεργειακών συμφωνιών με τις ΗΠΑ και απομάκρυνση της χώρας από τον εξορυκτικό άξονα.
- Δημιουργία αντίστοιχων θέσεων εργασίας για τους εργαζόμενους που πλήττονται από το σχέδιο μετάβασης και ουσιαστικό δημόσιο πρόγραμμα παραγωγικής ανασυγκρότησης της Δυτικής Μακεδονίας.
- Δημόσιο και κοινωνικό έλεγχο της ενέργειας, με επενδύσεις στις ανανεώσιμες πηγές, την αποθήκευση και τις ενεργειακές κοινότητες, αντί για νέες μακροχρόνιες εξαρτήσεις από ορυκτά καύσιμα.
Η ενέργεια είναι κοινωνικό αγαθό, όχι λάφυρο των ολιγαρχών και πεδίο άσκησης της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής. Η χώρα χρειάζεται ενεργειακή δημοκρατία, όχι νέους προστάτες και νέες εξαρτήσεις.
