Με ποια κριτήρια αποφασίζεται η παραχώρηση τεράστιων υδατικών πόρων για τις ανάγκες μιας ιδιωτικής εταιρίας;
Με μια σκανδαλώδη απόφαση, η ΔΕΥΑ Κοζάνης συμφώνησε να παραχωρεί στη ΔΕΗ 250.000 κυβικά μέτρα νερού ετησίως, για 15 χρόνια με δυνατότητα παράτασης τουλάχιστον άλλων πέντε και με τίμημα 1,80 ευρώ ανά κυβικό μέτρο. Δηλαδή, μια μακροχρόνια εμπορική συμφωνία για μια τεράστια ποσότητα ενός πολύτιμου δημόσιου αγαθού.
Η απόφαση αυτή δεν ήρθε τυχαία. Ηρθε την ίδια μέρα που παρουσιάστηκε στο Δημοτικό Συμβούλιο το σχέδιο της ΔΕΗ για ένα τεράστιο Data Center, ισχύος αρχικά 300 MW, με προοπτική επέκτασης στο 1 GW, στον ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου. Σε αυτό τον σχεδιασμό η ΔΕΗ έχει ήδη παρουσιάσει εκτιμήσεις για κατανάλωση περισσότερων από 200.000 κυβικών μέτρων νερού ετησίως μόνο για την ψύξη της πρώτης φάσης, υποστηρίζοντας ότι το νερό αυτό θα προέρχεται από τη λίμνη Πολυφύτου, μέσω των υφιστάμενων υποδομών του ΑΗΣ (και προφανώς όχι μέσω του δημοτικού δικτύου παροχής νερού).
Τι ακριβώς συμβαίνει λοιπόν;
Είναι 250 + 200 χιλιάδες κυβικά νερού ετησίως που θα καταναλώνει η ΔΕΗ; Για ποιον σκοπό δεσμεύονται οι ποσότητες της νέας σύμβασης με τη Δημοτική Επιχείρηση Υδρευσης; Συνδέονται με το Data Center που ανακοινώθηκε ή αποτελούν πρόσθετη, ανεξάρτητη παροχή; Ποιες θα είναι οι συνολικές ανάγκες της ΔΕΗ όταν ολοκληρωθούν όλες οι φάσεις της επένδυσης;
Επίσης ποια μελέτη υδατικής επάρκειας εγγυάται ότι οι μακροχρόνιες αυτές δεσμεύσεις δεν θα επηρεάσουν την ύδρευση, την άρδευση και τις ανάγκες των οικοσυστημάτων; Ποιος καθόρισε την τιμή και με ποια κοστολογικά, περιβαλλοντικά και κοινωνικά κριτήρια; Ποιος αποφάσισε ότι το νερό μπορεί να παραχωρείται σε αυτές τις ποσότητες για βιομηχανική χρήση; Και κυρίως, γιατί αποφασίζεται μια συμφωνία τέτοιας διάρκειας πριν καν ολοκληρωθεί η δημόσια περιβαλλοντική αξιολόγηση της νέας επένδυσης του Data Center;
Η υπόθεση δεν είναι μεμονωμένη. Εντάσσεται σε μια ευρύτερη πολιτική που αντιμετωπίζει το νερό ως οικονομικό πόρο προς αξιοποίηση, αντί για κοινωνικό αγαθό υπό δημόσιο και δημοκρατικό έλεγχο.
Το ΜέΡΑ25 Ενωτική Αριστερά έχει καταγγείλει επανειλημμένα τις κυβερνητικές μεθοδεύσεις εμπορευματοποίησης του νερού, από την αναδιάρθρωση των δημοτικών επιχειρήσεων ύδρευσης μέχρι τις παραχωρήσεις και τις συμπράξεις με επιχειρηματικούς ομίλους. Παρουσιάζουν ως «ανάπτυξη» της Δυτικής Μακεδονίας την προνομιακή εξασφάλιση φυσικών πόρων για μεγάλες ιδιωτικές επενδύσεις, χωρίς ουσιαστικό λόγο των τοπικών κοινωνιών.
Απαιτούμε δημοσιοποίηση της πλήρους σύμβασης, των οικονομικών και υδρολογικών μελετών, όλων των σχεδιαζόμενων χρήσεων νερού από τη ΔΕΗ και των σωρευτικών περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Καμία νέα δέσμευση υδάτινων πόρων χωρίς δημόσια διαβούλευση, ανεξάρτητο έλεγχο και εγγυημένη προτεραιότητα στις κοινωνικές και οικολογικές ανάγκες.
Το νερό είναι κοινωνικό αγαθό. Απόλυτη προτεραιότητα είναι η χρήση του για ύδρευση και άρδευση προς όφελος της κοινωνίας. Όχι για τα υπερκέρδη της ιδιωτικοποιημένης ΔΕΗ που καταλήγουν σε προκλητικά μερίσματα και νέες βίλες των golden boys.
