«Πολεμικά συμβάντα και εργατικά ενθυμήματα», είναι ο τίτλος ενός από τα 28 έργα του Βασίλη Καραγιάννη. Στο βιβλίο δεν αναφέρεται ο χρόνος έκδοσης, αλλά από το περιεχόμενό του συνάγεται πως αυτό κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Παρέμβαση μετά την 16η Οκτωβρίου 2021, ημερομηνία θανάτου του Πάσχου Καραγιάννη.
Από το εξώφυλλο, το οπισθόφυλλο και το «εισαγωγικό σημείωμα» του βιβλίου τεκμαίρεται ότι το έργο είναι αφιερωμένο στη μνήμη του Πάσχου Καραγιάννη, πατέρα του συγγραφέα, ενώ εισαγωγικό σημείωμα αποτελεί η πρώτη σελίδα από το προσωπικό ημερολόγιο του Πάσχου Καραγιάννη, υπενθυμίζοντας συνειρμικά στον αναγνώστη την παροιμία: « Το μήλο κάτω από τη μηλιά θα πέσει.»
Ακολουθεί ο τίτλος του πρώτου κεφαλαίου, «το αλτ του εμφυλίου», μια εξαιρετικά εύστοχη εισαγωγή για τον γεννημένο το 1924, Πάσχο Καραγιάννη, που κλήθηκε να υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία το καλοκαίρι του 1945. Και έπονται τα γεγονότα που σημάδεψαν τον άνθρωπο που τα έζησε. Ο χαρακτήρας του πρωταγωνιστή, η διάθεσή του να μοιραστεί τα βιώματα, τα διλλήματα και οι επιλογές του, οι συνθήκες στα πεδία των μαχών, τα λάθη που εμφιλοχωρούν στις αποφάσεις των ανωτέρων και οι οδυνηρές τους συνέπειες στο στράτευμα, οι προσωπικές αποφάσεις που από τύχη αποβαίνουν σωτήριες ή μοιραίες, οι προδοσίες και οι ιδιοτέλειες που προκαλούν τις κατάρες των αδικημένων και, νομοτελειακά, οδηγούν στη θεία δίκη όσων επέλεξαν συνειδητά την αδικία.
Στη δομή του κειμένου υπάρχει μια ηθελημένη ασάφεια, η οποία επιτρέπει την αφήγηση των πραγματικών γεγονότων αλλά δεν αποκαλύπτει τα εμπλεκόμενα πρόσωπα που έχασαν τις ζωές τους λόγω προδοσίας ή θείας δίκης, εξ αιτίας της δικιάς τους ανηθικότητας.
Και φυσικά η αφήγηση δεν περιορίζεται στον εμφύλιο αλλά εστιάζει σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας. Στον αγώνα για την επιβίωση, στην αξία της οικογένειας, στις προσωπικές δοκιμασίες, στην πίστη στον Θεό και στη φιλοσοφική προσέγγιση της ζωής που στα διλλήματα αρνείται, πάντα, να θυσιάσει την καλοσύνη. Κοντολογίς, οι 70 σελίδες του βιβλίου διαβάζονται με μια ανάσα, ενώ το επιμύθιο της Δήμητρας Β. Καραγιάννη, τα λέει όλα.
Κλείνοντας, δανείζομαι μόνον δύο δίστιχα, αφιερωμένα στη μνήμη του.
« Δεν είναι μόνον που μια σφαίρα τρύπησε στον πόλεμο το μπράτσο του …
Είναι που ….είναι ένας από τους πιο καλοπροαίρετους, γλυκούς και σπάνιους ανθρώπους στον κόσμο.
Και δεν το λέω επειδή είμαι εγγονή του.»
Επίλογος: Θερμά συγχαρητήρια Βασίλη Καραγιάννη και πάντα στην πρώτη γραμμή!
