Όταν ήμουν μικρός
ήταν μικρός κι ο κόσμος
κι όσο εγώ μεγάλωνα
μεγάλωνε κι αυτός.
Τη σκιά μου κυνηγούσα
όταν υπήρχε φως
κι όταν αυτό χανόταν
ένιωθα νικητής.
Όσο τα χρόνια περνούσαν
αμφέβαλα για πολλά
τα πάντα αμφισβητούσα
ακόμα και τον Θεό.
Διαπίστωνα την υποκρισία
κακούς που έκαναν τους καλούς,
«μεγάλους» έβρισκα «μικρούς»,
αετομάτηδες τυφλούς.
Βιαζόμουν να μεγαλώσω
να γίνω εγώ αυτός
που τον κόσμο θα βοηθούσε
να γίνει πιο καλός.
Θυμάμαι με νοσταλγία
τα χρόνια που ήμουν μικρός,
που ήταν μικρός κι ο κόσμος
αλλά ήταν και πιο καλός.
Είναι αλήθεια θλιβερό και τραγικό συνάμα
άνθρωποι με οικονομική άνεση να προσπαθούν να πείσουν
για τους φτωχούς πως νοιάζονται και τα προβλήματά τους
και έχουν λύσεις έτοιμες για κάθε ζήτημά τους.
Υπόσχονται και τάζουν διορισμούς στους νέους
αυξήσεις μισθών – συντάξεων και φοροελαφρύνσεις
νέες επιδοτήσεις, επιχορηγήσεις και μεταρρυθμίσεις
και σε όσους χρωστούν στις τράπεζες νέες χρεών ρυθμίσεις.
Δωρεάν είναι οι υποσχέσεις, τίποτε δεν κοστίζουν
και αλίμονο σε εκείνους που σε αυτές ελπίζουν,
γιατί όσοι υπόσχονται το χέρι τους στην τσέπη
ποτέ τους δεν το έβαλαν, κανένας δεν το βλέπει;
Μήπως ήρθε η ώρα οι φτωχοί ανάστημα να ορθώσουν
να ενώσουν τις δυνάμεις τους, να δουν μια άσπρη μέρα
γιατί έως τώρα αυτοί εργάζονται και άλλοι απολαμβάνουν
κι έχουν δικαίωμα στη ζωή και οι άνθρωποι του μόχθου!
Διακόσια χρόνια ελεύθεροι
Διακόσια χρόνια ελεύθεροι γιορτάζουμε εφέτος
και δεν βάλαμε μυαλό, είμαστε πάλι ίδιοι
τους Τουρκαλάδες διώξαμε, ελεύθεροι να ζούμε
και νέους αφέντες φέραμε κουμάντο να μας κάνουν.
Βασιλιάδες φέραμε να μας βοηθήσουν
κι αυτοί οι αθεόφοβοι μας κάθισαν στο σβέρκο
τσιφλίκι τους μετέτρεψαν την ένδοξη Ελλάδα
στον τράχηλο του Έλληνα βάζοντας νέο χειρότερο ζυγό.
Όταν τα καταφέραμε μ’ αγώνες και θυσίες
να πάνε στον αγύριστο, να ξεβρομίσει ο τόπος
νέους κεχαγιάδες βάλαμε στο σβέρκο μας και πάλι
κι ήταν αδελφοί μας Έλληνες, όλοι πανάθεμά τους.
Το ’χει η μοίρα του Έλληνα να κάνει πάντα λάθη
τις κρίσιμες στιγμές να κάνει κακές επιλογές
διώχνοντας ανθρώπους ικανούς, έντιμους και ηθικούς
που ήταν εξαιρέσεις φωτεινές κι αγαπούσαν την Ελλάδα.
