Συνδυασμός “ΕΛΠΙΔΑ” Καστανιά – ΛΑΡΚΟ: Αισθανθήκαμε ντροπή – Με ένα υπόμνημα και μια συνεννόηση στο τηλέφωνο παρακάμπτονται οι νόμιμες διαδικασίες;

Ντροπή για όσα ζήσαμε σήμερα (20/10) στα Σέρβια. Πολίτες να ζητούν την εφαρμογή του νόμου και ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις να βρίσκονται απέναντί τους, την ώρα που βαρέα οχήματα διέρχονται από μια διαδρομή για την οποία υπάρχουν σοβαρές επισημάνσεις επικινδυνότητας.

Η υπόθεση της εγκατάστασης του πάρκου μπαταριών δίπλα στις εκτάσεις της ΛΑΡΚΟ, στην Καστανιά, εγείρει πλέον σοβαρά ερωτήματα για τη νομιμότητα των διαδικασιών, την ασφάλεια των μεταφορών και τις ευθύνες των αρμόδιων αρχών.

Από τη μία πλευρά, υπάρχει η απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Σερβίων, ως αρμόδιας αρχής, με την οποία δεν εγκρίνεται η διέλευση από συγκεκριμένο τμήμα της δημοτικής οδού.

Από την άλλη, τα βαρέα οχήματα επιμένουν να περάσουν με επίκληση ενός υπηρεσιακού υπομνήματος που υπογράφει υπάλληλος της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας, κόντρα στην Τεχνική Υπηρεσία του Δήμου.Τι αναφέρει το υπόμνημα της 19ης Οκτωβρίου 2026, διαψεύδοντας αντίστοιχες μελέτες του ΕΑΓΜΕ ( ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΡΧΗ ΓΕΩΛΟΓΙΚΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΛΛΛΕΥΤΙΚΩΝ ΕΡΕΥΝΩΝ) και του Μετσόβειου Πολυτεχνείου: Ότι, μετά από αυτοψία και μακροσκοπική εξέταση της οδού, δεν διαπιστώθηκαν εμφανή σημάδια υποχώρησης ή νεροφαγμάτων που να αποτελούν ενδείξεις εξελισσόμενης κατολίσθησης. Με βάση αυτή την εκτίμηση, διατυπώνεται η άποψη ότι η διέλευση φορτηγών συνολικού βάρους περίπου 70 τόνων μπορεί να πραγματοποιηθεί υπό όρους: με ταχύτητα μικρότερη των 30 χλμ./ώρα και απόσταση τουλάχιστον 200 μέτρων μεταξύ των φορτηγών.

Το ίδιο, όμως, το υπόμνημα αναφέρει ρητά ότι την τελική ευθύνη για τυχόν μη ασφαλή κίνηση φέρει ο μεταφορέας και, κατ’ επέκταση, ο εντολέας του.

Αυτή η διατύπωση γεννά ακόμη περισσότερα ερωτήματα.

● Μπορεί ένα υπηρεσιακό υπόμνημα, βασισμένο σε μακροσκοπική αυτοψία, να υποκαταστήσει την απαιτούμενη άδεια διέλευσης από τον αρμόδιο Δήμο;

● Με ποια διοικητική πράξη επιτράπηκε η διέλευση, παρά την απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου;

● Ποιος έδωσε την εντολή στην ΟΠΚΕ (Ομάδες Πρόληψης και Καταστολής Εγκληματικότητας) της Ελληνικής Αστυνομίας, να επιτρέψει τη διέλευση των βαρέων οχημάτων και με ποια ακριβώς νομική βάση;

● Γιατί, σε μια υπόθεση που αφορά τη γεωτεχνική ασφάλεια μιας διαδρομής για φορτία περίπου 70 τόνων, δεν ζητήθηκε ανεξάρτητη τεχνική αξιολόγηση, με συμμετοχή των αρμόδιων επιστημονικών φορέων, όπως το ΤΕΕ;

● Πώς προέκυψε το συγκεκριμένο υπόμνημα, ποιος το ζήτησε και ποια ακριβώς στοιχεία και μελέτες συνεκτιμήθηκαν;

Σύμφωνα με όσα μας μεταφέρθηκαν, ο διοικητής της Αστυνομίας ανέφερε ότι είχε επικοινωνήσει με τον Περιφερειάρχη και τον εισαγγελέα. Εάν πράγματι υπήρξε τέτοια επικοινωνία, πρέπει να διευκρινιστεί τι ακριβώς συζητήθηκε και αν υπήρξε συγκεκριμένη εντολή ή νόμιμη διοικητική πράξη που επέτρεψε τη διέλευση, παρά την αντίθετη εκτίμηση του Δήμου. Μια προφορική επικοινωνία δεν μπορεί από μόνη της να υποκαταστήσει τις νόμιμες άδειες και εγκρίσεις, όπου αυτές απαιτούνται.

Και υπάρχει ένα ακόμη κρίσιμο στοιχείο: οι αναφορές σε γεωτεχνικούς κινδύνους, κατολισθητικά φαινόμενα και ερπυσμούς στην ευρύτερη περιοχή. Όταν υπάρχουν σχετικές μελέτες και γνωματεύσεις, η ασφάλεια μιας τέτοιας μεταφοράς δεν μπορεί να κρίνεται μόνο από το αν, την ημέρα της αυτοψίας, φαίνονται ή δεν φαίνονται σημάδια υποχώρησης στο οδόστρωμα.

Η εταιρεία όφειλε να εξασφαλίσει νόμιμη και ασφαλή διαδρομή για τη μεταφορά του εξοπλισμού της. Εφόσον η διαδρομή που επέλεξε δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί νόμιμα ή με ασφάλεια, όφειλε να εξεταστεί εναλλακτική λύση και να ακολουθηθεί η προβλεπόμενη διαδικασία έγκρισης.

Δεν είναι μόνο ο δρόμος. Είναι το σύνολο του έργου.

Το πάρκο μπαταριών χωροθετείται σε επαφή με δημοτική δασική έκταση. Η περιβαλλοντική αδειοδότησή του μέσω Πρότυπων Περιβαλλοντικών Δεσμεύσεων θέτει το ερώτημα αν αξιολογήθηκαν επαρκώς οι ειδικοί κίνδυνοι μιας μεγάλης εγκατάστασης συσσωρευτών, ιδίως σε σχέση με το ενδεχόμενο πυρκαγιάς, τις επιπτώσεις στο δάσος, την τοπική κτηνοτροφία και το τουριστικό προϊόν της περιοχής.

Την ίδια στιγμή, στις εκτάσεις της ΛΑΡΚΟ, χρόνια μετά το τέλος της εξορυκτικής δραστηριότητας, παραμένει ανοιχτό το ζήτημα της αποκατάστασης. Και στην ευρύτερη περιοχή υπάρχουν ανησυχίες για κατολισθητικά φαινόμενα και τις πιθανές επιπτώσεις τους ακόμη και στην περιοχή των βυζαντινών κάστρων.

Αναρωτιόμαστε, λοιπόν: Ποιος ελέγχει πραγματικά την τήρηση της νομιμότητας όταν συγκρούονται τα δικαιώματα μιας τοπικής κοινωνίας με τις ανάγκες μιας ιδιωτικής επένδυσης;

Ποιος διασφαλίζει ότι η ενεργειακή μετάβαση δεν θα γίνει εις βάρος της ασφάλειας, του περιβάλλοντος και της οικονομικής ζωής των τοπικών κοινωνιών;

Και γιατί, αντί να εξασφαλιστούν εγκαίρως οι νόμιμες άδειες και οι τεχνικές προϋποθέσεις, φτάσαμε σήμερα να βρίσκονται κάτοικοι και αστυνομικές δυνάμεις σε αντιπαράθεση για τη διέλευση φορτηγών;

Η ανάπτυξη δεν μπορεί να σημαίνει διαφορετικούς κανόνες για τους ισχυρούς και διαφορετική αντιμετώπιση για τους πολίτες.

Ζητούμε να δοθούν στη δημοσιότητα όλες οι σχετικές αποφάσεις, οι άδειες, οι γνωματεύσεις και οι εντολές που οδήγησαν στη σημερινή κατάσταση. Να διευκρινιστεί η νομική βάση της διέλευσης, να αξιολογηθούν ανεξάρτητα οι κίνδυνοι της διαδρομής και να διασφαλιστεί η εφαρμογή των νόμιμων διαδικασιών, ενόψει και της εκκρεμούς αίτησης αναστολής του Δήμου Σερβίων στο Συμβούλιο της Επικρατείας.

Σήμερα, στα Σέρβια, αισθανθήκαμε ντροπή. Όχι γιατί οι πολίτες διεκδίκησαν το δίκιο τους, αλλά γιατί αναγκάστηκαν να το διεκδικούν απέναντι σε μια κρατική μηχανή που εμφανίστηκε να διευκολύνει τη διέλευση μιας εταιρείας, ενώ παραμένουν αναπάντητα κρίσιμα ερωτήματα νομιμότητας και ασφάλειας.

Η νομιμότητα δεν είναι εμπόδιο στην ανάπτυξη. Είναι η προϋπόθεσή της.