Η ανεξαρτητοποίηση του Ι. Καραβασίλη, την οποία ανακοίνωσε ο ίδιος, χθες 16/10, στη συνέντευξή του στο kozan.gr (δείτε εδώ) και για την οποία απομένει πλέον μόνο το τυπικό σκέλος, έρχεται να προστεθεί σε εκείνη του Δ. Σπόντη, δημιουργώντας μια ιδιαίτερα αρνητική πολιτική πρωτιά για τη δημοτική αρχή του Π. Πλακεντά. Δύο ανεξαρτητοποιήσεις, δύο πρώην αντιδήμαρχοι που αποχωρούν από την παράταξη και μάλιστα ενώ βρισκόμαστε στα μισά της δημοτικής περιόδου. Μια εξέλιξη που, τουλάχιστον σε επίπεδο Π.Ε. Κοζάνης, στην τρέχουσα αυτοδιοικητική θητεία, ενδεχομένως ακόμη και σε ολόκληρη τη Δυτική Μακεδονία, καταγράφεται πλέον, μόνο, στην Εορδαία. Κι αυτό από μόνο του λέει πολλά. Γιατί, κακά τα ψέματα, όταν ένας συνεργάτης αποχωρεί, μπορεί κανείς να μιλήσει για προσωπικές διαφορές. Όταν αποχωρεί και δεύτερος, και μάλιστα με τόσο σοβαρές δημόσιες αιχμές για τον τρόπο διοίκησης, τότε το ζήτημα παύει να αφορά αποκλειστικά εκείνους που φεύγουν. Αρχίζει να αφορά κι εκείνον που παραμένει επικεφαλής.
Ο Π. Πλακεντάς είναι βέβαιο πως, για τα μάτια του κόσμου, θα επιλέξει να αντιμετωπίσει κι αυτή την εξέλιξη με την πολιτική άνεση που συνηθίζει να εκπέμπει, δίνοντας την εντύπωση ότι τίποτα ιδιαίτερο δεν έχει συμβεί. Ένας ακόμη έφυγε, η παράταξη συνεχίζει, όλα καλά. Μόνο που τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Oι δύο αποχωρήσεις δεν είναι κάτι που μπορεί εύκολα να προσπεράσει κανείς. Άλλωστε, στην περίπτωση του Δ. Σπόντη, ο ίδιος ο δήμαρχος είχε σταθεί στο γεγονός ότι δεν είχε προηγηθεί μια συζήτηση για την πρόθεσή του να ανεξαρτητοποιηθεί. Επομένως, δεν του ήταν αδιάφορη η αποχώρηση ενός συνεργάτη του. Στην περίπτωση του Ι. Καραβασίλη, μάλιστα, υπάρχει μια ακόμη ενδιαφέρουσα παράμετρος. Επί μεγάλο χρονικό διάστημα ο πρώην αντιδήμαρχος ασκούσε δημόσια, συχνά ιδιαίτερα σκληρή κριτική, όχι μόνο για την απολιγνιτοποίηση και τα ενεργειακά ζητήματα, αλλά και για την καθημερινότητα, τα έργα, τις προτεραιότητες και συνολικά τον τρόπο λειτουργίας της δημοτικής αρχής. Κι όμως, παρά τις επανειλημμένες διαφοροποιήσεις του, ο Δήμαρχος δεν οδήγησε τα πράγματα σε οριστική ρήξη. Γιατί άραγε; Προφανώς ήθελε να αποφευχθεί μια ακόμη απώλεια από την παράταξη. Η εικόνα μιας παράταξης που εμφανιζόταν συμπαγής δεν είναι πλέον η ίδια. Κι όταν αρχίζουν να ανοίγουν ρωγμές, το ενδιαφέρον δεν περιορίζεται σε εκείνους που αποχωρούν.
Επίσης, δεν είναι τυχαίο ότι ήδη συζητείται το ενδεχόμενο μιας υποψηφιότητας του Ν. Λυσσαρίδη, ενώ υπάρχουν πληροφορίες και για άλλα πρόσωπα που παρακολουθούν προσεκτικά όσα συμβαίνουν. Το γεγονός ότι η συζήτηση για την επόμενη μέρα αρχίζει να αποκτά περιεχόμενο, ενώ απομένει σημαντικό διάστημα μέχρι τις εκλογές, είναι από μόνο του αξιοσημείωτο. Το πιο ενδιαφέρον, πάντως, βρίσκεται σε όσα είπε ο Ι. Καραβασίλης στη συνέντευξή του. Γιατί δεν περιορίστηκε στην ανεξαρτητοποίησή του ούτε σε μια γενική έκφραση δυσαρέσκειας. Προχώρησε σε ιδιαίτερα σοβαρές αιχμές για τον τρόπο λειτουργίας της δημοτικής αρχής. Μίλησε για αποφάσεις που, όπως εκτιμά, περνούν από το φίλτρο μιας ομάδας, η οποία ενδεχομένως λειτουργεί και εξωθεσμικά. Υποστήριξε ότι έχει δει συναντήσεις και αναφέρθηκε ακόμη και σε πρόσωπα με πολιτική επιρροή. Σε άλλο σημείο έκανε λόγο για έναν «κλειστό μηχανισμό» και για πέντε-έξι άτομα που, κατά τη δική του περιγραφή, επηρεάζουν το κλίμα γύρω από τη δημοτική αρχή. Ποιοι είναι, λοιπόν, αυτοί οι άνθρωποι; Υπάρχει πράγματι τέτοιος μηχανισμός;
Πώς θα κυλήσει η συνέχεια; Ο Π. Πλακεντάς, όταν πλησιάζει η ώρα των εκλογικών αποφάσεων, συνηθίζει να αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο να μην είναι εκ νέου υποψήφιος, επικαλούμενος, κάθε φορά, πιθανούς προσωπικούς λόγους. Στο παρελθόν, πάντως, οι σχετικές επιφυλάξεις δεν τον εμπόδισαν τελικά να είναι υποψήφιος. Η στήλη εκτιμά ότι θα ακολουθήσει την ίδια τακτική κι αυτή τη φορά, επιχειρώντας, μέσα από αυτή την αβεβαιότητα, να διαμορφώσει σταδιακά τους πολιτικούς συσχετισμούς προς όφελός του. Όσο πλησιάζουμε προς το 2028, θα αφήνει και πάλι να αιωρείται το ερώτημα της υποψηφιότητάς του, παρακολουθώντας πώς διαμορφώνονται οι συσχετισμοί. Λειτουύργησε στο παρελθόν γιατί όχι και τώρα, μπορεί να σκεφτεί. Βέβαια αυτή τη φορά η εκλογική αμφισημία δεν θα εκδηλωθεί στο ίδιο πολιτικό περιβάλλον. Οι δύο ανεξαρτητοποιήσεις, η δυσαρέσκεια πρώην συνεργατών κι η κινητικότητα γύρω από νέες υποψηφιότητες αποτελούν ήδη δεδομένα της επόμενης αναμέτρησης. Τέλος, η στάση του Π. Πλακεντά απέναντι στις προκλήσεις της απολιγνιτοποίησης και, κυρίως, η πραγματική κατάσταση στην οποία θα βρίσκεται η Εορδαία το 2028 θα παίξουν τον καθοριστικό ρόλο. Πόσες θέσεις εργασίας θα έχουν χαθεί, πόσες νέες θα έχουν δημιουργηθεί, ποιες επενδύσεις θα έχουν προχωρήσει και τι προοπτικές θα βλέπουν οι νέοι άνθρωποι στον τόπο τους; Γιατί, εκείνο που θα μετρήσει περισσότερο θα είναι η πραγματικότητα που θα βιώνουν εκείνη την περίοδο οι πολίτες της Εορδαίας.
Η Χύτρα
