Με μια πρόταση προς τον Υπουργό Εθνικής Οικονομίας & Οικονομικών ξεκίνησε ο Πάρις Κουκουλόπουλος, Αντιπρόεδρος της Βουλής, Βουλευτής Κοζάνης και Υπεύθυνος ΚΤΕ Οικονομικών, ως Γενικός Εισηγητής του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής στη συνεδρίαση της Διαρκούς Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής επί του Προσχεδίου του Κρατικού Προϋπολογισμού για το 2027.
Ειδικότερα, στην έναρξη της συνεδρίασης και πριν αποχωρήσει ο κ. Πιερρακάκης, του πρότεινε «ως Πρόεδρος του Eurogroup να θέσετε ένα θέμα που έχω ήδη ζητήσει πολλές φορές συμμετέχοντας σε Διακοινοβουλευτικές Διασκέψεις της Ε.Ε., βρίσκοντας τη συμφωνία δεκαεπτά κρατών – μελών: όπως η ιδία συμμετοχή στα ευρωπαϊκά προγράμματα δεν μετράει στο όριο δαπανών, αντίστοιχα να μην μετράει ως δαπάνη και στο αμιγώς εθνικό ΠΔΕ (Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων). Είναι μια πρόταση που μπορεί να μας δώσει δημοσιονομικό χώρο για επενδύσεις».
Επιπλέον, δεύτερη πρόταση του Π. Κουκουλόπουλου υπήρξε η διεξαγωγή ειδικής συνεδρίασης στην Επιτροπή για το χρέος, επισημαίνοντας την αναγκαιότητα κοινοβουλευτικής ενημέρωσης από το Υπουργείο και τον ΟΔΔΗΧ (Οργανισμό Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους) υπεύθυνα και ολοκληρωμένα για το ζήτημα του χρέους.
Περαιτέρω, ακολουθούν ορισμένα από τα βασικότερα σημεία της εκτενούς ομιλίας του Γενικού Εισηγητή του ΠΑΣΟΚ:
«Το Προσχέδιο Κρατικού Προϋπολογισμού 2027 επιβεβαιώνει το οριστικό διαζύγιο της Κυβέρνησης με την κοινωνία. Όσο κι αν ψάξει κανείς στο περιεχόμενό του, δεν θα εντοπίσει καμία χαραμάδα ελπίδας για την ακρίβεια που συμπιέζει αφόρητα τα χαμηλά εισοδήματα, για τα τέσσερα εκατομμύρια ΑΦΜ που βρίσκονται παγιδευμένα στο ιδιωτικό χρέος, για τη μη τουριστική Ελλάδα που βιώνει συρρίκνωση και παρακμή, για όλους όσοι νιώθουν “εκτός των τειχών”. Όλοι τους, το 53% της κοινωνίας σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες, θα συνεχίσουν έτσι και το 2027.
Τα αντίστοιχα επιφυλάσσει για τους ελεύθερους επαγγελματίες, τους αγρότες και τη νέα γενιά, που αναζητούν έναν τόνο αισιοδοξίας στη ζωή τους και αδυνατούν να τον δουν. Να σταθώ ιδιαίτερα στους αγρότες, καθώς μέχρι σήμερα έχει ολοκληρωθεί η υποβολή μόλις 100.000 από τις 600.000 δηλώσεις, ενώ θα έπρεπε τέλος Οκτωβρίου να δοθούν οι προκαταβολές τουλάχιστον της βασικής ενίσχυσης 830 εκατ. ευρώ.
Για τη 13η σύνταξη και τον 13ο μισθό ούτε λόγος.
Το Προσχέδιο επιβεβαιώνει αυτό που βιώνουν καθημερινά τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις: πίσω από την πανηγυρική εικόνα των κυβερνητικών “επιτυχιών” βρίσκεται μια άδικη οικονομική πολιτική, που στηρίζεται σε υψηλή φορολογική επιβάρυνση της κατανάλωσης και του εισοδήματος από εργασία.
Σε ό,τι αφορά το δημοσιονομικό σκέλος, έχουμε μια επανάληψη του γνωστού σκηνικού των τελευταίων ετών.
– Η Κυβέρνηση μόνιμα πέφτει λίγο έξω στο ρυθμό ανάπτυξης, που κλείνει χαμηλότερα από τις προβλέψεις της και φοβάμαι πως θα αναθεωρηθεί μέχρι την κατάθεση του τελικού Προϋπολογισμού.
– Αντίστροφα, ο πληθωρισμός πάντα κλείνει ψηλότερα από τις κυβερνητικές προβλέψεις.
– Το δημοσιονομικό μέγεθος που, επίσης, ξεπερνά τις προβλέψεις, είναι το πρωτογενές πλεόνασμα που τροφοδοτείται, μεταξύ άλλων, από τον πληθωρισμό και τους έμμεσους φόρους.
Είναι γνωστή η κριτική μας για την υπεραπόδοση της ακρίβειας, που δεν προκύπτει από “αναπτυξιακό θαύμα”.
Το Προσχέδιο διατηρεί ένα φορολογικό μείγμα στο οποίο η έμμεση φορολογία εξακολουθεί να έχει δυσανάλογο βάρος. Σύμφωνα με τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η Ελλάδα παραμένει μία από τις χώρες με τη μεγαλύτερη εξάρτηση από τους έμμεσους φόρους: για κάθε 1 ευρώ άμεσων φόρων αντιστοιχούν περίπου 1,5 ευρώ έμμεσων, όταν στον μέσο όρο της ΕΕ η αναλογία είναι περίπου ένα προς ένα. Το Προσχέδιο επιβεβαιώνει τη σταθεροποίηση αυτής της εικόνας.
Η ίδια εικόνα επαναλαμβάνεται και στο κρίσιμο ζήτημα των διαρθρωτικών προβλημάτων της ελληνικής οικονομίας: παραγωγικότητα, ψηφιοποίηση και καινοτομία. Το Ταμείο Ανάκαμψης & Ανθεκτικότητας αποτελεί ήδη τη μεγάλη χαμένη ευκαιρία της Ελλάδας και δεν αφήνει πίσω ούτε σημαντικές τομές στη ζωή των πολιτών (όπως θα μπορούσε να είναι ο σιδηρόδρομος), ούτε καίριες διαρθρωτικές αλλαγές π.χ. στην παραγωγικότητα που παραμένει μεγάλη διαρθρωτική αδυναμία.
Στο α’ εξάμηνο του 2026, το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών (η άλλη μεγάλη διαρθρωτική αδυναμία) αγγίζει το 7,7% του ΑΕΠ. Και ενώ η Κυβέρνηση μιλά για παραγωγική αναβάθμιση της οικονομίας, για το 2027 προβλέπει πάλι τις εισαγωγές να αυξάνονται ταχύτερα από τις εξαγωγές: 4,0% έναντι 3,1%. Η ίδια στασιμότητα χαρακτηρίζει και τα δυο άλλα μεγάλα διαρθρωτικά προβλήματα, το παραγωγικό κενό και την παραγωγικότητα.
Το ίδιο χάσμα ανάμεσα στις κυβερνητικές εξαγγελίες και στην πραγματικότητα εμφανίζεται και στους μισθούς. Η Κυβέρνηση προβάλλει αύξηση των αμοιβών ανά εργαζόμενο κατά 3,9% το 2027, αλλά το ίδιο το Προσχέδιο αναγνωρίζει ότι, μετά τον πληθωρισμό, η πραγματική αύξηση περιορίζεται μόλις στο 1,4%.
Όσο για την ορατή αποκλιμάκωση του χρέους, σε ένα μεγάλο βαθμό οφείλεται στον πληθωρισμό και στα πλεονάσματα της υπερφορολόγησης. Όλοι θα προτιμούσαμε έναν πιο υγιή τρόπο αποκλιμάκωσης, με αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ και όχι μόνον του ονομαστικού. Το χρέος είναι μεγάλο σε απόλυτο νούμερο και αυτό μπορεί να το καταστήσει ευάλωτο.
Επαναλαμβάνω για πολλοστή φορά ότι η δημοσιονομική σταθερότητα για το ΠΑΣΟΚ είναι αδιαπραγμάτευτη.
Το ζήτημα, λοιπόν, δεν είναι η δημοσιονομική σταθερότητα, αλλά οι προτεραιότητες που θέτει η Κυβέρνηση. Η Χώρα χρειάζεται ένα ριζικά διαφορετικό σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης, μείωσης των ανισοτήτων και οικοδόμησης ενός δικαιότερου φορολογικού συστήματος. Μια κοινωνία ισχυρή που θα καταστήσει και την οικονομία ισχυρότερη. Ζητούμενο παραμένει η πραγματική ανάπτυξη. Καμία χώρα στην ιστορία δεν έχει πετύχει υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης για πολλά χρόνια χωρίς επενδύσεις και, αντίστοιχα, χωρίς υψηλό ποσοστό εθνικής αποταμίευσης που εδώ βρίσκεται στο ναδίρ.
Ο δείκτης της καθαρής αποταμίευσης ανά τομέα της Eurostat (μετρά το τμήμα του εθνικού διαθέσιμου εισοδήματος που δεν χρησιμοποιείται για την τελική καταναλωτική δαπάνη) δείχνει ότι τα ελληνικά νοικοκυριά μέχρι και το 2024 συνέχισαν να έχουν αρνητική αποταμίευση, δηλαδή ότι δαπάνησαν περισσότερα από το ακαθάριστο διαθέσιμο εισόδημά τους και, ως εκ τούτου, είτε χρησιμοποιούν αποταμιεύσεις που έχουν συσσωρεύσει από προηγούμενες περιόδους είτε καταφεύγουν σε δανεισμό για να χρηματοδοτήσουν τις δαπάνες τους. Το μέγεθος μόλις το 2025, σύμφωνα με τα προσωρινά στοιχεία, για πρώτη φορά σημείωσε οριακά θετικό πρόσημο. Ο συνδυασμός με τη συνολική αρνητική (και το 2025 αναιμική) αποταμίευση ίσως υποδηλώνει ότι οι καταθέσεις κάποιων νοικοκυριών αυξάνονται δυσανάλογα.
Απέναντι στους κυβερνητικούς ισχυρισμούς περί εισαγόμενου πληθωρισμού, επιμένουμε ότι υπάρχει ένα ενδογενές διαρθρωτικό κομμάτι, που έχει να κάνει με την αδυναμία ή/και άρνηση της Κυβέρνησης να αντιμετωπίσει τα καρτέλ, τα προβλήματα στον ανταγωνισμό και στη λειτουργία των ελεγκτικών μηχανισμών της αγοράς.
Ως προς το εξωγενές σκέλος του πληθωρισμού, το Προσχέδιο με προσεκτικές διατυπώσεις θέτει πολλούς αστερίσκους εξαιτίας της ενεργειακής κρίσης. Αναφέρθηκε ο κ. Πιερρακάκης στην ενεργειακή εξάρτηση, δεν μας είπε όμως πως αυτή προέκυψε.
Η ενεργειακή εξάρτηση της Χώρας δεν είναι φυσικό φαινόμενο, είναι επιλογή της Κυβέρνησης. Όλη η Ευρώπη έχει μειώσει την εξάρτησή της από το φυσικό αέριο, με εξαίρεση την Ελλάδα που την έχει ανεβάσει στο ζενίθ. Η λύση δεν είναι να φύγουμε από το ρωσικό και να πάμε στο αμερικανικό φυσικό αέριο. Λύση είναι οι ελληνικές πηγές ενέργειας, αφενός μεν ήλιος – αέρας – νερά με συστηματική αποθήκευση (πεδίο όπου έγιναν ελάχιστα), αφετέρου οι δρομολογημένες έρευνες εξόρυξης ελληνικών υδρογονανθράκων, μέχρι δε αυτές να αποδώσουν η συνέχιση αξιοποίησης του ελληνικού λιγνίτη εκτός του χρηματιστηρίου ενέργειας.
Σας παραπέμπω αναλυτικότερα στην ολοκληρωμένη Τροπολογία που κατέθεσα, η οποία δημοσιονομικά θα επέφερε βελτίωση του ισοζυγίου εξωτερικών συναλλαγών κατά ένα έως δύο δισεκατομμύρια με τις σημερινές τιμές φυσικού αερίου, δεκάδες εκατομμύρια στον διαθέσιμο δημοσιονομικό χώρο (όπως ανέπτυξα σε σχετική Επίκαιρη Ερώτησή μου), καθώς και φθηνότερη κιλοβατώρα για όλους. Οι προτάσεις μας για Ενεργειακή Δημοκρατία δεν έχουν δημοσιονομικό κόστος, το αντίθετο μάλιστα.
Κλείνοντας, η πρόταση νόμου που καταθέσαμε για το ιδιωτικό χρέος, προωθήθηκε ήδη την επομένη της κατάθεσής της από τη Βουλή στο ΓΛΚ και στα συναρμόδια Υπουργεία, όπως ορίζει ο Κανονισμός της Βουλής. Είναι μια πρόταση επανένταξης, όπως εμφατικά έχει αναδείξει ο Πρόεδρος Νίκος Ανδρουλάκης, με τεράστιο κοινωνικό όφελος και ουσιαστικά δημοσιονομικό όφελος στο τέλος αυτής της προσπάθειας».
Όλες οι λεπτομέρειες της 25λεπτης εισήγησης στο video: https://youtu.be/WThYvmqqYGY
