Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον διαβάσαμε την ομιλία του Μητροπολίτη Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας κ.κ. Ειρηναίου, την Κυριακή 18/10 στην Πτολεμαΐδα, με θέμα την Τεχνητή Νοημοσύνη και τους κινδύνους που μπορεί να εγκυμονεί για τον άνθρωπο. Ο Σεβασμιώτατος στάθηκε, μεταξύ άλλων, στην ανάγκη διατήρησης της προσωπικής κρίσης, στον έλεγχο των πληροφοριών και στην ευθύνη που έχει ο καθένας να σκέφτεται και να αποφασίζει ο ίδιος. Πολύ σωστά όλα αυτά. Μάλιστα, σε κάποιο σημείο της ομιλίας του υπογράμμισε: «Να εξετάζετε. Όχι να απορρίπτετε πριν γνωρίσετε».
Μόνο που, διαβάζοντας τις συγκεκριμένες επισημάνσεις, θυμηθήκαμε όσα είχε πει λίγες ημέρες νωρίτερα, στον αγιασμό του πολιτικού γραφείου του βουλευτή Φλώρινας Σ. Παπασωτηρίου (δείτε εδώ). Τότε που είχε καλέσει δημόσια τους παρευρισκομένους να στηρίξουν τον συγκεκριμένο βουλευτή, ενώ τον είχε συμβουλεύσει «να μην ακούτε τι λένε οι άνθρωποι». Ασφαλώς, άλλο η Τεχνητή Νοημοσύνη κι άλλο η πολιτική. Όμως η κριτική σκέψη, η αξιολόγηση όσων ακούμε και η δυνατότητα να διαφωνούμε δεν μπορεί να αποτελούν αρετές μόνο όταν συζητούμε για τις μηχανές. Γιατί, αν είναι σωστό να εξετάζουμε όσα μας παρουσιάζει μια μηχανή, δεν είναι εξίσου σωστό να εξετάζουμε και όσα μας λέει ένας πολιτικός; Κι αν πρέπει να διατηρούμε την προσωπική μας κρίση απέναντι στην τεχνολογία, γιατί να μην τη διατηρούμε και απέναντι στα δημόσια πρόσωπα; Κι επειδή ο ίδιος στην τελευταία του ομιλία μάς προέτρεψε να εξετάζουμε και να προβληματιζόμαστε, αυτό ακριβώς κάνουμε κι εμείς.
Η Χύτρα
Συμφωνούμε απολύτως με την προτροπή του Σεβασμιωτάτου να εξετάζουμε και να μην απορρίπτουμε τίποτα πριν το γνωρίσουμε. Το ερώτημα, όμως, είναι απλό: η αρχή αυτή ισχύει για όλα ή μόνο για όσα αφορούν την Τεχνητή Νοημοσύνη;
Η κριτική σκέψη δεν μπορεί να εφαρμόζεται επιλεκτικά. Δεν αφορά μόνο τις μηχανές και τους αλγορίθμους. Αφορά εξίσου την πολιτική, τους πολιτικούς, τους θεσμούς και κάθε δημόσιο πρόσωπο που επηρεάζει την κοινωνία.
Ο πολίτης δεν καλείται ούτε να απορρίπτει άκριτα ούτε να αποδέχεται άκριτα. Καλείται να ακούει, να εξετάζει, να διασταυρώνει, να προβληματίζεται και, τελικά, να αποφασίζει ελεύθερα. Αυτή είναι η ουσία της προσωπικής κρίσης και της δημοκρατικής συνείδησης.
Αν, λοιπόν, είναι επικίνδυνο να εμπιστευόμαστε άκριτα την Τεχνητή Νοημοσύνη, εξίσου προβληματικό είναι να αντιμετωπίζουμε άκριτα όσα ακούμε από πολιτικούς ή άλλους δημόσιους παράγοντες.
Ο σεβασμός προς την Εκκλησία και τους εκπροσώπους της δεν σημαίνει παραίτηση από το δικαίωμα της κριτικής. Ούτε η διαφωνία αποτελεί έλλειψη σεβασμού. Η ελεύθερη σκέψη δεν είναι ασέβεια, αλλά προϋπόθεση μιας ώριμης κοινωνίας.
Η προσωπική κρίση είναι πραγματική αξία μόνο όταν εφαρμόζεται παντού, χωρίς εξαιρέσεις και χωρίς δύο μέτρα και δύο σταθμά.
Άλλωστε, όπως πολύ σωστά ειπώθηκε, «Να εξετάζετε. Όχι να απορρίπτετε πριν γνωρίσετε». Ακριβώς αυτό οφείλουμε να κάνουμε όλοι, ανεξάρτητα από το πρόσωπο, την ιδιότητα ή τη θέση εκείνου που μιλά.
Νομίζω ότι ο δεσπότης μας έχει ξεφύγει αρκετά . Καλύτερα να ασχοληθεί με θέματα που αφορούν το ποίμνιο του με αντικειμενικό και ανεξάρτητο χειρισμό. Ο λαός δείχνει ότι έχει ξεφύγει αρκετά από τον ρόλο του.
https://www.youtube.com/shorts/YM4Ktv9Jsxo
ψήφος κλήρου κ λαού..